Podróż do Parlamentu +[Zapytanie obywatelskie]

[Archibald Stankovski]

Mając gazetę w ręku, zastanawiał się, gdzie by tu pojechać. Postanowił wyjść z pokoju hotelowego, w którym spędził nockę. Zastanawiał się, czy samochód pod restauracją przy punkcie granicznym jeszcze stoi czy ktoś może miał ochotę go rozkraść, na przykład, z kół i ustawić go na cegłach.

Zajechał na miejsce. Obszedł samochód i nie wyzionął ducha, bo koła jak były, tak są nadal. Wsiadł do niego. Wyciągnął telefon, aby sprawdzić, gdzie się znajduje Parlament Królestwa Dreamlandu. Telefon wskazał mu dokładną trasę jak należy jechać i jak daleko to jest od miejsca, w którym się znajdował.

Cofając samochód, potrąciłby przypadkowo złomiarza, który chyba miał nielada chrapkę na felgi przy samochodzie Archibalda. Gdyby Archibald zjawił się parę godzin później, to samochód na cegłach zostałby zapewne osadzony. Tak czy siak, znając trasę, gnał do Parlamentu mając nadzieję, że będzie tam gdzie zaparkować.

Już na wstępie dostał zagadkę od odźwiernego przy szlabanie - Pojedzie Pan prosto i po skręceniu w drugą w lewo znajdzie Pan miejsce oznaczone liczbą, na którym stoi czarny samochód. Proszę się nie martwić - stoi tam tylko jeden czarny samochód. Jak Pan odgadnie jaka to liczba jest ukryta pod czarnym samochodem, to nie będzie Pan musiał płacić za parking obok tego samochodu. Mówiąc to, podał Archibaldowi rysunek poglądowy.



Cyferki się nie zgadzały. Odwrócił kartkę do góry nogami i zapanował porządek. Archibald podał bezbłędną odpowiedź odźwiernemu i wjechał parkując obok jedynego czarnego samochodu na parkingu.

[Archibald Stankovski]

Zadowolony z siebie, że udało mu się rozwiązać zagadkę odźwiernego jechał przed siebie, aż ujrzał czarny samochód na parkingu. Zgodnie z zaleceniem odźwiernego zaparkował przy nim.

To, co zobaczył, rozśmieszyło go do łez, a jednocześnie przeraziło.

Samochód nie miał tylnego koła. O cegłach nawet nie pomyślano. Archibald zastanawiał się, kto jest właścicielem tego samochodu, bo aż dziwne to jest, że stoi na parkingu przy Parlamencie Królewskim, a koła już nie ma. Czyżby złomiarz spod restauracji przy punkcie granicznym już tutaj był? Trochę się martwił o swój samochód, że wróci i koła czy też kół też nie będzie.

Archibald podszedł do odźwiernego przy budce parkingowej i rzekł mu tak -Szefie, zagadka z miejscem parkingowym była przednia, a czy Waść skusi się na kolejną? Odźwierny odrzekł twierdząco - Czemu nie?! I tak nie mam nic ciekawszego do roboty.

-Otóż, sprawa jest prosta. Jest parking strzeżony. Na nim stoi samochód bez prawego tylnego koła. Jak to jest możliwe? - zdziwił się nieco.

-A taka zagadka. Myślałem, że coś trudniejszego będzie. Samochód należy do Pierwszego Ministra. On ma taki nawyk, że jak przyjeżdża, to podnosi samochód na lewarku, odkręca jedno z kół (zazwyczaj tylne), opuszcza samochód na lewarku, potem chowa koło do bagażnika i zamyka samochód - mówiąc to wstał i nieco gestykulował.

-Ale dlaczego tak robi? - zapytał z niedowierzaniem.

-Chyba się boi, że go okradną i nie będzie miał czym wrócić do domu. Może jest inny też powód, ale kto go tam wie - powiedział bez zastanowienia.

-Tak czy siak, chciałem tylko zgłosić, żeby nie było, że to ja ukradłem albo, że widziałem i nie zgłosiłem - mówiąc to pożegnał się z odźwiernym życząc udanego dnia i udał się w stronę Parlamentu Królewskiego.

[Archibald Stankovski]

Archibald wszedł do Parlamentu, a tuż wejściu stała straż wypytująca go o to kim jest i w jakim celu przybywa. Potem kazano mu przejść przez bramkę wykrywającą niebezpieczne przedmioty metalowe i wskazano mu drogę na salę obrad, gdzie nie tak dawno Pierwszy Minister wygłosił swoje expose do Dreamlandczyków.

Po wejściu na salę obrad ujrzał jeszcze Pierwszego Ministra wraz z grupą ministrów nowopowołanych tuż obok niego. Ucieszył się, że jeszcze nie wyszli, bo przyjechał tutaj, aby wyjść na mównicę i rzec parę słów.

Szanowny Panie Marszałku,
Wielmożny Panie Pierwszy Ministrze,
Szanowni Ministrowie,
Wysoka Izbo,

Przyjechałem do dreamlandzkiego parlamentu, aby wygłosić informację niepokojącą dla mnie. Otóż, uważam, że Pan Pierwszy Minister się chowa po kątach, szafach, piwnicach tłumacząc się tym, żeby mu nie przeszkadzano. Niestety, mam wrażenie, że jest dość mocno zdezorientowany na forum dreamlandzkim, co gorsza wystąpił już przeciwko, jak na razie, jednemu cudzoziemcowi dając przy tym haniebne świadectwo.

To, co mnie pewnego rodzaju oburza czy też drażni, to obycie Szanownego Pierwszego Ministra względem ludzi, unikanie ich. Chciałbym się dowiedzieć, czym się zajmują Pańscy ministrowie, a w szczególności JE Alfred, który jest, jak mniemam, niezbyt przychylnie nastawiony do Szanownego i nie tylko Szanownego, oraz JE Torkan Ingawaar, który lubi pomagać JE Alfredowi w haniebnych wybrykach administracyjnych. Do dnia dzisiejszego nie uzyskałem potwierdzenia, czy faktycznie Minister Maciej II pełni jakąś faktyczną rolę w tym Rządzie opróćz dekoracyjnej.

Ponadto, wspomniała WE w swoim expose, że zastanawia się Wać Pan nad zastępcą premiera. Czy wiadomo już, kto miałby ewentualnie Pana zastąpić, kiedy Pan już zaniemoże?

Czy rozmowy z Księstwem Sarmacji posunęły się naprzód, bo w expose wspomniał Pan o chęci podpisania traktatu? Jakie jest stanowisko Rządu względem tak zwanej Unii Niepodległych Państw? Czy rozpoczęto już rozmowy z pozostałymi państwami członkowskimi w UNP czy przewidziano inne strategie w tym zakresie?

Na razie tyle pytań do Szanownego Rządu Królewskiego, bo nie mieliśmy okazji poznać w pełni Waszych działań do tej pory dokonanych.

Z wyrazami szacunku,
Archibald Stankovski

Zszedł z mównicy i zajął miejsce siedzące w oczekiwaniu na ruch ze strony Rządu Królewskiego.

[Antoni Moskwicz]

Antoni Moskwicz około godziny 11:00 wjechał na parking Parlamentu zostawiając swój samochód na jednym z wolnych miejsc. Jeszcze szybko dopił kawę kupioną po drodze, w Agendart na stacji benzynowej, po czym kubek wyrzucił w pobliskim śmietniku zamykając samochód trzymając za torbę z dokumentami i niewielkich rozmiarów laptopem, wykorzystywanymi w codziennej jego pracy.

Jak zwykle, wchodząc przechodzi kontrolę bezpieczeństwa i idzie w kierunku sali obrad. Zajmuje na miejscu swoje miejsce, wkłada kartę do urządzenia do głosowania, a także wyciąga długopis, laptopa i kilka dokumentów. Typowy dzień w Parlamencie. No, może poza tym, że większość czasu wygłaszane były nudne przemówienia, których patetyczność gdyby mogła, wystrzeliłaby do Księżyca. Ewentualnie luźne pomysły, które nawet nie zostały dobrze sformułowane i słowne przepychanki między parlamentarzystami. Z tej okazji Moskwicz połowę czasu spędził nadrabiając zaległości w budowaniu strony Prefektury, czy w pisaniu wniosków w imieniu ministerstwa.

Na koniec, gdy już wszyscy zbierali się do domów, też zaczął się pakować i sprawdził w palmtopie listę zadań do wykonania w pobliżu drzwi wyjściowych z sali plenarnej. Wtem pojawił się przy mównicy jeden z obywateli wygłaszając swoje przemówienie. Osobiście tylko obserwował wydarzenia czekając na odpowiedź i Pierwszego Ministra, i tych ministrów wywołanych z imienia.

[Archibald Stankovski]

Podziękował za udzielenie obszernej odpowiedzi na pytania przez Pierwszego Ministra. Wyszedł z Parlamentu. Wsiadł do samochodu i odjechał.