[SARMACJA] Dymisja kanclerza

[Torkan Ingawaar]

Dziś w godzinach nocnych kanclerz Siergiusz Asketil podał się do dymisji. W pełnej żalu i rozgoryczenia wypowiedzi na forum napisał:

Wszystko ma swoje granice. Jest ona ustalana przez to, jak daleko potrafimy się posunąć; jak bardzo zależy nam na uzyskaniu jakichś dóbr lub stanowisk. Nie sądziłem, że kiedykolwiek — w samym środku walki, demokratycznej rywalizacji — zostanę zmuszony do odwrotu z powodu czyjejś zachcianki. Ubolewam, że ostatecznie nie mam innego wyjścia — oddając pole do manewru wrogom Ojczyzny, czyhającym na podatny na manipulacje tłum. Ale cena, jaką bym zapłacił za kontynuację misji, okazała się zbyt wielka.

Jednocześnie Robert Janusz von Thorn wycofał wniosek o przeprowadzenie referendum w sprawie rozwiązania sejmu:

Wobec wycofania aktu oskarżenia przeciwko JKM, wobec dymisji złożonej przez Pana Kanclerza, działając w dobrej wierze, ufając podjętym ustaleniom, i kontynuując to co w/w dwie sytuacje rozpoczęły, leczenie naszego społeczeństwa, wycofuję niniejszy wniosek

[RomanoPorfavor]

To takie typowe :) To samo mogłoby mieć miejsce w środku 2006 roku :D

[Gaston de Senancour]

Było do przewidzenia. Podobnie jak to, kto następny w kolejce. I wcale nie w wyniku walki buldogów pod dywanem.

Siergiusza Asketila zapraszam tymczasem do spędzenia aktywnej emerytury na terenie Królestwa Dreamlandu. Właśnie teraz bardzo przydałby się jego głos.

[RomanoPorfavor]

Siergiusza Asketila zapraszam tymczasem do spędzenia aktywnej emerytury na terenie Królestwa Dreamlandu. Właśnie teraz bardzo przydałby się jego głos.

Mało prawdopodobne, wymagało by skrajnej wolty.

[Angus Kaufman]

Sierg się dopiero rozkręca. Przetransferuje się, gdy wystrzela wszystkie magazynki. Lub zginie pod kołami jelcza.

[RomanoPorfavor]

O kurwens, niezły rozpizdziel. No ale wojna z Księciem Zielonego Stolika jest wojną z Zielonym Stolikiem :)

[Angus Kaufman]

No ale to jest najlepsze.

Mimo wszystko zrobiłbym reedit. Proponowana wersja: Wszystkie skurwysyny klękać przed padyszachem!

[Eddard Noqtern]

Czyżby szykowała się secesja Baridasu od Sarmacji? Czy to jest w ogóle prawdopodobne? Jak państwo myślą?

[Vladimir von Lichtenstein]

Sierg się dopiero rozkręca. Przetransferuje się, gdy wystrzela wszystkie magazynki. Lub zginie pod kołami jelcza.

Oj, Sarmacja robi się coraz smutniejszym miejscem. Wyczuwam w powietrzu banicję.

[Torkan Ingawaar]

Czyżby szykowała się secesja Baridasu od Sarmacji? Czy to jest w ogóle prawdopodobne? Jak państwo myślą?

Trochę za wcześnie na takie prognozy, ale myślę, że to mało prawdopodobne. Społeczeństwo baridajskie jest obecnie zbyt podzielone, aby wystąpić z unii i utrzymać się na powierzchni przez dłuższy czas. Działania odwetowe mszczącego się na obywatelach Królestwa monarchy z jego urażoną dumą, który podbudowuje sobie ego po tym, jak baridajscy posłowie ośmielili się zgodzić na pociągnięcie go do odpowiedzialności karnej słusznie budzą sprzeciw części Baridajczyków, jednak z drugiej strony ci sami Baridajczycy przez lata godzili się życie w monarchofaszystowskiej konwencji z księciem-słońce i metodami sprawowania władzy rodem z Rosji Romanowów.

W najgorszym wypadku — jeśli obecny kryzys nie zostanie zażegnany — część rozczarowanych nowymi porządkami obywateli opuści Królestwo przeprowadzając się do innej prowincji bądź całkowicie emigrując z terenu Rzeczypospolitej.

[Gaston de Senancour]

Rozkazuję Przewodniczącemu Rady Królestwa zamieszczenie w sali obrad Rady Królestwa, w centralnym jej miejscu napisu: “Wszelka władza od Króla pochodzi. Osoba Króla jest nietykalna”.

Źle ma się w Baridasie autorytet monarszy, jeśli trzeba (?) sięgać po tego rodzaju chwyty. Zupełnie niepotrzebna manifestacja siły, która w świecie realnym jedynie przyspieszyłaby insurekcję. Trudno powiedzieć, czy faktycznie chodzi tu o podkreślanie ustrojowej oczywistości (dla monarchisty również — ideowej, choć nie bez zastrzeżeń) czy raczej o postawienie tamy wzbierającej fali krytyki.

Co z tego wszystkiego wyniknie? Nic. Obawiam się, że za hrabią Asketilem, który postawił wszystko na jedną kartę, stoją maksymalnie dwie lub trzy osoby. Za mało na secesję czy solidny bunt, ale w sam raz na partyjkę brydża.

[Angus Kaufman]

Gorąca noc w Sarmacji.

Najważniejsze: przeczołgali nam Sierga! Pozbawiony tytułu i wsi! (Tych wsi najbardziej szkoda). Jest jednak nadzieja na przetrwanie frakcji jakobinów w labiryncie kanalizacji miejskiej: katapultujący się Sierg zdążył przelać na konto wiceSiergiusza cały skarb templariuszy, plus dywidendę Majów. Całe pięć milionów w nieoznakowanych banknotach tysiąckefasowych. Prosto z rządowej kasy. Na jakiś projekt dotyczący mlaskania. Zabrakło 15 minut, by odchodzący kanclerz przejął kody atomowe. "Co tu się odpierdala, jebane skurwysyny ze swastykami na czołach?" - pyta rozmrożony książę-senior. No, cytat nieprecyzyjny, ale sens zachowany.

Książę grzmi jak późny Cyrankiewicz, a zaraz potem łyka dwie setki ataraxu i wydaje akt abolicji, tym razem jak wczesny Gomułka.

Czy książę uratował skórę po raz przedostatni? Czy świdrujący kciuk Trzeciego Człowieka jest już w pogotowiu? Czy Baridas wejdzie w unię z Chanatem Kugarskim?

Więcej po przerwie na siku.

[Gaston de Senancour]

A zatem finał już bliski.

Całym sercem z Siergiuszem Asketilem i jego konfraternią. Zdecydowane "TAK" dla silnych osobowości. W ostatecznym bilansie w pamięci pozostają właśnie takie momenty i właśnie takie postacie

Sarmacki książę nie pozostaje bez racji, zwłaszcza w obliczu puczu, choć w tym momencie stał się bardzo łatwym celem dla różnych śmieszków. Moim zdaniem akt abolicji był ruchem niepotrzebnym, niekonsekwentnym i nieszczerym (co przesądza sprawę). Rozumiem presję chwili i potrzebę szybkiego rozładowania napięcia jakimś koncyliacyjnym gestem, ale w tym przypadku to już próba wskrzeszenia rozstrzelanych.Trzeba było docisnąć pedał gazu i budować nową wspólnotę wokół lojalnych Neyów i Davoutów.

Albo siła, albo nijakość.

[Vladimir von Lichtenstein]

A zatem finał już bliski.

Całym sercem z Siergiuszem Asketilem i jego konfraternią. Zdecydowane "TAK" dla silnych osobowości. W ostatecznym bilansie w pamięci pozostają właśnie takie momenty i właśnie takie postacie

Nie jestem pewien, czy to ironia ze strony Towarzysza... Asketil zostanie zapamiętany jako frustrat dążący do autodestrukcji. Niestety.

[Chamberlain]

Cóż, nie wygląda to dobrze. Jeśli Kanclerz realizuje jakiś plan, chyba najwyższy czas ponownie go przemyśleć.

Czy jednak dobrze rozumiem? Wszystko zaczęło się od jakiejś krytycznej uwagi pod adresem Księcia w komentarzu do artykułu prasowego? Potem ten dziwny proces, wyrok więzienia, debata w sejmie, zgoda posłów na pociągnięcie monarchy do odpowiedzialności karnej, a następnie wielka kontrofensywa pretorian i wytępienie całej ojczystej prowincji Kanclerza i jego wspólników?

W ogóle jak widzę coś takiego, to zastanawiam się, czy w Księstwie w ogóle można cokolwiek powiedzieć bez narażania się na represje.

[Torkan Ingawaar]

W ogóle jak widzę coś takiego, to zastanawiam się, czy w Księstwie w ogóle można cokolwiek powiedzieć bez narażania się na represje.[/justify]

Byłem, mieszkałem i z bólem serca muszę powiedzieć, że nie można.

[Vladimir von Lichtenstein]

W ogóle jak widzę coś takiego, to zastanawiam się, czy w Księstwie w ogóle można cokolwiek powiedzieć bez narażania się na represje.

Byłem, mieszkałem i z bólem serca muszę powiedzieć, że nie można.

Towarzysza akurat nikt w Sarmacji nie lubił, dlatego się Was pozbyli.

A tak serio, w Sarmacji są pewne tematy tabu, o których się nie mówi. Jeśli nie popiera się większości, to też bywa nie najlepiej.

[RomanoPorfavor]

Heh, nie kibicuję Asketilowi ale RCA jak zwykle odznacza się hipokryzją jak stąd do Samundy. Pamiętam jak on sam swego czasu próbował dokonać secesji Baridasu z Sarmacji. A dziś oburzony rewoltą o autonomię :D

[Vladimir von Lichtenstein]

Towarzyszu! Ludzie się zmieniają. Kiedyś może i był buntownikiem, dziś stał się wiernym podnóżkiem tronu. Tak bywa.

[Vladimir von Lichtenstein]

Ot, mamy i komentarz z Baridasu na łamach Trudu.