U SK 2012/2/P [NKS - J. Kalicki]

[Robert I, RS.]

UCHWAŁA
SĄDU KRÓLESTWA

Dnia 28 czerwca 2012 roku

Sąd Królestwa w Wydziale V Prezydialnym w pełnym składzie:
Przewodniczący: Prezes SK król senior Robert van Buuren

po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 31 maja – 19 czerwca 2012 roku
sprawy SK 2012/2/P
z pytania prawnego Józefa Kalickiego, Namiestnika Koronnego Morlandu
o treści: „Czy akt prawa krajowego może rozszerzyć obywatelstwo prowincji na osobę, która nie zamieszkuje danej prowincji?” oraz „Czy podobną regulację akt prawa krajowego może odnieść do osoby zamieszkującej inny kraj?”

uchwala, co następuje:

1. Można posiadać obywatelstwo jednej prowincji. Akt prawa krajowego może rozszerzyć uprawnienia obywateli danej prowincji na inne osoby.
2. Akt prawa krajowego może rozszerzyć uprawnienia obywatelskie wyłącznie na osoby legitymujące się obywatelstwem Królestwa Dreamlandu.

UZASADNIENIE

(1)
Pełen zapis przebiegu rozprawy dostępny jest w Pałacu Sprawiedliwości, Wydziale V Prezydialnym Sądu Królestwa (http://forum.dreamland.net.pl/viewtopic ... 105&t=1300).

(2)
Dnia 29 maja br. do Gabinetu Prezesa Sądu Królestwa wpłynął wniosek o udzielenie odpowiedzi na pytanie prawne. Na skutek zarządzenia Prezesa Sądu Królestwa z dnia 30 maja br. wnioskodawca uzupełnił brak formalny w przedmiocie doprecyzowania podmiotu wnioskującego. Dnia 31 maja br. wniosek został przyjęty i skierowany do rozpoznania.

(3)
Wnioskodawca wskazuję, iż żaden federalny akt prawny nie precyzuje spraw związanych z instytucją „obywatelstwa prowincji” pozostawiając jej regulację do właściwości poszczególnych prowincji. J. Kalicki powołuje się przy tym na treść art. 12 ust. 3 Konstytucji oraz art. 20 ustawy federalnej z dnia 17 marca 2011 r. o obywatelstwie i stałym pobycie (dalej: u.o.s.p.).

(4)
31 maja br. otwarto rozprawę i wszczęto procedurę amicus curiae wyznaczając każdemu zainteresowanemu obywatelowi Królestwa Dreamlandu termin 7 dni na złożenie oświadczenia w sprawie. W dniu 8 czerwca br. termin upłynął bezskutecznie. Dnia 10 czerwca br. Sąd wyznaczył wnioskodawcy termin 7 dni na złożenie oświadczenia końcowego w sprawie, który bezskutecznie upłynął. Dnia 18 czerwca br. zamknięto rozprawę.

(5)
Sąd Królestwa, mając na uwadze obowiązujące prawo zważył, co następuje:

(5.A)
Ze względu na wagę pytania pomocniczego, zawartego w uzasadnieniu wniosku, o treści „Czy podobną regulację akt prawa krajowego może odnieść do osoby zamieszkującej inny kraj?” Sąd postanowił objąć uchwałą również odpowiedź na to pytanie.

(5.B)
Zgodnie z katalogiem źródeł prawa zawartym w art. 5 Konstytucji akty prawa krajowego są źródłem prawa obowiązującym na obszarze danej prowincji. Nie są one zatem źródłem prawa powszechnie obowiązującego w Królestwie, niemniej jednak muszą być zgodne z konstytucją oraz prawem federalnym. Zgodnie z zasadą prymatu prawa federalnego nad prawem krajowym wyrażoną wprost w cytowanym przepisie, jeżeli federalny akt normatywny nie reguluje jakiegoś zakresu spraw to nie ma przeszkód prawnych do tego, aby prawo krajowe autonomicznie uregulowało te sprawy. Należy jednak pamiętać, iż regulacja ta musi być w pełni zgodna z istniejącymi przepisami prawa federalnego.

(5.C)
Jak słusznie wskazuje J. Kalicki, przepisy ustawy federalnej o obywatelstwie i stałym pobycie zawierają normy dotyczące w zasadzie wyłącznie instytucji obywatelstwa na poziomie federacji, w pozostałym zakresie pozostawiając pole do regulacji aktami prawa krajowego. Powstało jednak pytanie, czy akt prawa krajowego może rozszerzyć obywatelstwo prowincji na osoby zamieszkujące inne prowincje, wobec przepisu art. 20 u.o.s.p.. Z literalnego brzmienia tego przepisu można wnioskować, iż statuuje on zasadę, wedle której jedna osoba może posiadać tylko jedno obywatelstwo. Sąd nie widzi w tym względzie żadnych wątpliwości i stoi na stanowisku, że taka właśnie interpretacja jest właściwa. Jednakże należy zważyć, że brak jest w prawie federalnym ograniczenia wedle którego akt prawa krajowego nie mógłby przyznać uprawnień obywatela prowincji osobom, które danej prowincji nie zamieszkują. Wszak o ustroju Prowincji, zgodnie z art. 12 ust. 3 Konstytucji, decyduje jej normatywny akt zasadniczy oraz zgodne z nim akty normatywne. Tak więc niedopuszczalne jest rozszerzenie obywatelstwa prowincji na osobę ją niezamieszkującą, natomiast należy uznać – wobec braku odmiennej woli ustawodawcy – za dopuszczalne przyznanie takim osobom uprawnień przysługujących obywatelom danej prowincji.

(5.D)
Akt prawa krajowego nie może autonomicznie regulować powiązań o charakterze prawnomiędzynarodowym, gdyż sprawy te leżą w gestii organów władzy na poziomie federacji, realizujących, zgodnie z Konstytucją, jednolitą politykę zagraniczną. Wobec tego nie można przyznać prowincji uprawnienia w zakresie rozszerzania uprawnień obywatelskich na osoby z zagranicy. Jednakże, w przypadku gdy na podstawie ustawy federalnej lub ratyfikowanej umowy międzynarodowej osoby z zagranicy posiadają obywatelstwo Królestwa Dreamlandu na takie osoby można aktem prawa krajowego rozszerzyć uprawnienia obywatelskie obywateli danej prowincji. Podsumowując, dopuszczalne jest rozszerzenie uprawnień obywatelskich na osoby z zagranicy ale wyłącznie w sytuacji, gdy te osoby posiadają również obywatelstwo Królestwa na mocy odrębnych przepisów.

(5.E)
Mając powyższe na uwadze, Sąd Królestwa uchwalił jak w sentencji.