[Sarmacja] Wojna na górze

[Chamberlain]

Przy czym samo zbieranie moich kup w zamierzeniu autora miało mnie wyśmiewać i poniżać. A ja byłem tym urzeczony, bo ostatecznie to Sarmaci wychodzili na kretynów, którzy zbierają moje gówna. To był dla mnie zaszczyt nieporównywalny z czymkolwiek innym, bo nawet w Dreamlandzie król sam musi wciskać duży lub mały przycisk spłuczki. Dla ułatwienia kazałem nakleić na nich karteczki "tylko siku" oraz "coś ekstra".

W pierwszej chwili myślałem, że to "zbieranie kup" to była jakaś metafora. Nie do końca rozumiem, chodzi o jakąś aplikację w systemie? Ale chyba nie w Lumerii?

[Aleksander]

Khand jest człowiekiem bystrym i dość inteligentnym, ale o taką przewrotność bym go nie podejrzewał.

[Chamberlain]

Wracając jednak do tytułowego tematu wątku: spór kanclerza z NIA już zażegnany? Wszyscy dogadani co do świetlanej przyszłości?

[Damiano Robingren]

Wracając jednak do tytułowego tematu wątku: spór kanclerza z NIA już zażegnany?

Absolutnie nie, aktualnie czekam na wyrok Trybunału Koronnego. Jeśli NIA nie dostosuje się do wyroku (co prawdopodobnie się stanie) wtedy nie będzie już tak miło

Ale serio jestem strasznie zdenerwowany, bo Ministerstwo Innowacji nie może zrealizować planowanych rzeczy, moja robota też pewnie pójdzie do kosza. No i taka to właśnie jest rozmowa (która swoją drogą jest publiczna na sarmackim discordzie) z tą antyludzką instytucją. Doszliśmy do momentu, gdzie mając (prawdopodobnie) najbardziej zmotywowany i doświadczony zespół, nie możemy przeprowadzać reform. To jest po prostu chore i dzieje się tylko i wyłącznie w sarmacji. Myślę, że nigdzie indziej nie spotkałbym się z takim obrzydliwym zachowaniem instytucji państwowej.

[Aleksander]

Muszę powiedzieć, że jestem pod wrażeniem tego, jak postępuje rząd. Nie spodziewałem się, że rząd sarmacki będzie prowadzić politykę w typowo dreamlandzkim stylu. Zamiast próby użycia brutalnej siły - wykorzystanie instytucji państwa. Zamiast jałowych pyskówek - argumentacja prawnicza. To tyle z beczki miodu.

@Wojciech Bombina teraz włoży w to łyżkę dziegciu.

[Damiano Robingren]

Muszę powiedzieć, że jestem pod wrażeniem tego, jak postępuje rząd. Nie spodziewałem się, że rząd sarmacki będzie prowadzić politykę w typowo dreamlandzkim stylu.

Pisałem przecież, że nigdy nie czułem się typowym „sarmatą”.

[Wojciech Bombina]

@Wojciech Bombina teraz włoży w to łyżkę dziegciu.

A czemuż miałbym to robić. Jak byłem młody to mnie w Sarmacji wrzucili na rok do pierdla bez wyroku. Potem wypędzili mnie na 4 lata, ale już legalnie, bo niezaskarżalną decyzją Księcia. A ostatnio to już mi tylko powiedzieli, że jestem persona non grata. Postęp w zakresie odkrywania tam instytucji państwa prawa jest więc nie tylko gołym okiem widoczny, ale i zatrważający.

[Maciej Hergemon]

Dodam taką ciekawostkę, która mnie, jako wieloletniego słuchacza szkółek prawa wprawia w pewne zdumienie (chociaż trochę na wyrost, bo w mikronacjach niewiele mnie już dziwi).

Ilekroć w świecie realnym czytam o organach sądownictwa, o tyle zawsze widzę - przynajmniej w założeniu, że te nie przypisują sobie funkcji prawotwórczej i w tym rozumieniu trzymają sztamę z egzekutywą i legislatywą, poza tym raczej występuje zasada wszystkich chwytów dozwolonych.

Zaglądam sobie do wyroku w sprawie Hansa (zakładam, że Trybunał Koronny służy w Sarmacji głównie do pacyfikacji Hansa). Tutaj dodam, że bardzo bardzo bardzo nie lubię czytać uzasadnień, więc postanowiłem wyciąć wam jeden z ciekawszych fragmentów.

Trybunał byłby zatem skłonny odrzucić ten wniosek, ale uznał, że zasadne będzie symboliczne skrócenie kary o jeden dzień, aby pokazać do pewnego stopnia dobrą wolę względem deklaracji wnioskodawcy, jakkolwiek wszystkie dotychczas składane były bezowocne.
Jeśli chodzi o przepisy, art. 10.7 Kodeksu Sprawiedliwości mówi o „zwolnieniu z odbycia reszty kary” i jeśli jest stosowany, to praktyka pokazuje, że orzeka się zwolnienie natychmiastowe. Trybunał miał tu wątpliwość, czy jest dopuszczalne zwolnienie na tej podstawie od pewnego momentu w przyszłości, ale uznał, że można tu zastosować szerszą interpretację zasady „in dubio pro reo”, ponieważ tego typu interpretacja przepisu jest na korzyść wnioskodawcy, jako że w przeciwnym wypadku Trybunał przychylałby się do odrzucenia wniosku.

Podoba mi się, że Trybunał zastosował zasadę w niepewności na korzyść Hansa zwalniając go z kary o symboliczny jeden dzień zamiast z odbywania reszty kary. Nawet w tym antyludzkim kurwa państwie nie wpadłbym na to, żeby orzeczenie miało mieć charakter symboliczny (chociaż czasem się zdarza w pierwszej instancji). Natomiast skoro jest opcja zwalniania z odbycia to musi być, in dubio pro reo, zasada zwalniania z odbycia jednego dnia.

[Wojciech Bombina]

Bardzo ładny smaczek, dziękujemy Waszej Królewskiej Wysokości. Można się zastanawiać co stanowi większe osiągnięcie sarmackiej myśli prawnej, koncepcja symbolicznego wyroku, czy stosowanie in dubio pro reo zamiennie z a maiori ad minus.

Zabrakło informacji, więc podaję dla zainteresowanych - wyrok wydał znany sarmacki jurysta p.o. MTK Santiago Vilarte von Hippogriff.

[Chamberlain]

A to nie tak, że Hans skończyłby u nas jeszcze gorzej, bo jako drugi Fryssau? Ostatnim razem, gdy widziałem go w akcji, był to jednak chodzący człowiek-mem. Jakieś wyroki sądowe chyba działają tu wręcz nobilitująco. Chyba że dojrzał i dorósł do roli drugiego Kasparowa czy innego Chodorkowskiego, to wtedy cofam uwagę.

[Aleksander]

Śmiejecie się panowie z osoby, która w świecie realnym jest osobą z niepełnosprawnością intelektualną, w dodatku pochodzącą ze środowiska wiejskiego o niskim kapitale społecznym i kulturowym.

[Wojciech Bombina]

Śmiejecie się panowie z osoby, która w świecie realnym jest osobą z niepełnosprawnością intelektualną, w dodatku pochodzącą ze środowiska wiejskiego o niskim kapitale społecznym i kulturowym.

Synu, oni się chyba śmiali z podsądnego.

[Chamberlain]

Śmiejecie się panowie z osoby, która w świecie realnym jest osobą z niepełnosprawnością intelektualną, w dodatku pochodzącą ze środowiska wiejskiego o niskim kapitale społecznym i kulturowym.

Ech. Wyczuwam sarkazm, ale to już jednak było NIESMACZNE.

Ślemy słowa pociechy dla dysydenta Hansa.

[Aleksander]

Bynajmniej nie pisałem sarkastycznie.

[Torkan Ingawaar]

Lata mijają, a grodziskie lochy nadal zapełnione nieszczęśnikami. Jak to jest, że w bądź co bądź nieco sztywniackim w Dreamlandzie, którego znakiem rozpoznawczym do co najmniej do połowy 2016 roku był dostojnie sterczący kij w dupie i zwracanie się do siebie per wasza ekscelencjo, towarzystwo już lata temu uznało, że w kilkunastoosobowym gronie nie trzeba wiernie symulować realowego aparatu represji, a tymczasem u naszego wschodniego sąsiada na ołtarzu pluszowego totalitaryzmu wciąż składane są rytualne krwawe ofiary? Gdy kiedyś z ciekawości nieco poszperałem w archiwach, ze zdumieniem odkryłem, że ostatni prawomocny wyrok skazujący na karę banicji bądź bezwględnego więzienia, który nie dotyczyłby Pawła Zanika, zapadł w Dreamlandzie bodajże w 2009 roku. Nawet w najbardziej gorących latach 2016-2018 najbardziej zacietrzewionym shitposterom sporadycznie wymierzano co najwyżej raczej łagodną karę porządkową nadzoru. Z czego to wynika? Może Sarmaci są mieszkańcami Wirtuazji jedynie w ujęciu geograficznym, w rzeczywistości dziedzicząc przemocową kulturę koczowników z nordackich stepów? Czy narodowi sarmackiemu uda się kiedyś zbudować prawdziwie demokratyczne państwo, gdzie szanuje się przyrodzoną godność i prawa człowieka?

[Chamberlain]

Z czego to wynika? Może Sarmaci są mieszkańcami Wirtuazji jedynie w ujęciu geograficznym, w rzeczywistości dziedzicząc przemocową kulturę koczowników z nordackich stepów? Czy narodowi sarmackiemu uda się kiedyś zbudować prawdziwie demokratyczne państwo, gdzie szanuje się przyrodzoną godność i prawa człowieka?

Ostro. Nie za ostro? Domyślam się, że odezwał się tu teutoński charakter, ale mimo wszystko mam wrażenie jakiegoś dysonansu. A niech sobie pałują i skazują na banicję. Kiedyś sformułowałem teorię skapywania. Skapnie, przejmiemy, nakarmimy, odziejemy i będzie jak nowy, tyle że Nasz. W ogóle mam wrażenie, że kosmopolityczny Dreamland zalicza w tej chwili kolejny Zwrot. Po wandejsko-ciprofloksjańskim, przyszedł najwyraźniej czas na teutoński. Mnie tam się podoba.

Mnie na przykład inna rzecz dziwi, gdy przeglądam sobie forum i prasę KS. Pewne rozchwianie decorum. Mamy na przykład Markusa Wettina, obywatela Federacji Nordackiej i ambasadora tejże w Sarmacji. Ten sam Markus Wettin jest jednocześnie... obywatelem Sarmacji i piastuje kilka funkcji publicznych, chyba nawet jest prefektem, więc człowiekem od dyscyplinowania, czyli najbardziej posuniętej formy ingerowania w sprawy lokalne. Abstrahując od realu, rozmaitych konwencji wiedeńskich i oczywistych norm cywilizacyjnych, wydaje mi się, że nawet w mikroświecie trzymano się zasady, że ambasador nie powinien być obywatelem kraju przyjmującego, a już na pewno nie powinien być częścią lokalnego establishmentu. Właściwie czyje interesy reprezentuje taki obrotowy ambasador?

[Baldwin]

Mnie na przykład inna rzecz dziwi, gdy przeglądam sobie forum i prasę KS. Pewne rozchwianie decorum. Mamy na przykład Markusa Wettina, obywatela Federacji Nordackiej i ambasadora tejże w Sarmacji. Ten sam Markus Wettin jest jednocześnie... obywatelem Sarmacji i piastuje kilka funkcji publicznych, chyba nawet jest prefektem, więc człowiekem od dyscyplinowania, czyli najbardziej posuniętej formy ingerowania w sprawy lokalne. Abstrahując od realu, rozmaitych konwencji wiedeńskich i oczywistych norm cywilizacyjnych, wydaje mi się, że nawet w mikroświecie trzymano się zasady, że ambasador nie powinien być obywatelem kraju przyjmującego, a już na pewno nie powinien być częścią lokalnego establishmentu. Właściwie czyje interesy reprezentuje taki obrotowy ambasador?

Niektórzy mają po prostu zbyt dużo czasu i obskakują kilka stołków naraz. Ja patrząc na tego typu sytuację czuję jakiś absmak, jesteś ambasadorem w państwie x i jednocześnie pełnisz w nim rozmaite funkcje polityczne? Oczywiście to są ruchy zupełnie irracjonalne, niemniej wpisują się w tendencję do zacierania się granic między paroma państwami mikroświata...

[Markus Wettin]

Skoro zostałem wywołany do tablicy, to nie widzę nic kontrowersyjnego w mojej działalności. Wróciłem niedawno po prawie pięcioletniej przerwie i Pollin bardzo się zmienił przez ten czas. Jest zdecydowanie mniej ludzi niż kiedyś, dlatego obejmowanie różnych stanowisk w różnych państwach stało się powszechne. Księstwo Sarmacji i II Federacja Nordacka utrzymują przyjazne stosunki, a że jestem związany z obydwoma krajami, to pewnie dlatego mianowano mnie Ambasadorem II FN w KS. Orientuję się w sytuacji wewnętrznej obu państw i mogę więcej zdziałać na rzecz budowania relacji między nimi, niż ktoś całkowicie z zewnątrz.

Jeśli chodzi o piastowanie stanowiska Prefekta Generalnego i reprezentowanie czyichś interesów, to na szczęście wypracowane pozytywne relacje między obydwoma państwami nie wymuszają dokonywania trudnych wyborów. Umożliwiają natomiast pełnienie różnych kluczowych funkcji zarówno tu, jak i tam. To duży sukces dyplomatyczny obu krajów. Dodatkowo moja działalność cieszy się aprobatą zarówno mieszkańców, jak i najwyższych władz obu państw.

[Torkan Ingawaar]

Ostro. Nie za ostro?

Hm, może odrobinę. Oczywiście ironizowałem sobie, parafrazując wyświechtane frazesy, którymi rytualnie obrzuca się jednego z realowych sąsiadów Polski, ale chyba faktycznie za daleko to poszło. Natomiast, odkładając na bok retoryczne uszczypliwości i nie pomijając istotnego faktu mimo wszystko znacznej liberalizacji Sarmacji w ostatnich latach, ta różnica między Księstwem a Dreamlandem o której pisałem jest uderzająca i zupełnie serio ciekawi mnie jej źródło. Chodzi wyłącznie o skalę? Trudno upilnować jeszcze do niedawna 60-osobową zgraję mikronautów (na dodatek średnio chyba sporo młodszych od przeciętnych Dreamlandczyków) i częściej trzeba się uciekać do wymierzania karnych klapsów? Czy coś jeszcze jest na rzeczy?

W ogóle mam wrażenie, że kosmopolityczny Dreamland zalicza w tej chwili kolejny Zwrot. Po wandejsko-ciprofloksjańskim, przyszedł najwyraźniej czas na teutoński. Mnie tam się podoba.

Na marginesie: ta legendarna już wandeizacja Dreamlandu doby edwardiańskiej, o której przez lata tu i ówdzie się pisało i która zdążyła się na dobre zadomowić w zbiorowej pamięci, to w moim odczuciu raczej rozdmuchana figura retoryczna i zdecydowanie przecenia się skalę zjawiska, przynajmniej w jego wymiarze demograficznym. Na mniej więcej trzydziestkę obywateli w szczytowym momencie edwardiańskiego renesansu aktywnych Wandejczyków z krwi i kości mieliśmy w tym gronie raptem trzech: PTR, Paulinę Wileńską oraz - przez krótki moment, miesiąc zaledwie - mojego ojca, Ivona Karakachanowa (w początkach mikronacyjnej działalności w Cesarstwie Leblandii i Królestwie Natanii pod nazwiskiem Maar Ingawaar). Z doskoku udzielał się też ppłk Alojzy Pupka, ale cały czas jako cudzoziemiec, nie wychodząc z roli ambarasa MW w Ekorre. Mniej lub bardziej luźno związany z Wandystanem był też (jest?) Ipanienko, dla którego Wandystan stanowił wszakże zaledwie kolejny przystanek w długiej i pełnej zwrotów akcji odysei. Do Mandragoratu Ipanienko zawitał już jako mikronacyjny dinozaur dopiero na przełomie 2015 i 2016 roku, a więc na stosunkowo krótko przed początkiem aktywności w KD. Ja również miałem swój wandejski epizod w początkach swojej przygody z mikroświatem. Jak na modelowego 13-letniego mikronautę przystało, pracę na rzecz Ludowej Ojczyzny dzieliłem jednak z aktywnością w jeszcze chyba dwóch czy trzech innych państwach, w tym od końca 2014 roku w Dreamlandzie. dokąd się definitywnie przeprowadziłem pod koniec panowania Marcina Mikołaja. Zaraz po zmianie na tronie w Ekorre i nadaniu mi Skytji w dziedziczne lenno sprzedałem swój penisyn i za zarobione pieniądze kupiłem pierwszy smoking. W trosce o narracyjną spójność, ochoczo zrezygnowałem wówczas z Sukcesa Dupostrzała Zwella na rzecz obecnych personaliów, co można uznać za symboliczne przypieczętowanie procesu asymilacji.

Krótko mówiąc: imigracja z Wandystanu była procesem zauważalnym, ale liczebnie niewielkim i mocno rozciągniętym w czasie. Mówimy o maksymalnie trzech-czterech osobach na przestrzeni ponad roku, Żaden z tego great replacement, zwłaszcza w ówczesnych realiach demograficznych. Rozumiem, że pisząc o "zwrocie wandejskim" pewnie ma Pan na myśli głównie wpływ na życie polityczne Królestwa i chyba przede wszystkim rewolucję w języku debaty publicznej. Aktywność wspomnianych Wandejczyków, a szczególnie tow. PTR, istotnie stanowiła pewnie główny katalizator tych zmian, ale jednak zachodzące procesy były udziałem dużo szerszego grona osób (dość wspomnieć wkład Angusa Kaufmana czy Vladimira von Lichtensteina w nasz rodzimy neopornosocjalizm), dlatego osobiście te wszystkie nieszczęsne wandeizacje, zwroty wandejskie i tak dalej raczej brałbym w cudzysłów.

Mnie na przykład inna rzecz dziwi, gdy przeglądam sobie forum i prasę KS. Pewne rozchwianie decorum. Mamy na przykład Markusa Wettina, obywatela Federacji Nordackiej i ambasadora tejże w Sarmacji. Ten sam Markus Wettin jest jednocześnie... obywatelem Sarmacji i piastuje kilka funkcji publicznych, chyba nawet jest prefektem, więc człowiekem od dyscyplinowania, czyli najbardziej posuniętej formy ingerowania w sprawy lokalne. Abstrahując od realu, rozmaitych konwencji wiedeńskich i oczywistych norm cywilizacyjnych, wydaje mi się, że nawet w mikroświecie trzymano się zasady, że ambasador nie powinien być obywatelem kraju przyjmującego, a już na pewno nie powinien być częścią lokalnego establishmentu. Właściwie czyje interesy reprezentuje taki obrotowy ambasador?

Obawiam się, że w 2025 roku zżymanie się o to stawia Pana w pozycji starego człowieka krzyczącego na chmury. Piszę bez złośliwości, bo sam mam tu estetyczny zgrzyt. Ale chyba trzeba pogodzić się z nieuniknionym. Wraz ze starzeniem i kurczeniem się mikroświata społeczeństwa poszczególnych państw coraz bardziej ku sobie ciążą i wzajemnie się przenikają. Postępującemu uwiądowi sformalizowanej dyplomacji (czy ktoś dziś jeszcze pamięta czym są listy uwierzytelniające i agrément?) towarzyszy zagęszczanie się pajęczyny międzynarodowych towarzyskich powiązań między mikronautami. Wkrótce wszyscy wylądujemy w jednym policentrycznym gigapaństwie i to bez żadnych OPM, UNP czy polskich Bastion Union. Postępujące zlewanie się mikronacji to po prostu proces społeczny, zachodzący niezależnie od czynników politycznych. Możemy zachować pełną odrębność infrastrukturalną i formalną niepodległość, ale to w gruncie rzeczy niewiele zmienia, bo w ujęciu socjologicznym będziemy jedną globalną społecznością, a do cesarza Hawilandu będzie Pan chodził po szczyptę soli, jak gospodynie w Kakutach. Myślę, że z czasem przepoczwarzymy się w większości w Heinzów-Wernerów Grünerów, przełączających się między forami poszczególnych państw jak dziś między Kawiarnią pod Czerwonym Orłem a Hrabstwem Odwilży, żonglujących paszportami i urzędami, a konflikty międzynarodowe będą czymś pokroju niegdysiejszych animozji i podjazdowych wojenek między sarmackimi prowincjami. Dawniej o kosmopolityzmie pisaliśmy zwykle z pewną pogardą i utożsamialiśmy z sezonowymi państwami Nordaty i kseronacjami Vaarlandu. Dziś to już chyba mainstream, z pełnym przyzwoleniem na łączenie dowolnych stanowisk w dowolnych państwach w dowolnej konfiguracji, a formułowane tu zarzuty mogą dotyczyć co najwyżej naruszenia narracyjnego decorum, a nie jakichś faktycznych obaw o lojalność wobec wspólnoty.

[karol flibustier]

Wypowiedzi powyżej przypominają mi dyskusje na temat statusu Daniela u nas, gdy Sarmacja niemal podjęła kroki wojenne wobec nas, a Daniel był rezerwistą Nowalskiej Armii i to w siłach lewitacyjnych, czyli atakujących
Można lekceważyć ten czynnik, ale można też na niego natknąć się w niekorzystnym momencie i my w Nowalu dalej nie wiemy, jaką decyzję podjąłby Daniel, bo przysięgi składał i tam i u nas!