Dreamlandczycy,
ceremonia koronacyjna, której byliśmy dziś świadkami jako społeczność, w skali mikronacyjnej historii jest uroczystością o korzeniach wręcz archaicznych, lecz jej znaczenie po raz kolejny wybrzmiewa dziś wyraziście, nie tylko jako symbol władzy królewskiej, lecz przede wszystkim jako symbol królewskiej służby. Oto złożyliśmy na ręce narodu przysięgę wierności, zaś przez naszą pracę mamy nadzieję zdobyć Wasze zaufanie.
Dzisiejsza uroczystość koronacji pokazuje nam wszystkim również, iż Dreamland trwa nadal. I choć żyjemy w epoce post-mikronacyjnej, to z pewnością nie będziemy ostatnim królem na tronie dreamlandzkim, zaś Królestwo nie podzieli losów Leblandii. Na nas ciąży dziś obowiązek czynienia wszelkich starań, by przywrócić Dreamlandowi jego dawną chwałę.
Jak to uczynić w Kraju Marzeń? W pierwszej kolejności z okazji naszego natronwstąpienia zamierzamy podarować ludowi i chleba, i igrzysk. W tym celu podejmiemy wkrótce pewne kroki, które w naszej ocenie pozwolą Dreamlandowi na wybudzenie się z letniej sjesty. Za granicą, natomiast, pragniemy reprezentować Królestwo w porozumieniu z naszym Rządem. Uważamy, że aktywna obecność króla nie tylko w kraju ale i poza nim przyciągnie uwagę mikroświata w stronę Królestwa Dreamlandu.
W tych krótkich słowach kończymy koronacyjną mowę, ażeby móc w przejść do ostatniej fazy dobijania efektów innej "coronacji", o której części z Was wiadomo. Pozostajemy jednak czujni w Pałacu Ekhorn i bacznie obserwujemy dreamlandzkie podwórze.
