DX - GWARANCJE SKARBOWE

[Daniel von Witt]

DEKRET KSIĄŻĘCY
z dnia 6 kwietnia 2013 roku

o gwarancjach skarbowych.

Ja, Daniło hrabia de la Vega, Książę Zjednoczonego Księstwa Furlandii i Luindoru, z woli Jego Królewskiej Mości Marcina I Mikołaja Króla Dreamlandu, mając na względzie pomyślność i dobro Zjednoczonego Księstwa jak i Jego mieszkańców

stanowię, co następuje:

Art. 1.
1. Dekret określa zasady udzielania gwarancji Skarbu Zjednoczonego Księstwa Furlandii i Luindoru, zwanego dalej „Zjednoczonym Księstwem”, oraz instrumenty ubezpieczeniowe, instytucje ubezpieczeniowe i podmioty ubezpieczone obejmowane gwarancjami skarbowymi.
2. Użyty w niniejszym dekrecie zwrot:
(1) gwarancji skarbowej oznacza gwarancję wykonania zobowiązania udzieloną przez Skarb Zjednoczonego Księstwa,
(2) gwaranta oznacza Skarb Zjednoczonego Księstwa wystawiający gwarancję skarbową,
(3) instrumentu ubezpieczeniowego oznacza każdy produkt finansowy oferowany na rynku przez instytucję ubezpieczeniową,
(4) instytucji ubezpieczeniowej oznacza osobę prawną zarejestrowaną w Centralnym Rejestrze Instytucji i Przedsiębiorstw oraz prowadząca działalność ubezpieczeniową, na podstawie koncesji jeżeli jest przedsiębiorstwem,
(5) zobowiązanego oznacza instytucję ubezpieczeniową, na rzecz której wystawiono gwarancję skarbową,
(6) podmiotu ubezpieczonego oznacza osobę objętą zabezpieczeniem dzięki instrumentowi ubezpieczeniowemu,
(7) beneficjenta gwarancji oznacza podmiot ubezpieczony, który dokonał zakupu instrumentu ubezpieczeniowego wymienionego w gwarancji skarbowej od zobowiązanego.

Art. 2.
1. Skarb Zjednoczonego Księstwa wspomaga funkcjonowanie i rozwój gospodarki przez zabezpieczanie przed ryzykiem w prowadzeniu działalności gospodarczej wybranych grup podmiotów ubezpieczonych.
2. Gwarancjami skarbowymi mogą być objęte osoby prawne kwalifikujące się do co najmniej jednej z poniższych grup beneficjentów gwarancji:
(1) posiadają siedzibę na terytorium Zjednoczonego Księstwa,
(2) prowadzą działalność gospodarczą na terytorium Zjednoczonego Księstwa,
(3) posiadają oddział, filię, biuro lub zakład produkcyjny na terytorium Zjednoczonego Księstwa i zatrudniają w nich jego obywateli.

Art. 3.
1. Gwarancja skarbowa może być udzielona instytucji ubezpieczeniowej posiadającej siedzibę na terytorium Zjednoczonego Księstwa i w której Zjednoczone Księstwo posiada ponad połowę praw własności.
2. Gwarancja skarbowa jest udzielana przez Księcia w drodze postanowienia.
3. Postanowienie o którym mowa w ust. poprzedzającym powinno zawierać:
(1) nazwę, numer NIFI i adres siedziby zobowiązanego,
(2) łączną wartość sumy gwarancyjnej dla instrumentów ubezpieczeniowych innych niż te wystawione na transakcje eksportowe i walutowe, która nie może być mniejsza od wartości kapitału własnego zobowiązanego przypadającego na rzecz gwaranta oraz nie większa od wartości kapitału własnego zobowiązanego,
(3) łączny limit sumy gwarancyjnej dla instrumentów ubezpieczeniowych wystawionych na transakcje eksportowe i walutowe, ustalany poniżej 5 procent salda bieżącego rachunku bankowego gwaranta,
(4) nazwy lub grupy instrumentów ubezpieczeniowych oraz zakres ich gwarantowania,
(5) okres na jaki została udzielona gwarancja, nie dłuższy niż 1 rok,
(6) wartość opłaty gwarancyjnej za cały okres gwarancji, która wynosi 4 procent w stosunku rocznym od wartości kapitału własnego zobowiązanego,
(7) wartość zwyżki w opłacie gwarancyjnej za cały okres gwarancji, która wynosi dodatkowe 4 procent w stosunku rocznym od wartości kapitału własnego zobowiązanego, jeżeli w poprzednim okresie na jaki udzielona była gwarancja gwarant dokonał wypłat przekraczających 1/3 sumy gwarancyjnej określonej zgodnie z pkt. 2 lub 3 niniejszego ustępu.

Art. 4.
1. Gwarancja skarbowa obejmuje wszystkie umowy na zakup instrumentów ubezpieczeniowych określonych w postanowieniu o udzieleniu gwarancji, jakie zostały zawarte przez zobowiązanego z beneficjentami gwarancji w okresie jej obowiązywania oraz złożone do Kancelarii Książęcej.
2. Umowa na zakup instrumentu ubezpieczeniowego objętego gwarancją skarbową powinna informować beneficjenta gwarancji o gwarantowaniu umowy przez gwaranta oraz pouczać o przysługujących mu prawach.
3. Umowy na transakcje będące przedmiotem zabezpieczenia przez zakup instrumentu ubezpieczeniowego u zobowiązanego powinny być zarejestrowane w rejestrze notarialnym Sądu Książęcego, co jest warunkiem niezbędnym objęcia instrumentu ubezpieczeniowego wystawionego na taką transakcję, gwarancją skarbową.
4. Gwarancja skarbowa może dotyczyć zobowiązań z co najmniej jednego z poniższych instrumentów ubezpieczeniowych:
(1) gwarancja ubezpieczeniowa,
(2) gwarancja bankowa,
(3) poręczenie wekslowe,
(4) poręczenie cywilne,
(5) ubezpieczenie kredytu bankowego,
(6) ubezpieczenie kredytu kupieckiego,
(7) ubezpieczenie kredytu eksportowego,
(8) ubezpieczenie wahań kursu walutowego,
(9) ubezpieczenie majątkowe infrastruktury informatycznej.

Art. 5.
Gwarancja skarbowa obowiązuje od dnia wydania postanowienia o jej udzieleniu do dnia zrealizowania się wszystkich transakcji objętych zabezpieczeniem na umowy o zakup instrumentów ubezpieczeniowych pod warunkiem ich zawarcia w okresie na jaki wydano gwarancję oraz z uwzględnieniem przepisu art. 7 ust. 4.

Art. 6.
1. Gwarant odpowiada za umowy na zakup u zobowiązanego instrumentów ubezpieczeniowych od 14 dnia licząc od zgłoszenia zrealizowania się ryzyka, jakie było przedmiotem zabezpieczenia w umowie.
2. Beneficjent gwarancji ma prawo żądać wypłaty wierzytelności od gwaranta z tytułu zrealizowanego ryzyka objętego zabezpieczeniem u zobowiązanego w całości lub części na podstawie umowy i w terminie, o których mowa w ust. poprzedzającym.
3. Dokonując wypłat z tytułu umów, o których mowa w ust. 1 tego artykułu, gwarant i zobowiązany informują się niezwłocznie o wartości wypłaconych sum i umów których te dotyczyły, a w przypadku częściowego wypłacenia wierzytelności beneficjenta gwarancji przez gwaranta ten podaje w informacji zobowiązanemu także kwotę pozostałą do wypłaty.
4. Gwarant decyduje o wartości wypłacanych sum gwarancyjnych przestrzegając nieprzekroczenia limitu określonego w postanowieniu o udzieleniu gwarancji.
5. Ustalając kwoty wypłat, o których mowa w ust. poprzedzającym gwarant musi pokryć co najmniej 75 procent wierzytelności beneficjenta gwarancji. Po spełnieniu tego warunku beneficjent gwarancji ma prawo żądać pozostałej kwoty od zobowiązanego.

Art. 7.
1. Zobowiązany składa gwarantowi raport z swojej działalności z dniem 30 kwietnia, 31 sierpnia i 31 grudnia każdego roku, zwanym dalej „dniem sprawozdawczym”.
2. Raport, o którym mowa w ust. poprzedzającym powinien zawierać:
(1) wykaz umów na zakup instrumentów ubezpieczeniowych objętych gwarancją,
(2) wartość rezerwy techniczno-ubezpieczeniowej na ryzyka objęte umowami, o których mowa w pkt. poprzedzającym,
(3) wartość przychodów, w tym w szczególności z składek ubezpieczeniowych,
(4) wartość wypłat odszkodowań i innych wierzytelności z tytułu umów na zakup instrumentów ubezpieczeniowych objętych gwarancją,
(5) wyciąg rachunku bankowego za okres od ostatniego dnia sprawozdawczego lub rozpoczęcia działalności.
3. Niezłożenie raportu w terminie może skutkować cofnięciem gwarancji skarbowej.
4. Cofnięcie gwarancji skarbowej następuje w ciągu 14 dni od dnia sprawozdawczego i za publicznym ogłoszeniem.

Art. 8.
Dekret niniejszy wchodzi w życie po upływie 3 dni od ogłoszenia.

(-) Daniło hrabia de la Vega
Książę Zjednoczonego Księstwa