Zgłaszam autopoprawkę. Nadaję art. 3 pkt 3 projektu następujące brzmienie:
3) art. 4 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 4.
(1) Parlament wybiera marszałka ze swojego grona, na trzymiesięczną kadencję.
(2) Parlament może wybrać nowego marszałka przed upływem kadencji urzędującego marszałka, bezwzględną większością głosów.
(3) Przepisy ustępów poprzedzających stosuje się także do wicemarszałka.”;
Przedstawiam zapowiedziane teksty jednolite konstytucji i zmienianych ustaw:
KONSTYTUCJA
KRÓLESTWA DREAMLANDU
z dnia 12 kwietnia 2020 r.
W roku tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątym ósmym król TomBond założył Królestwo Dreamlandu, pierwsze państwo wirtualne w polskim internecie. Dał przez to także początek szerszemu polskiemu ruchowi mikronacyjnemu. Przez kolejne lata powstawały i upadały kolejne państwa wirtualne. Tymczasem Królestwo zawsze trwało. Prowadzili je przez dzieje królowie z dynastii Ebruzów, zapoczątkowanej przez TomBonda. Nadawały mu życie szeregi obywateli, wnosząc do wspólnej sprawy swoją energię, zapał twórczy i umiejętności. Z czasem nie pozostał nikt spośród tych, którzy pamiętaliby pierwsze dni państwa. A jednak samo Królestwo jest nieśmiertelne.
Dziś, w roku dwa tysiące dwudziestym, obywatele dreamlandzcy gromadzą się w Konstytuancie Królestwa, by dać swojemu państwu nową organizację. Mamy za sobą trudne dni, w których Królestwo spowiły mroki marazmu i zniechęcenia. Jesteśmy zdeterminowani, by wyprowadzić je z ciemności i iść naprzód, ku nowym wyzwaniom i doświadczeniom. Chcemy zwartej i sterownej organizacji państwowej, na miarę naszych obecnych możliwości, ale także przyszłych aspiracji. Intensywnego życia zbiorowego, dającego każdemu swobodę wyrażania siebie i sposobność do doskonalenia się. Zdrowej kultury politycznej, opartej na wzajemnym zaufaniu, współzawodnictwie i zgodnej współpracy w powiększaniu wspólnego dobra.
W tym duchu, jako prawa najwyższe dla państwa, uchwalamy następujące artykuły:
Artykuł 1.
Państwo
(1) Królestwo Dreamlandu jest wirtualnym, demokratycznym państwem.
(2) Państwo jest wspólnym dobrem wszystkich obywateli dreamlandzkich.
(3) Państwo szanuje wolność człowieka, stwarza każdemu obywatelowi sposobność do zastosowania i rozwoju jego zainteresowań, talentów i umiejętności dla powiększenia wspólnego dobra, a mając na względzie interes publiczny, reguluje, ukierunkowuje i organizuje życie wspólnoty.
(4) Państwo strzeże własnej niepodległości i suwerenności, nienaruszalności własnych granic, porządku konstytucyjnego oraz bezpieczeństwa obywateli. Zapewnia ono porządek publiczny i chroni moralność publiczną.
(5) Państwo uczestniczy w życiu społeczeństwa ogólnomikroświatowego, popierając sprawiedliwy pokój i współpracę między państwami wirtualnymi, otaczając opieką własnych obywateli i strzegąc interesu publicznego oraz przestrzegając swoich zobowiązań międzynarodowych.
Artykuł 2.
Obywatelstwo
(1) Prawem obywatela dreamlandzkiego jest pełne uczestnictwo w życiu wspólnoty. Ograniczenie tego prawa może nastąpić w drodze albo na podstawie ustawy, ze względu na interes publiczny.
(2) Obywatela dreamlandzkiego obowiązuje wierność państwu. Ma on prawo i obowiązek współdecydować o sprawach publicznych, zasiadając w Parlamencie Królestwa z głosem równym innym obywatelom.
(3) Obywatel dreamlandzki ma prawo dochodzić swojej krzywdy i straty w drodze sądowej. Nie będzie on także skazany za przestępstwo inaczej, niż w drodze sądowej. Zapewnia się sprawiedliwe i publiczne rozpatrzenie jego sprawy w rozsądnym terminie. W postępowaniu karnym zapewnia mu się prawo do obrony, w tym przez swobodnie wybranego obrońcę.
(4) Ulegając odpowiedzialności karnej, obywatel dreamlandzki może być czasowo albo stale pozbawiony praw zapewnionych Konstytucją, z wyłączeniem prawa do sądu.
(5) Ustawa określi możliwość zajmowania niższych stanowisk państwowych i samorządowych przez cudzoziemców. Poza tym sprawowanie władzy publicznej zastrzeżone jest obywatelom dreamlandzkim.
(6) Cudzoziemiec nabywa obywatelstwo dreamlandzkie poprzez nadanie, co ustawa dookreśli. Utrata obywatelstwa dreamlandzkiego następuje w przypadkach przewidzianych Konstytucją.
(7) Obywatelstwo dreamlandzkie wygasa, gdy obywatel zrzeknie się go, co ustawa dookreśli. Ustawa określi inne przypadki wygaśnięcia obywatelstwa dreamlandzkiego, przy czym może ono następować wyłącznie wskutek długotrwałej nieaktywności w życiu wspólnoty lub poważnego zaniedbania obowiązków związanych z zasiadaniem w Parlamencie Królestwa.
(8) Król może odebrać obywatelstwo dreamlandzkie osobie, która jest jednocześnie obywatelem państwa obcego i uchybia obowiązkom obywatelskim względem państwa dreamlandzkiego, co ustawa dookreśli.
(9) Parlament Królestwa może odebrać obywatelstwo dreamlandzkie oznaczonej osobie, stanowiąc kwalifikowaną większością głosów, co ustawa dookreśli.
Artykuł 3.
Samorząd
(1) Państwo popiera oddolny udział obywateli dreamlandzkich w sprawowaniu władzy publicznej, przekazując odpowiednią część swoich zadań samorządom.
(2) Samorząd wykonuje przekazane mu zadania niezależnie i we własnym imieniu. Jego działalność podlega nadzorowi władzy państwowej co do jej legalności i zgodności z interesem publicznym. Ustawy określą bliższe przesłanki oraz środki państwowego nadzoru nad samorządami.
(3) Zasadniczym rodzajem samorządu jest samorząd lenny. Król może nadać określony obszar ziemi państwowej szlachcicowi w lenno. Ustawa dookreśli ustrój lenny.
(4) Ustawy mogą nadto ustanawiać samorządy innych rodzajów.
Artykuł 4.
Prawo
(1) Prawo jest granicą wolności człowieka i podstawą działania władzy publicznej.
(2) Wobec prawa wszyscy są równi. Nikt nie może być prawnie dyskryminowany z jakiejkolwiek przyczyny.
(3) Konstytucja jest prawem najwyższym. Prawodawstwo jest związane porządkiem konstytucyjnym.
(4) Stanowienie prawa państwowego następuje w drodze ustaw, dekretów i rozporządzeń, które wydają organy władzy państwowej określone Konstytucją.
(5) Oprócz spraw wymienionych osobno w Konstytucji, w drodze ustawy następuje zmiana Konstytucji oraz określenie odpowiedzialności karnej i ciężarów publicznych. Poza tymi sprawami wszelkie prawa mogą być stanowione zarówno w drodze ustawy, jak i dekretu. W tym zakresie ustawa i dekret są sobie równorzędne.
(6) Rozporządzenie wydaje się z upoważnienia ustawy albo dekretu, dla ich wykonania. Nie może ono stać w sprzeczności z ustawą ani dekretem.
(7) Autentyczna interpretacja praw stanowionych następuje w trybie przewidzianym dla ich ustanowienia.
(8) Tam, gdzie utrwalił się obowiązujący zwyczaj, zgodny z prawem stanowionym, jest on szanowany przez władzę publiczną i wiąże powszechnie jako prawo zwyczajowe.
Artykuł 5.
Król
(1) Król ma prawo wyznaczenia następcy tronu. Ustawa dookreśli sukcesję królewską.
(2) Parlament Królestwa może złożyć Króla z tronu, stanowiąc kwalifikowaną większością głosów, oraz wybrać następnie nowego Króla. Ustawa dookreśli tryb złożenia Króla z tronu i wyboru nowego Króla w takim przypadku.
(3) Król uosabia jedność państwa. W nim skupia się całość władzy państwowej. Zapewnia on spoistość wspólnoty obywateli dreamlandzkich.
(4) Król stanowi prawo, wydając: ustawy, na wniosek Parlamentu Królestwa, oraz dekrety, na wniosek albo za zgodą Kolegium Ministrów. Przedstawiony mu projekt ustawy może odesłać do ponownego rozpatrzenia, a projekt dekretu przesłać Parlamentowi Królestwa do zatwierdzenia. Jeśli nie korzysta z tego uprawnienia, wydaje ustawę albo dekret zgodnie z przedstawionym mu wnioskiem w ciągu tygodnia od doręczenia mu wniosku.
(5) Na ile Konstytucja nie stanowi inaczej, Król sprawuje wykonawstwo przez Rząd Królewski. Rząd jest niezależny od Króla w swoim zakresie działania.
(6) Król samodzielnie sprawuje zwierzchnictwo dworu królewskiego, ustanawia i znosi regencję, przedstawia Parlamentowi Królestwa projekty ustaw, nadaje i odbiera szlachectwo i tytuły arystokratyczne oraz nadaje lenna.
(7) Król, działając na wniosek albo za zgodą Rządu Królewskiego, nadaje i odbiera obywatelstwo dreamlandzkie, reprezentuje państwo na zewnątrz, wypowiada wojnę i zawiera pokój, ratyfikuje i wypowiada wymagające ratyfikacji traktaty, przyjmuje poselstwa obce i wysyła poselstwa państwowe, wydaje rozporządzenia oraz wykonuje inne swoje uprawnienia, przyznane mu ustawami i dekretami. Ustawy i dekrety mogą zastrzegać, że w niektórych z tych spraw Król działa wyłącznie na wniosek rządu.
(8) Król, działając w porozumieniu z Rządem Królewskim, powołuje i odwołuje kierownika urzędu do spraw infrastruktury państwowej, sprawuje najwyższe zwierzchnictwo sił zbrojnych, sprawuje w zakresie określonym ustawą nadzór nad samorządami oraz ogłasza i odwołuje stany nadzwyczajne. Ustawa określi rodzaje stanów nadzwyczajnych, przesłanki ich ogłaszania i odwoływania oraz szczególne środki, jakie mogą być zarządzone na czas ich trwania. Środki te mogą obejmować w szczególności zawieszenie obowiązywania niektórych przepisów prawa, w tym przepisów Konstytucji, oraz zmianę organizacji i trybu działania władzy publicznej.
(9) Król jest źródłem sprawiedliwości, którą sprawuje osobiście oraz przez niezależnych sędziów i asesorów. Za swoje czyny z czasu panowania Król nie podlega żadnej odpowiedzialności prawnej, a za inne nie może być do niej pociągany w czasie panowania. Przysługuje mu prawo łaski.
Artykuł 6.
Rząd Królewski
(1) Rząd Królewski składa się z Pierwszego Ministra i innych ministrów.
(2) Wszyscy ministrowie zebrani pod przewodnictwem Pierwszego Ministra stanowią Kolegium Ministrów.
(3) Raz na trzy miesiące, Parlament Królestwa wyznacza kandydata na stanowisko Pierwszego Ministra. Wyznaczonym jest ten, kto uzyskał największą liczbę głosów. Król rozwiązuje dotychczasowy Rząd Królewski i powołuje nowy rząd na wniosek wyznaczonego kandydata.
(4) Jeśli Parlament Królestwa nie wyznaczy kandydata na stanowisko Pierwszego Ministra we właściwym czasie, który dookreśli ustawa, Król rozwiąże dotychczasowy Rząd Królewski i powoła nowy rząd samodzielnie.
(5) Król dokonuje zmian w składzie Rządu Królewskiego na wniosek Pierwszego Ministra. Odwołuje oznaczonego ministra na wniosek Parlamentu Królestwa, uchwalony bezwzględną większością głosów.
(6) Parlament Królestwa może wyznaczyć kandydata na stanowisko Pierwszego Ministra przed zwykłym czasem, także na wniosek Króla. Parlament stanowi w tej sprawie bezwzględną większością głosów, chyba że działa na wniosek Króla.
(7) Rząd Królewski prowadzi wszelkie sprawy publiczne, niezastrzeżone innym organom władzy publicznej, zapewnia wykonanie prawa państwowego i kieruje administracją rządową. Kierunki jego działania określają uchwały Kolegium Ministrów, a także wytyczne Pierwszego Ministra.
(8) Ustawa albo dekret może upoważnić Kolegium Ministrów, określonego ministra albo określonych ministrów we współdziałaniu do wydania rozporządzenia w określonej sprawie.
(9) Ustawa lub dekret określi organizację i tryb działania Rządu Królewskiego, a szczególnie podział jego uprawnień między Kolegium Ministrów i poszczególnymi ministrami.
Artykuł 7.
Parlament Królestwa
(1) Obywatele dreamlandzcy, z wyłączeniem Króla, gromadzą się w Parlamencie Królestwa.
(2) Parlament Królestwa uchwala projekty ustaw, zatwierdza przesłane mu przez Króla projekty dekretów, wyznacza kandydatów na stanowisko Pierwszego Ministra, kontroluje działalność Rządu Królewskiego, rozważa sprawy publiczne oraz ustanawia regencję, jeśli Król opuści państwo na dłuższy czas, nie uczyniwszy tego.
(3) O ile Konstytucja albo ustawa nie stanowi inaczej, Parlament Królestwa działa jawnie i stanowi zwykłą większością głosów. Dla podjęcia uchwały potrzebne jest oddanie przynajmniej trzech głosów.
(3a) Ilekroć przepis szczególny przewiduje stanowienie przez Parlament Królestwa kwalifikowaną większością głosów, należy przez tę większość rozumieć co najmniej dwie trzecie głosów.
(4) Projekt ustawy uchwala się zwykłą większością głosów, a rozpatrywany ponownie bezwzględną większością głosów. Projekt ustawy o zmianie Konstytucji uchwala się kwalifikowaną większością głosów. Projekt dekretu zatwierdza się zwykłą większością głosów. W sprawach tych Parlament Królestwa działa jawnie.
(5) Parlament Królestwa może zająć stanowisko w każdej sprawie publicznej, o ile nie naruszy przez to niezależności Sądu Królestwa ani niezawisłości sędziowskiej. Stanowisko parlamentu nie wiąże innych organów władzy publicznej.
(6) Obywatel dreamlandzki, zasiadający w Parlamencie Królestwa, może składać zapytania do Króla i Rządu Królewskiego w sprawach z zakresu ich działalności. Ustawa dookreśli to prawo.
(7) Ustawa określi organizację i tryb działania Parlamentu Królestwa.
Artykuł 8.
Wymiar sprawiedliwości
(1) Wymiar sprawiedliwości sprawuje Król, chyba że ustawa powoła do tego Sąd Królewski.
(2) Sprawując osobiście wymiar sprawiedliwości, do rozpatrzenia zawisłej przed nim sprawy Król może powołać asesora. Może go następnie w każdym czasie odwołać.
(3) Sąd Królewski składa się z sędziów, których Król powołuje i odwołuje. Jeśli ustawa nie stanowi inaczej, Król może sam zasiąść w sądzie.
(4) Król zasiadający w Sądzie Królestwa przewodniczy mu. W innym przypadku Król powołuje spośród sędziów prezesa sądu. Może go następnie w każdym czasie odwołać.
(5) Wymiar sprawiedliwości obejmuje także kontrolę działalności organów władzy publicznej co do jej legalności.
(6) Ustawa określi tryb sprawowania wymiaru sprawiedliwości przez Króla i asesorów albo organizację Sądu Królewskiego i tryb postępowania sądowego, zależnie od tego, czy Sąd Królewski będzie powołany.
ZATWIERDZAMY
(-) M2, r.
*
USTAWA
z dnia 14 września 2020 r.
o statucie parlamentu
MY, MACIEJ II,
król Dreamlandu i Scholandii,
pan ziemi morlandzkiej, surmalajskiej i weblandzkiej, seniora Furlandii i Luindoru, zwierzchnik Skytji,
senior Delty i Proftazji, Bergii i Elfidy, Arden i Inselii, Dolii i Faerie, Darei i Scholii,
źródło sprawiedliwości, zwierzchnik sił zbrojnych, Wielki Mistrz Heroldii Królestwa Dreamlandu, etc.,
na wniosek Parlamentu Królestwa stanowimy, co następuje:
Rozdział 1.
Organizacja parlamentu
Artykuł 1.
Ustawa określa organizację i tryb działania Parlamentu Królestwa, zwanego dalej „parlamentem”.
Artykuł 2.
(uchylony).
Artykuł 3.
(1) Marszałek Parlamentu Królestwa, zwany dalej „marszałkiem”, reprezentuje parlament na zewnątrz, strzeże jego praw, organizuje jego prace i przewodniczy jego obradom.
(2) Marszałek w szczególności:
1) (uchylony);
2) przyjmuje i kontroluje przedstawiane parlamentowi wnioski;
3) otwiera i zamyka obrady;
4) zarządza kolejne etapy obrad i decyduje o czasie ich trwania;
4a) przeprowadza głosowania parlamentu oraz ustala i ogłasza ich wyniki;
5) zarządza miejscem obrad parlamentu;
6) strzeże powagi parlamentu, przestrzegania porządku obrad i spokoju w miejscu obrad parlamentu.
(3) Wicemarszałek Parlamentu Królestwa, zwany dalej „wicemarszałkiem”, zastępuje marszałka:
1) z jego upoważnienia;
2) gdy jest on nieobecny albo bezczynny;
3) gdy jego stanowisko jest nieobsadzone.
Artykuł 4.
(1) Parlament wybiera marszałka ze swojego grona, na trzymiesięczną kadencję.
(2) Parlament może wybrać nowego marszałka przed upływem kadencji urzędującego marszałka, bezwzględną większością głosów.
(3) Przepisy ustępów poprzedzających stosuje się także do wicemarszałka.
Artykuł 5.
Jeśli marszałek i wicemarszałek będą obaj nieobecni albo bezczynni bądź ich stanowiska będą nieobsadzone, Król, działając na wniosek albo za zgodą Pierwszego Ministra, powierzy jednemu z członków parlamentu obowiązki marszałka.
Rozdział 2.
Ogólne przepisy o obradach
Artykuł 6.
(1) Żaden etap obrad, a podczas głosowań nad poprawkami także żadne z głosowań z osobna, nie może trwać krócej niż czterdzieści osiem godzin.
(2) Głosowanie w toku nie podlega skróceniu, chyba że jego wynik jest przesądzony.
Artykuł 6a.
W przypadkach obrad w sprawach, w których parlament stanowi kwalifikowaną większością głosów, dyskusja nie może trwać krócej niż sto dwadzieścia godzin, a głosowanie nad projektem krócej niż siedemdziesiąt dwie godziny. Pominięcie dyskusji jest niedopuszczalne.
Rozdział 3.
Zwykły tryb obrad
Artykuł 7.
(1) Projekt ustawy przedstawia parlamentowi Król, Rząd Królewski albo członek parlamentu.
(2) Projekt dekretu przedstawia parlamentowi Król.
(3) Projekt uchwały przedstawia parlamentowi członek parlamentu.
(4) Do wniosku załącza się odpowiednie uzasadnienie, a do projektów ustaw i dekretów zakładających zmianę praw stanowionych także teksty jednolite tych praw.
Artykuł 8.
(1) Obrady w sprawie projektu ustawy obejmują dyskusję, głosowania nad poprawkami i głosowanie nad projektem.
(2) Przepis ustępu poprzedzającego stosuje się także do obrad w sprawie projektu uchwały. Jeśli jednak projekt jest pilny lub niebudzący wątpliwości, marszałek może zarządzić pominięcie dyskusji i przejście do głosowania nad projektem.
(3) Obrady w sprawie projektu dekretu obejmują dyskusję i głosowanie nad projektem.
Artykuł 9.
(1) Podczas dyskusji nad projektem ustawy bądź projektem uchwały, wnioskodawca i ci, którzy mogliby przedstawić projekt tego samego rodzaju, mogą zgłaszać poprawki do projektu.
(2) Poprawka zgłoszona przez wnioskodawcę zmienia treść projektu bez potrzeby głosowania, chyba że wnioskodawca zaznaczył, że sobie tego nie życzy.
Artykuł 10.
W głosowaniu członek parlamentu głosuje za, głosuje przeciw albo wstrzymuje się od głosu.
Rozdział 4.
Wybór urzędników
Artykuł 11.
Wybór kandydata na stanowisko Pierwszego Ministra, wyznaczanego przez parlament, marszałka oraz wicemarszałka następuje według przepisów niniejszego rozdziału.
Artykuł 12.
(1) Marszałek otwiera obrady najwcześniej na dwa tygodnie, a najpóźniej na tydzień przed upływem trzech miesięcy od powołania Rządu Królewskiego, wyboru bądź powołania marszałka albo wyboru bądź powołania wicemarszałka.
(2) Marszałek otwiera obrady w innym czasie, jeśli okaże się to konieczne.
Artykuł 12a.
(1) Marszałek otwiera przed zwykłym czasem obrady w sprawie wyboru kandydata na Pierwszego Ministra na wniosek Króla albo co najmniej dwóch członków parlamentu.
(2) Marszałek otwiera przed zwykłym czasem obrady w sprawie wyboru marszałka albo wicemarszałka na wniosek co najmniej dwóch członków parlamentu.
(3) W przypadku obrad otwartych na podstawie niniejszego artykułu zgłaszanie kandydatów nie może trwać dłużej niż sto sześćdziesiąt osiem godzin. Jeśli po upływie tego czasu nie ma przynajmniej jednego kandydata, marszałek zamyka obrady.
(4) Obrad otwartych na podstawie niniejszego artykułu nie powtarza się. Zamiast tego marszałek zamyka obrady.
Artykuł 13.
(1) Obrady obejmują zgłaszanie kandydatów i głosowanie nad kandydatami.
(2) Kandydaci zgłaszają się osobiście.
(3) W głosowaniu członek parlamentu oddaje głos za jednym z kandydatów albo przeciw im wszystkim.
(4) W przypadku obrad w sprawie wyboru kandydata na Pierwszego Ministra głosowanie jest tajne.
Artykuł 14.
(1) Wybranym jest kandydat, który w głosowaniu uzyskał największą liczbę głosów, chyba że przepis szczególny wymaga uzyskania bezwzględnej większości głosów.
(2) Jeśli do wyboru wymagane jest uzyskanie największej liczby głosów, a dwóch albo więcej kandydatów uzyskało najwięcej głosów na równi, głosowanie powtarza się z pominięciem pozostałych.
(3) Jeśli do wyboru wymagane jest uzyskanie bezwzględnej większości głosów, a żaden z kandydatów nie uzyskał jej, głosowanie powtarza się z pominięciem kandydata, który uzyskał najmniejszą liczbę głosów.
(4) Obrady powtarza się od początku, jeśli:
1) należałoby po raz drugi powtórzyć głosowanie między tymi samymi kandydatami;
2) jedyny kandydat nie został wybrany;
3) najwięcej głosów oddano przeciw wszystkim kandydatom.
Artykuł 15.
(1) Jeśli parlament nie wybierze kandydata na stanowisko Pierwszego Ministra w ciągu piętnastu dni od otwarcia obrad w tej sprawie albo od dnia, w którym takie obrady powinny były najpóźniej zostać otwarte, którekolwiek nastąpiło wcześniej, Król samodzielnie powoła Rząd Królewski na podstawie art. 6 ust. 4 Konstytucji.
(2) Ustępu poprzedzającego nie stosuje się w przypadkach, o których mowa w art. 12a.
Rozdział 5.
Prawo zapytania
Artykuł 16.
(1) Członek parlamentu składa zapytanie do Króla albo do Rządu Królewskiego, przewidziane art. 7 ust. 6 Konstytucji, w miejscu obrad parlamentu.
(2) Adresat zapytania obowiązany jest udzielić odpowiedzi w ciągu tygodnia od złożenia zapytania, w tym miejscu, gdzie złożono zapytanie. Jeśli udzielenie odpowiedzi wymaga dłuższego czasu, adresat zapytania zawiadamia o tym interpelanta i udziela odpowiedzi w ciągu dwóch tygodni od doręczenia zapytania.
(3) W sprawie zapytania przeprowadza się obrady, obejmujące dyskusję nad tym zapytaniem oraz odpowiedzią na nie.
Rozdział 6.
Przepisy porządkowe
Artykuł 17.
(1) Członek parlamentu, który w zakresie uczestnictwa w obradach parlamentu albo w miejscu obrad parlamentu narusza porządek obrad, spokój lub powagę parlamentu, podlega pozbawieniu prawa do wynagrodzenia, pozbawieniu prawa udziału w dyskusjach parlamentu albo zawieszeniu w prawach członka parlamentu.
(2) Pozbawienie prawa do wynagrodzenia dotyczy części albo całości wynagrodzenia przysługującego obłożonemu tym środkiem porządkowym za miesiąc, w którym popełniono przewinienie porządkowe.
(3) Pozbawienie prawa udziału w dyskusjach parlamentu oraz zawieszenie w prawach członka parlamentu stosuje się przez czas określony w dniach, nie dłużej jednak niż przez czternaście dni. Za dzień wykonywania środka porządkowego liczy się dwadzieścia cztery godziny.
Artykuł 18.
(1) Osoby niebędące członkami parlamentu podlegają w miejscu obrad parlamentu zarządzeniom marszałka.
(2) Marszałek może wydalić z miejsca obrad parlamentu osobę, która nie podporządkowuje się jego zarządzeniom.
Artykuł 19.
(1) Marszałek nakłada środki porządkowe i zapewnia ich wykonanie. W przypadku przewinienia porządkowego małej wagi marszałek może poprzestać na upomnieniu sprawcy.
(2) Od zarządzenia marszałka obłożonemu środkiem porządkowym przysługuje odwołanie do parlamentu w ciągu siedemdziesięciu dwóch godzin od wydania zarządzenia. Wniesienie odwołania nie wstrzymuje wykonania środka porządkowego.
(3) Zarządzenia marszałka w sprawach porządkowych podlegają ogłoszeniu w miejscu obrad parlamentu, zamiast w państwowym publikatorze urzędowym.
Rozdział 7.
Przepisy końcowe
Artykuł 20.
Przepis art. 6 ust. 2 Przepisów wprowadzających Konstytucję Królestwa Dreamlandu z dnia 12 kwietnia 2020 r. będzie się stosować do projektów ustaw przedstawionych parlamentowi:
1) w ciągu tygodnia od upływu trzech miesięcy od dnia wejścia w życie Konstytucji;
2) w ciągu tygodnia od upływu sześciu miesięcy od dnia wejścia w życie Konstytucji.
Artykuł 21.
W ustawie z dnia 22 lipca 2017 r. o państwowym forum dyskusyjnym po art. 16 dodaje się art. 17 w brzmieniu:
„Art. 17. Przepisów niniejszego rozdziału, z wyłączeniem art. 11 i 16, nie stosuje się w miejscu obrad Parlamentu Królestwa.”.
Artykuł 22.
Ustawa wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.
(-) M2, r.
*
USTAWA
z dnia 3 czerwca 2020 r.
o obywatelstwie dreamlandzkim
Rozdział 1.
Przepisy ogólne
Artykuł 1.
Ustawa określa nabycie i utratę obywatelstwa dreamlandzkiego, zwanego dalej „obywatelstwem”.
Artykuł 2.
Określenie „cudzoziemiec” oznacza każdego, kto nie jest obywatelem.
Rozdział 2.
Nabycie obywatelstwa
Artykuł 3.
(1) Obywatelstwo może być nadane cudzoziemcowi na jego wniosek.
(2) Nie nadaje się obywatelstwa zainteresowanemu cudzoziemcowi, jeśli stwarzałoby to zagrożenia dla bezpieczeństwa publicznego, interesu publicznego lub spoistości wspólnoty obywatelskiej.
(3) Nie nadaje się obywatelstwa zainteresowanemu cudzoziemcowi, jeśli jego dotychczasowa działalność nie pozwala na ocenę jego przydatności do wejścia w skład wspólnoty obywatelskiej.
Artykuł 4.
(1) Cudzoziemiec przedkłada wniosek o nadanie mu obywatelstwa ministrowi imigracji.
(2) Wniosek powinien zawierać imię i nazwisko wnioskodawcy, żądanie nadania mu obywatelstwa oraz zwięzłe uzasadnienie tego żądania. Minister imigracji pozostawia bez rozpatrzenia wniosek, który nie odpowiada tym wymogom.
Artykuł 5.
(1) Minister imigracji wyznacza odpowiedni czas, nie krótszy niż dwadzieścia cztery godziny, na dyskusję nad wnioskiem o nadanie obywatelstwa i zgłaszanie zastrzeżeń wobec niego.
(2) Jeśli zostaną zgłoszone zastrzeżenia, minister imigracji wyznaczy odpowiedni czas, nie krótszy niż czterdzieści osiem godzin, na dalszą dyskusję nad wnioskiem.
(3) Tylko obywatele mogą zgłaszać zastrzeżenia wobec wniosku.
Artykuł 6.
Minister imigracji może podjąć odpowiednie czynności sprawdzające dla ustalenia, czy nadanie obywatelstwa zainteresowanemu cudzoziemcowi byłoby pożądane.
Artykuł 7.
(1) Po upływie czasu na dyskusję nad wnioskiem, w ciągu czterdziestu ośmiu godzin, minister imigracji przedkłada Królowi wniosek o nadanie obywatelstwa zainteresowanemu cudzoziemcowi albo umotywowaną decyzją odmawia przedłożenia takiego wniosku.
(2) Od decyzji ministra imigracji, odmawiającej przedłożenia Królowi wniosku o nadanie obywatelstwa zainteresowanemu cudzoziemcowi, przysługuje temu odwołanie do Pierwszego Ministra.
(3) Jeśli ministrem imigracji jest sam Pierwszy Minister, zamiast odwołania zainteresowanemu cudzoziemcowi przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.
(4) Wniesione odwołanie bądź wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy rozpatruje się w ciągu czterdziestu ośmiu godzin.
Artykuł 8.
(1) Na wniosek ministra imigracji, Król nadaje obywatelstwo zainteresowanemu cudzoziemcowi i zobowiązuje go do złożenia przysięgi obywatelskiej.
(2) Nadanie obywatelstwa jest skuteczne od czasu złożenia przysięgi obywatelskiej przez nowego obywatela. Przysięga obywatelska złożona po upływie tygodnia od nadania obywatelstwa jest nieważna.
(3) Przysięgę obywatelską składa się wobec Króla, według następującej roty:
„Ja, NN, przysięgam: dochować wierności Królestwu Dreamlandu, jego Konstytucji i prawom; bronić ich przed wszelkimi zagrożeniami, z zewnątrz i wewnątrz; uczestniczyć w rozstrzyganiu spraw publicznych zgodnie ze swoim sumieniem i najlepszą wiedzą; służyć wspólnemu dobru wedle swoich sił i umiejętności.”.
(4) Przysięgę obywatelską można złożyć z dodatkiem formuł religijnych bądź odwołujących się do wartości wyznawanych przez obywatela.
Rozdział 3.
Utrata obywatelstwa
Artykuł 9.
(1) Obywatelstwo wygasa, gdy obywatel zrzeknie się go.
(2) Publiczne wyrażenie woli opuszczenia państwa na stałe albo na czas nieokreślony uważa się za zrzeczenie się obywatelstwa, chyba że co innego wynika z treści oświadczenia.
Artykuł 10.
Obywatelstwo wygasa po upływie trzydziestu dni od opublikowania przez obywatela ostatniej wypowiedzi na państwowym forum dyskusyjnym.
Artykuł 10a.
Obywatelstwo wygasa, gdy obywatel nie wziął udziału w głosowaniu Parlamentu Królestwa w sprawie wyznaczenia kandydata na Pierwszego Ministra. Jeśli głosowanie było powtarzane, obywatelstwo wygasa tylko wtedy, gdy obywatel nie wziął udziału w żadnym z głosowań.
Artykuł 11.
Obywatelstwo Króla ani króla seniora nie wygasa z innej przyczyny, niż wskutek zrzeczenia się go.
Artykuł 12.
Wygaśnięcie obywatelstwa stwierdza minister imigracji w drodze decyzji, wskazując przyczynę wygaśnięcia.
Artykuł 13.
Jeśli obywatel dreamlandzki, będący także obywatelem państwa obcego, uchybia obowiązkowi wierności państwu lub sprzeniewierza się przysiędze obywatelskiej, na wniosek albo za zgodą ministra spraw zagranicznych Król może odebrać temu obywatelowi jego obywatelstwo.
Artykuł 14.
(1) Parlament Królestwa może odebrać obywatelstwo oznaczonej osobie, stanowiąc większością co najmniej trzech czwartych wszystkich głosów.
(2) Projekt uchwały w tej sprawie może być poddany pod głosowanie najwcześniej po upływie tygodnia od przedstawienia go parlamentowi.
(3) Uchwała w tej sprawie może być podjęta najwcześniej po upływie trzech miesięcy od poprzedniego przypadku odebrania obywatelstwa w tym samym trybie.
Rozdział 4.
Przepisy końcowe
Artykuł 15.
Minister imigracji prowadzi rejestr obywateli.
Artykuł 16.
Z dniem wejścia w życie ustawy królowie seniorzy niebędący obywatelami nabywają obywatelstwo z mocy samego prawa, bez potrzeby składania przysięgi obywatelskiej.
Artykuł 17.
Traci moc ustawa federalna z dnia 18 października 2019 r. o obywatelstwie dreamlandzkim.
Artykuł 18.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 13 kwietnia 2020 r.
(-) Maciej II, r.
*
DEKRET
z dnia 30 marca 2020 r.
o infrastrukturze państwowej
MY, MACIEJ II,
król Dreamlandu i Scholandii,
pan ziemi morlandzkiej, surmalajskiej i weblandzkiej, senior Furlandii i Luindoru, zwierzchnik Skytji,
senior Delty i Proftazji, Bergii i Elfidy, Arden i Inselii, Dolii i Faerie, Darei i Scholii,
źródło sprawiedliwości, zwierzchnik sił zbrojnych, Wielki Mistrz Heroldii Królestwa Dreamlandu, etc.,
stanowimy, co następuje:
Artykuł 1.
Infrastrukturę państwową stanowią wszelkie środki w dyspozycji państwa, na których może się opierać działanie serwisów internetowych lub innych usług świadczonych przez internet, oraz takież serwisy i usługi, zarządzane przez państwo.
Artykuł 2.
(1) Komitet Rozwoju Państwa wyznacza kierunki rozwoju infrastruktury państwowej, w szczególności należących do niej serwisów internetowych lub innych usług świadczonych przez internet.
(2) Komitet stanowi przez jednomyślne uzgodnienia.
(3) W skład komitetu wchodzą: Król, Pierwszy Minister i Główny Inżynier Królewski.
Artykuł 3.
(1) Królewskie Kolegium Inżynieryjne rozwija infrastrukturę państwową, zachowuje ją w sprawności technicznej, zabezpiecza ją przez nadużyciami oraz aktywnie przeciwdziała nadużyciom w stosunku do niej.
(2) W zakresie niezastrzeżonym innym organom władzy publicznej, kolegium zarządza infrastrukturą państwową, zapewniając jej należyte wykorzystanie.
(3) Kolegium składa się z Głównego Inżyniera Królewskiego i pozostałych inżynierów królewskich.
Artykuł 4.
(1) Główny Inżynier Królewski kieruje Królewskim Kolegium Inżynieryjnym, a w szczególności:
1) reprezentuje kolegium na zewnątrz i może upoważniać do tego pozostałych inżynierów królewskich;
2) powołuje i odwołuje pozostałych inżynierów królewskich oraz sprawuje zwierzchnictwo nad nimi;
3) może, w drodze zarządzeń, określać organizację kolegium i kierunki jego działania.
(2) Głównego Inżyniera Królewskiego powołuje i odwołuje Król, w porozumieniu z Pierwszym Ministrem.
Artykuł 5.
(1) Samorządom i organizacjom społecznym, na wniosek ich właściwych organów, oraz obywatelom dreamlandzkim, na ich wniosek, mogą być udostępniane środki należące do infrastruktury państwowej w celu urządzenia społecznie pożytecznych serwisów internetowych lub innych usług świadczonych przez internet.
(2) Środki udostępnia się na wniosek zainteresowanego, chyba że istnieje uzasadnione przypuszczenie, że udostępnienie ich wiązałoby się z nadmiernym obciążeniem infrastruktury państwowej w stosunku do uzyskanych korzyści, lub że byłyby one wykorzystane niezgodnie z interesem publicznym, w szczególności w innym celu, niż przewidziany dekretem.
Artykuł 6.
(1) Na wniosek zainteresowanego, Główny Inżynier Królewski udostępnia mu środki należące do infrastruktury państwowej zgodnie z wnioskiem albo umotywowaną decyzją odmawia ich udostępnienia. Decyzja o udostępnieniu środków określa wymiar udostępnionych środków oraz ich przeznaczenie.
(2) Jeśli udostępnione środki są wykorzystywane z nadmiernym obciążeniem infrastruktury państwowej w stosunku do uzyskiwanych korzyści, niezgodnie z ich przeznaczeniem lub niezgodnie z interesem publicznym, Główny Inżynier Królewski umotywowaną decyzją uchyla decyzję o udostępnieniu środków.
Artykuł 7.
(1) Państwom obcym, na podstawie traktatów, mogą być udostępniane środki należące do infrastruktury państwowej.
(2) Wymiar udostępnionych środków oraz ich przeznaczenie określa traktat zawarty z poszczególnym państwem obcym.
Artykuł 8.
Traci moc dekret królewski z dnia 6 kwietnia 2019 r. o infrastrukturze informatycznej.
Artykuł 9.
Dekret wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.
(-) M2,r.
*
USTAWA
z dnia 12 kwietnia 2020 r.
o statucie rządu
MY, MACIEJ II,
król Dreamlandu i Scholandii,
pan ziemi morlandzkiej, surmalajskiej i weblandzkiej, senior Furlandii i Luindoru, zwierzchnik Skytji,
senior Delty i Proftazji, Bergii i Elfidy, Arden i Inselii, Dolii i Faerie, Darei i Scholii,
źródło sprawiedliwości, zwierzchnik sił zbrojnych, Wielki Mistrz Heroldii Królestwa Dreamlandu, etc.,
ogłaszamy, że Konstytuanta Królestwa uchwaliła, a My zatwierdziliśmy, co następuje:
Artykuł 1.
Ustawa określa organizację i tryb działania Rządu Królewskiego, zwanego dalej „rządem”.
Artykuł 2.
(1) Rząd działa przez swoje organy.
(2) Organami rządu są: Kolegium Ministrów, Pierwszy Minister i pozostali ministrowie.
(3) Ilekroć w niniejszej ustawie jest mowa o „ministrze”, należy przez to rozumieć wyłącznie ministra innego niż Pierwszy Minister, chyba że co innego wynika z treści poszczególnego przepisu.
Artykuł 3.
(1) Kolegium Ministrów:
1) określa kierunki działania rządu;
2) uchwala wnioski i zgody rządu w sprawach wydawania dekretów;
3) uchwala wnioski i zgody rządu w sprawach wprowadzania stanów nadzwyczajnych;
4) uchwala wnioski i zgody rządu w sprawach stosowania niektórych środków nadzorczych wobec samorządów, zgodnie z przepisami o samorządach;
5) uchwala rozporządzenia na podstawie upoważnień udzielonych mu przez ustawy i dekrety;
6) rozstrzyga spory kompetencyjne między Pierwszym Ministrem a ministrami;
7) nadzoruje działalność Pierwszego Ministra.
(2) Każdy minister, nie wyłączając Pierwszego Ministra, może wnieść sprawę na Kolegium Ministrów.
(3) Kolegium Ministrów stanowi przez jednomyślne uzgodnienia.
(4) Jeśli podjęcie jednomyślnych uzgodnień okaże się niemożliwe, przewodniczący zarządzi głosowanie, w którym Kolegium Ministrów stanowi zwykłą większością oddanych głosów. W przypadku równości głosów rozstrzyga głos przewodniczącego.
Artykuł 4.
(1) Pierwszy Minister:
1) określa kierunki działania rządu, na ile nie określają ich uchwały Kolegium Ministrów;
2) reprezentuje rząd na zewnątrz;
3) przewodniczy Kolegium Ministrów;
4) przedstawia Królowi wnioski w sprawach zmian w składzie rządu;
5) określa, w drodze rozporządzenia, zakresy działania poszczególnych ministrów, w szczególności przypadające im działy spraw rządu;
6) rozstrzyga spory kompetencyjne między ministrami;
7) wydaje rozporządzenia na podstawie upoważnień udzielonych mu przez ustawy i dekrety;
8) prowadzi sprawy rządu, które nie należą do zakresu działania żadnego ministra;
8a) wyznacza swojego zastępcę spośród ministrów;
9) zastępuje nieobecnych i bezczynnych ministrów.
10) rozpatruje odwołania od decyzji i czynności ministrów, przysługujące na podstawie odrębnych przepisów;
11) nadzoruje działalność ministrów.
(2) Rozporządzenie określające zakresy działania poszczególnych ministrów traci moc wraz z rozwiązaniem rządu.
(3) Zastępca wykonuje obowiązki i uprawnienia Pierwszego Ministra, gdy ten jest nieobecny. Może je także wykonywać w innym czasie, jeśli Pierwszy Minister go do tego upoważni.
Artykuł 5.
(1) Minister, w swoim zakresie działania, reprezentuje rząd na zewnątrz i wykonuje wszelkie uprawnienia rządu, niezastrzeżone innym jego organom.
(2) Minister wydaje rozporządzenia na podstawie upoważnień udzielonych mu przez ustawy i dekrety.
Artykuł 6.
(1) Wykaz działów spraw rządu określa załącznik.
(2) Odrębne przepisy mogą bliżej określać przynależność poszczególnych spraw rządu do działów.
(3) Ministra, w tym Pierwszego Ministra, prowadzącego określony dział spraw rządu oznacza się nazwą utworzoną przez zestawienie wyrazu „minister” i nazwy tegoż działu w dopełniaczu.
Artykuł 7.
(1) Organ rządu, nadzorujący inny taki organ, może:
1) uchylić każdy akt organu nadzorowanego, nie wyłączając rozporządzenia;
2) udzielić organowi nadzorowanemu wiążących instrukcji co do właściwego załatwienia sprawy;
3) przejąć dla siebie załatwienie sprawy, z wyłączniem wydania rozporządzenia.
(2) Działalność organu nadzorowanego podlega ocenie organu nadzorczego co do legalności, gospodarności, celowości i rzetelności.
Artykuł 8.
(1) Obsługę administracyjną i techniczną organów rządu zapewnia Kancelaria Rządu Królewskiego.
(2) Wszyscy ministrowie, nie wyłączając Pierwszego Ministra, mogą powoływać urzędników Kancelarii Rządu Królewskiego, a co do urzędników powołanych przez siebie: odwoływać ich, określać ich zakresy działania oraz udzielać im upoważnień do załatwiania określonych spraw w swoim imieniu.
(3) Pierwszy Minister może odwołać każdego urzędnika Kancelarii Rządu Królewskiego.
Artykuł 9.
Tracą moc:
1) dekret królewski z dnia 10 kwietnia 2019 r. o ustroju Rządu Królewskiego;
2) ustawa z dnia 16 marca 2018 r. — Ordynacja wyborcza;
3) ustawa z dnia 26 maja 2019 r. o prokuraturze.
Artykuł 10.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 13 kwietnia 2020 r.
(-) M2,r
***
ZAŁĄCZNIK
Działy spraw rządu
§ 1. Ustala się następujące działy spraw rządu:
1) gospodarka;
2) imigracja;
3) kultura;
4) policja;
5) propaganda;
6) skarb;
7) sprawy wewnętrzne;
8) sprawy zagraniczne;
9) (uchylony).
§ 2. Dział „gospodarka” obejmuje sprawy:
1) popierania rozwoju życia gospodarczego wspólnoty;
2) aktywności gospodarczej państwa;
3) zautomatyzowanej symulacji gospodarki.
§ 3. Dział „imigracja” obejmuje sprawy:
1) kształtowania warunków napływu cudzoziemców do państwa;
2) zajmowania stanowisk państwowych i samorządowych przez cudzoziemców;
3) integracji cudzoziemców ze wspólnotą obywatelską;
4) przeprowadzania zasadniczego podziału terytorialnego państwa.
§ 4. Dział „kultura” obejmuje sprawy:
1) opieki nad materialnym i niematerialnym dziedzictwem państwa i wspólnoty;
2) popierania działalności twórczej, szczególnie artystycznej i naukowej;
3) popierania działalności sportowej.
§ 5. Dział „policja” obejmuje sprawy:
1) ochrony porządku konstytucyjnego i bezpieczeństwa obywateli wobec zagrożeń wewnętrznych;
2) ścigania przestępstw;
3) ochrony porządku publicznego i moralności publicznej;
4) ochrony praworządności;
5) nadzoru nad samorządami.
§ 6. Dział „propaganda” obejmuje sprawy:
1) poinformowania opinii publicznej o działalności władz publicznych, szczególnie Rządu Królewskiego;
2) kształtowania wizerunku państwa;
3) organizacji uroczystości państwowych.
§ 7. Dział „skarb” obejmuje sprawy:
1) zarządu mieniem państwowym;
2) skarbowości państwowej;
3) polityki finansowej i podatkowej państwa;
4) polityki monetarnej państwa.
§ 8. Dział „sprawy wewnętrzne” obejmuje sprawy:
1) organizacji miejsc publicznych zarządzanych przez państwo;
2) państwowych rejestrów i ewidencji.
§ 9. Dział „sprawy zagraniczne” obejmuje sprawy:
1) stosunków państwa z państwami obcymi i organizacjami międzynarodowymi;
2) ochrony interesu publicznego za granicą;
3) opieki nad obywatelami dreamlandzkimi za granicą;
4) kształtowania międzynarodowego wizerunku państwa.
§ 10. (uchylony).