Bombina pisze: ↑8 sie 2020, 11:27
Przy czym - wychodzi mi z wszystkiego powyżej, że zarówno hipoteza konia pociągowego, jak i kuców są wadliwe. Każdy "teutoński kuc" generował w ostatnim czasie przecież aktywność na poziomie wcześniejszego "teutońskiego konia pociągowego", a może i wyższą.
W ramach doprecyzowania – moja teoria, czy raczej ta garść refleksji, które tu przedstawiłem, nie odnosi się do "uniwersum sarmackiego", gdzie na dynamikę całości wpływa tam większa liczba zmiennych. I pewnie przez jakiś czas tak będzie, dopóki KS utrzymuje się powyżej granicy 40 obywateli i jest techologicznym prymusem, co przekuwa się np. na kształt rynku prasowego, który wytwarza własną grawitację. Miałem na myśli państwa mniejsze, czyli praktycznie całą resztę, gdzie naprzemienne fazy aktywności kuców i samotnego konia pociągowego wydają się stałym elementem krajobrazu. Z danych LISM wynika, że aktywność w KS rozłożona jest równomiernie i raczej nie zdarzają się okresy absolutnej hegemonii jednostek. Specyficzną aktywność Krzysztofa Hansa, okresowo brylującego w statystykach, trudno uznać za przejaw tego, o czym tu mówiliśmy.
Przy okazji warto wprowadzić rozróżnienie na typowego konia pociągowego i lidera. Poniekąd wynika to z treści komentarza JKW Karoliny Aleksandry. Lider może przejawiać aktywność konia pociągowego, ale tym, co przesądza o jego statusie i wartości dla społeczności, to kombinacja kilku cech – zdolności do angażowania innych, empatii, elastycznego reagowania na rozmaite sytuacje, co łącznie daje to, o czym pisała Jej Królewska Wysokość: "miliony prywatnych wiadomości, rozmów na Discordzie czy innych IRC-ach, etc. – zachęcania innych do działania, empatii, wskazywania możliwości, głaskania po większej awanturze, pocieszania, podbudowywania, i tak dalej".
Przez „konia pociągowego” rozumiem natomiast samodzielnego hegemona, która ciągnie statystyki i nieco nachalnie narzuca bieżącą agendę. Czasem będzie to agenda interesująca dla reszty obywateli, najczęściej jednak jest to gratka jedynie dla samego konia. Można odnieść wrażenie, że robi to jakby z wewnętrznego przymusu. Coś jak „pisanie automatyczne”. Półżartem można powiedzieć, że to gość z maczetą, który przebija się przez leśną głuszę i toruje drogę, nawet jeśli nikt za nim nie idzie. Raz na jakś czas się zatrzymuje i gdy widzi, że od dawna przedziera się sam, odpuszcza lub jeszcze bardziej przyspiesza, bo inaczej nie potrafi. Trochę jak Daniel von Witt, który w szczytowym momencie wydawał 3-4 gazety branżowe (militaria, gospodarka, polityka), ciągnął ruch na forum i dyskutował z samym sobą. I trochę szkoda, że zostało z tego tak niewiele (chyba nie ostała się żadna z gazet?).
الوـس pisze: ↑7 sie 2020, 20:41
Chamberlain pisze: ↑7 sie 2020, 17:22Kiedyś JKW Aluś stwierdził, że w okresie regencji, którą ileś tam lat temu von Thorn sprawował w Sarmacji, "wszyscy" udali się na urlop. Trochę to daje do myślenia.
Słodka Mancalago, to było 13 lat temu!
Możliwe. WKW wspominał o tym w wątku z 2017 r. Skoro ponownie jest z nami JKW Robert II Fryderyk, szkoda byłoby nie skorzystać z okazj i nie spytać, jak to wyglądało z perspektwy głównego zainteresowanego? I czy to w ogóle prawda.