[Slalom Drugi] Założenia Systemy Gospodarczej

[Konrad Samanti]

Witam,

Jak już wcześniej powiedziałem, dyskusja n/t systemu będzie przebiegała na dwóch torach (chociaż slalom to lepsze słowo . Dzisiaj chciałbym rozpocząć dyskusję o systemie gospodarczym jako takim.

Parę dni temu miałem dłuższą rozmowę z JKW Pavlem Svobodą, na której JKW zaproponował dwie dość interesujące kwestie (nazwy/pojęcia tworzę sam na biegu):
1. Modułowość systemu
2. Moduły tematyczne

Modułowość systemu ma polegać na tym, iż będzie on składał się z dwóch warstw: rdzenia oraz modułów. Rdzeń systemu stanowiłby panel mieszkańca do którego za pomocą specjalnego interfejsu _każdy_ będzie mógł dodawać swoje moduły (oczywiście po akceptacji przez KG) oraz systemu działek. Moduły mają być ze sobą luźno połączone (głównie jedynie za pomocą rdzenia, który zbierałby informacje ze wszystkich modułów, kontrolował je i ładnie prezentował).

Każdy z modułów ma dotyczyć jakiejś jednej tematyki (np. produkcja win nastawiona na inwestycje w wino lub wyścigi konne). KG sama przygotowałaby parę modułów tego typu na sam początek, by rozruszyć system, za to kolejne będą mogli tworzyć już wszyscy (oczywiście KG także zajęłaby się tworzeniem modułów w dalszym biegu systemy).

Może JKW Svobodzie uda się dodać coś jeszcze do tego. Oto otwieram dyskusję.

[Daniel von Witt]

Świetnie. Popieram w pełni i właśnie to, o czym myślę. Moduły przyporządkowywane do konkretnej firmy zależnie od rodzaju jej działalności wybranego lub wybranych w CRIP. Więc tak jak wspomniałem obok – punktem wyjścia jest kompleksowe unowocześnienie CRIP, tak by robić to raz i z zamysłem rozwijania na jego podstawie systemu gospodarczego, który wprost czerpałby wiele informacji z tego systemu.

(-) Daniło baron de la Vega
Premier Rządu Królewskiego

[APRS]

Zdecydowanie modułowość brzmi kusząco - pozwala na stopniową rozbudowę, trochę też w zależności od potrzeb i zainteresowań, bez konieczności wystawienia wszystkiego od razu, a przy tym z niemożliwą do uniknięcia w takim rozwiązaniu sztywnością. Może też wpłynąć na zwiększenie poczucia współdecydowania - np. przez ogłaszanie ankiety nt. jaki następny moduł wprowadzać. Niby nic, a może okazać się całkiem sporą zachętą do zbadania, czy nawet pobawienia się w przedsiębiorcę.

[Konrad Samanti]

Witam,

Na wstępie chciałbym przeprosić za zły temat wątku, ale pisałem go późno w nocy po maratonie rosyjskojęzycznych filmów.

Dla całego SG wspólny by był rejestr firm (CRIP) oraz system działek (SD). Do każdego z modułów miałby dostęp każdy obywatel, ale nie każda firma mogłaby wejść w dany moduł (zależne od ustawień modułu). Np. firma, która prowadzi działalność na polu rolnictwa, miałaby dostęp do modułu żywności tudzież produkcji wina, ale nie np. do modułu wyścigów konnych czy produkcji czołgów. Z czasem będzie można dodawać kolejne typy firm oraz moduły.

[Daniel von Witt]

Można wiązać dany moduł z tymi istniejącymi, które występują w jednym cyklu dostaw – na znanym tu przykładzie: producent win ma podgląd na sytuację na rynku dostawców surowców i materiałów no i na rynku zbytu, czyli hurcie/detalu żywności. Takie rozwiązanie skłania przedsiębiorcę do dokonywania możliwie najlepszych wyborów na dwóch rynkach: dostaw i zbytu.

(-) Daniło baron de la Vega
Premier Rządu Królewskiego

[Edek]

Witam,

a czy jest już wiadome, na jakiej "mechanice" będzie funkcjonował SG? Co będzie jego siłą napędową? Czy utrzyma się przy np. 3 graczach?

EDIT:

Już się dokopałem do części, teraz jeszcze to przyswoić : )

[Konrad Samanti]

Założenia Systemu - fundamenty

Idealny system gospodarczy powinien posiadać dwie bardzo ważne cechy
1. Skalowalność - odporność na bardzo dużą lub bardzo małą ilość użytkowników,
2. Stymulację przepływu pieniądza.

System powinien działać tak samo dobrze przy małej ilości użytkowników jak i przy bardzo dużej. Aby utrzymać system przy niskiej aktywności, ważna będzie wysoka ingerencja państwa w gospodarkę. Dlatego też państwo będzie dostawcą surowców o nieskończonej podaży i skupem tychże o nieskończonym popycie. Użytkownik będzie mógł sprzedać swoje wyroby po cenie niższej niż rynkowa państwu natychmiast, lub wystawić je na sprzedaż na rynku dostępnym dla wszystkich. Podobnie, będzie on mógł zakupić potrzebne/brakujące surowce od państwa, po cenie wyższej niż rynkowa. Spowoduje to, iż nawet przy małej ilości użytkowników system będzie mógł działać i zapewni ciągłość produkcji. Będzie to także stymulować gospodarkę i zachęcać nowe osoby do wejścia na rynek.

Przedsiębiorca powinien być zachęcany do ciągłego inwestowania w posiadany już kapitał. Państwo, będąc jedynym dostawcą kapitału o nieskończonej podaży, będzie dawało przedsiębiorcy złudzenie zarabiania. Pieniądze zarobione przy sprzedaży przedsiębiorca będzie inwestował w rozbudowę kapitału. W ten sposób pieniądze pochodzące od państwa lub od innych mieszkańców będą wracały do państwa, dając jednocześnie złudzenie zarobku poprzez wzrost fikcyjnego kapitału.

Te dwa mechanizmy będą najważniejszą częścią modułu gospodarczego. Zapraszam do komentowania. Wkrótce pojawi się szczegółowszy opis faktycznych opcji.

[Daniel von Witt]

Bardzo słuszne założenia. Skala ma znaczenie, ponieważ jakakolwiek produkcja, którą przedsiębiorca skieruje wyłącznie do konsumentów będzie nierentowna – nie zarobi dostatecznie dużo, wręcz grosze. Dlatego głównymi odbiorcami musi być Królestwo, prowincje i same przedsiębiorstwa między sobą, tworząc łańcuchy dostaw – wyimaginowani mieszkańcy Królestwa są konieczni, by obroty przedsiębiorstw były co najmniej „w miarę” i przez to zachęcające do inwestowania. Interwnecjonizm również popieram w pełni – inaczej się nie da. Z tym że można założyć pewien czynnik mobilizujący firmy do samodzielnego szukania partnerów biznesowych – państwo kupowałoby natychmiast po cenach zaniżonych (ale takich, które nie zrujnowałyby biznesu przedsiębiorcy), a na rynku mógłby on sprzedać je drożej.

W drugiej części nie bardzo się zgadzam, gdyż dostawcami kapitału może być sam przedsiębiorca, inwestując swoje oszczędności, lub inni – pożyczając z banku itp. Kapitał może pochodzić z różnych źródeł, niekoniecznie od samego państwa. Wydaje mi się także mylnie zbudowanym zdanie:
„Pieniądze zarobione przy sprzedaży przedsiębiorca będzie inwestował w rozbudowę kapitału.”
Ponieważ inwestowanym może być kapitał w ogóle, w celu zwiększenia swojego majątku. I czemu miałby on wracać do państwa, jeśli przedsiębiorca wkłada w biznes swoją inwencję, czas, pracę itd. może i prywatne środki? Proszę szerzej omówić sprawę z obrotem kapitałem.

(-) Daniło wicehrabia de la Vega
Premier Rządu Królewskiego