Dreamland i Scholandia

To był maj, około godziny dziewiątej, ciepły niedzielny poranek...

To był maj, około godziny dziewiątej, ciepły niedzielny poranek. Pod ambarasadę Mandragoratu Wandystanu zajechała czarna limuzyna na scholandzkich rejestracjach.

To był maj, około godziny dziewiątej, ciepły niedzielny poranek. Pod ambarasadę Mandragoratu Wandystanu zajechała czarna limuzyna na scholandzkich rejestracjach. Wysiadającego z niej Premiera Dreamlandu otaczała woń anyżkowych cukierków.

PTR pisze:Wy się nie krygujcie Towarzyszu Ambaras, tylko dopisujcie dalszy ciąg, przecież wiecie co tam się będzie działo.

Izabela Złocka pisze:3. W zabawie mogą brać udział wszyscy obywatele Dreamlandu.

To był maj, około godziny dziewiątej, ciepły niedzielny poranek. Pod ambarasadę Mandragoratu Wandystanu zajechała czarna limuzyna na scholandzkich rejestracjach. Wysiadającego z niej Premiera Dreamlandu otaczała woń anyżkowych cukierków. Podszedł wtedy do niego nieznany mężczyzna ubrany w garnitur.

To był maj, około godziny dziewiątej, ciepły niedzielny poranek. Pod ambarasadę Mandragoratu Wandystanu zajechała czarna limuzyna na scholandzkich rejestracjach. Wysiadającego z niej Premiera Dreamlandu otaczała woń anyżkowych cukierków. Podszedł wtedy do niego nieznany mężczyzna ubrany w garnitur.
— Znowu autograf? — burknął pod nosem Premier, sięgając po długopis.

To był maj, około godziny dziewiątej, ciepły niedzielny poranek. Pod ambarasadę Mandragoratu Wandystanu zajechała czarna limuzyna na scholandzkich rejestracjach. Wysiadającego z niej Premiera Dreamlandu otaczała woń anyżkowych cukierków. Podszedł wtedy do niego nieznany mężczyzna ubrany w garnitur.
— Znowu autograf? — burknął pod nosem Premier, sięgając po długopis.
— Nie, Towarzyszu — odparł równie burkliwie nieznajomy. — Autoryzacja wypłaty stu tysięcy dreamów z konta Rady Ministrów na cele dyplomatyczne.

To był maj, około godziny dziewiątej, ciepły niedzielny poranek. Pod ambarasadę Mandragoratu Wandystanu zajechała czarna limuzyna na scholandzkich rejestracjach. Wysiadającego z niej Premiera Dreamlandu otaczała woń anyżkowych cukierków. Podszedł wtedy do niego nieznany mężczyzna ubrany w garnitur.
— Znowu autograf? — burknął pod nosem Premier, sięgając po długopis.
— Nie, Towarzyszu — odparł równie burkliwie nieznajomy. — Autoryzacja wypłaty stu tysięcy dreamów z konta Rady Ministrów na cele dyplomatyczne.
Premier miał już podpisywać, ale cofnął długopis, gdy usłyszał co ma podpisać.

Karolina Aleksandra pisze:— Nie, Towarzyszu — odparł równie burkliwie nieznajomy. — Autoryzacja wypłaty stu tysięcy dreamów z konta Rady Ministrów na cele dyplomatyczne.

To był maj, około godziny dziewiątej, ciepły niedzielny poranek. Pod ambarasadę Mandragoratu Wandystanu zajechała czarna limuzyna na scholandzkich rejestracjach. Wysiadającego z niej Premiera Dreamlandu otaczała woń anyżkowych cukierków. Podszedł wtedy do niego nieznany mężczyzna ubrany w garnitur.
— Znowu autograf? — burknął pod nosem Premier, sięgając po długopis.
— Nie, Towarzyszu — odparł równie burkliwie nieznajomy. — Autoryzacja wypłaty stu tysięcy dreamów z konta Rady Ministrów na cele dyplomatyczne.
Premier miał już podpisywać, ale cofnął długopis, gdy usłyszał co ma podpisać.
— Tylko sto? Co wy sobie za to kupicie, waciki?

PTR pisze:To był maj, około godziny dziewiątej, ciepły niedzielny poranek. Pod ambarasadę Mandragoratu Wandystanu zajechała czarna limuzyna na scholandzkich rejestracjach. Wysiadającego z niej Premiera Dreamlandu otaczała woń anyżkowych cukierków. Podszedł wtedy do niego nieznany mężczyzna ubrany w garnitur.
— Znowu autograf? — burknął pod nosem Premier, sięgając po długopis.
— Nie, Towarzyszu — odparł równie burkliwie nieznajomy. — Autoryzacja wypłaty stu tysięcy dreamów z konta Rady Ministrów na cele dyplomatyczne.
Premier miał już podpisywać, ale cofnął długopis, gdy usłyszał co ma podpisać.
— Tylko sto? Co wy sobie za to kupicie, waciki?
— A wydałby Pan Premier więcej na prezent dla Księcia Sarmacji?

To był maj, około godziny dziewiątej, ciepły niedzielny poranek. Pod ambarasadę Mandragoratu Wandystanu zajechała czarna limuzyna na scholandzkich rejestracjach. Wysiadającego z niej Premiera Dreamlandu otaczała woń anyżkowych cukierków. Podszedł wtedy do niego nieznany mężczyzna ubrany w garnitur.
— Znowu autograf? — burknął pod nosem Premier, sięgając po długopis.
— Nie, Towarzyszu — odparł równie burkliwie nieznajomy. — Autoryzacja wypłaty stu tysięcy dreamów z konta Rady Ministrów na cele dyplomatyczne.
Premier miał już podpisywać, ale cofnął długopis, gdy usłyszał co ma podpisać.
— Tylko sto? Co wy sobie za to kupicie, waciki?
— A wydałby Pan Premier więcej na prezent dla Księcia Sarmacji?
Nagle w tle usłyszeć dało się huk. Wszyscy się odwrócili… Na nieopodal położonym rynku ktoś urządził sobie pokaz fajerwerków.
-Wiecie z jakiej to okazji? - zapytał premier.

To był maj, około godziny dziewiątej, ciepły niedzielny poranek. Pod ambarasadę Mandragoratu Wandystanu zajechała czarna limuzyna na scholandzkich rejestracjach. Wysiadającego z niej Premiera Dreamlandu otaczała woń anyżkowych cukierków. Podszedł wtedy do niego nieznany mężczyzna ubrany w garnitur.
— Znowu autograf? — burknął pod nosem Premier, sięgając po długopis.
— Nie, Towarzyszu — odparł równie burkliwie nieznajomy. — Autoryzacja wypłaty stu tysięcy dreamów z konta Rady Ministrów na cele dyplomatyczne.
Premier miał już podpisywać, ale cofnął długopis, gdy usłyszał co ma podpisać.
— Tylko sto? Co wy sobie za to kupicie, waciki?
— A wydałby Pan Premier więcej na prezent dla Księcia Sarmacji?
Nagle w tle usłyszeć dało się huk. Wszyscy się odwrócili… Na nieopodal położonym rynku ktoś urządził sobie pokaz fajerwerków.
- Wiecie z jakiej to okazji? - zapytał Premier. Nie otrzymawszy odpowiedzi odwrócił się do rozmówcy, z przerażeniem dostrzegając, że ten trzyma się za gardło, spod którego płynie krew.