Dreamland i Scholandia

Problem w tym, że w takim ujęciu bzdurna poprawka lub przepychanka jest warta tyle co merytoryczny post w debacie ;-)

Bo nie rozumiesz podstawowej rzeczy, tj. jak dopasować metodę wynagradzania do rodzaju pracy. Na akord można płacić zbieraczowi szparagów czy monterowi w fabryce mebli. Bo on robi cały czas to samo i jakość pracy jest mniej więcej stała. W przypadku gdy chodzi o procesy myślowe, to płacenie za ilość ich wytworów sugeruje, że ktoś wierzy w dialektyczne prawo o przechodzeniu ilości w jakość. To tak jakby sędziemu płacić od ilości wydanych orzeczeń. Może i by wydawał większą ich ilość, ale odbiłoby się to na jakości jego pracy.

Otrzymując stałe wynagrodzenie nie ma pokusy tworzenia zbędnej aktywności. Gdyby za post w Parlamencie Królewskim płacono "od sztuki" to nie byłoby problemem wyciągać więcej, niż te 8 tysięcy dreamów. Ot wystarczyłoby zgłaszać wnioski formalne, spierać się o to, czy w projekcie powinno być "że" zamiast "iż", bądź składać projekty z góry skazane na porażkę. A nie o to nam chyba chodzi?

Wreszcie, jako marszałek parlamentu zdarzyło mi się kogoś upomnieć. Jak widać skutecznie, bo nie trzeba było tych upomnień potem powtarzać. Rozwydrzenie i rozpasanie przyszło dopiero wraz z moim odejściem i wówczas kulega Asketil usiłował zastosować kary porządkowe, które nie tylko nie odniosły skutku, ale wręcz nie zostały zastosowane. Ja potrafiłem utrzymywać porządek w parlamencie bez większych problemów ;-)

الوـس pisze:

Bo nie rozumiesz podstawowej rzeczy, tj. jak dopasować metodę wynagradzania do rodzaju pracy. Na akord można płacić zbieraczowi szparagów czy monterowi w fabryce mebli. Bo on robi cały czas to samo i jakość pracy jest mniej więcej stała. W przypadku gdy chodzi o procesy myślowe, to płacenie za ilość ich wytworów sugeruje, że ktoś wierzy w dialektyczne prawo o przechodzeniu ilości w jakość. To tak jakby sędziemu płacić od ilości wydanych orzeczeń. Może i by wydawał większą ich ilość, ale odbiłoby się to na jakości jego pracy.

الوـس pisze:

Otrzymując stałe wynagrodzenie nie ma pokusy tworzenia zbędnej aktywności. Gdyby za post w Parlamencie Królewskim płacono "od sztuki" to nie byłoby problemem wyciągać więcej, niż te 8 tysięcy dreamów. Ot wystarczyłoby zgłaszać wnioski formalne, spierać się o to, czy w projekcie powinno być "że" zamiast "iż", bądź składać projekty z góry skazane na porażkę. A nie o to nam chyba chodzi?

Obawiam się, że jak wielu ludzi opętanych wolnym rynkiem nie odróżnia Towarzysz pracy od jej wytworu. Praca czasami nie musi łączyć z konkretnym wytworem. Niekiedy wręcz pensja należy się np. za pozostawanie do dyspozycji, nawet jeżeli w praktyce umiejętności takiej osoby pozostałyby niewykorzystane.

Przykładowo, gdybyśmy mieli wynagrodzenia dla moderatorów forum i złożyłoby się tak, że nie mieli oni by powiedzmy w danym okresie czasu okazji do działań moderatorskich, to czy oznaczałoby to, że należy ich wynagrodzeń pozbawić? A może w całości zlikwidować funkcję moderatorów? Oczywiście nie. I tak samo - jak wskazał towarzysz Aluś - w przypadku Parlamentu więcej nie znaczy lepiej. Mamy położyć presję na produkowanie niepotrzebnych ustaw? Bez sensu.

Jeżeli tak zależy Towarzyszowi na weryfikacji jakości pracy Parlamentu, to jest jeden prosty sposób: przywrócić wybory parlamentarne, a wtedy będą trafgiać tam i będą utrzymywały się osoby zaangażowane i dobrze pracujące, a nie każdy, kto wyrazi chęć otrzymywania diety parlamentarnej.