[Cz][EDWARD II] Mowa koronacyjna
: 14 sie 2017, 21:20
Wasze Królewskie Wysokości,
Dostojni zaproszeni Goście,
Obywatele Korony Ebruzów!
Dzisiejsza koronacja w sposób symboliczny dopełnia aktu zmiany warty. Dla pełnej klarowności obrazu brakuje jedynie rozstrzygnięcia głosowania referendalnego, w którym obywatele przesądzą o kształcie nowego Dreamlandu. Bez względu jednak na to, czy w Nowy Rok wejdziemy z Konstytucją, czy bez niej, z królem-suwerenem, czy z suwerennym narodem, istotą naszego życia publicznego pozostanie wymiar polityczny, który pojmuję jako płaszczyznę zwarcia i uzgadniania odmiennych postaw, poglądów oraz idei. To również płaszczyzna samorealizacji.
Gdy przed kilkoma laty w gronie przedstawicieli „pokolenia 2001” publicznie formułowaliśmy naszą agendę polityczną, punktem wyjścia był dla nas ten fragment „Wojny Peloponeskiej”, w którym Perykles wygłasza elegijną mowę pogrzebową. Jako przedstawiciel społeczności sofistów, artystów i wycofanych sybarytów, opłakiwał w niej pierwszych poległych w wojnie z rządzącą się odmienną logiką Spartą. Postawił sprawę jasno, gdy oznajmił, że „jesteśmy jednym narodem, który jednostkę nie interesującą się życie państwem uważa nie za bierną, ale za bezużyteczną”.
Imperatyw uczestnictwa w życiu publicznym państwa stanowi esencję naszej wspólnej zabawy. Państwo, które nie wygasiło w sobie instynktu samozachowawczego, może liczyć na zaangażowanych obywateli. Uczestnictwo w praktyce politycznej, w zbiorowych rytuałach wspólnoty, znamionuje dojrzałość – moralną i obywatelską. Stwarza lepsze możliwości zrozumienia własnej natury. Obecna kondycja naszej mikronacyjnej wspólnoty zmusza nas do ponownego wyartykułowanie za dawnymi Grekami niepopularnej i szorstkiej refleksji, że jednostka, która nie interesuje się życiem państwa, jest w naszych warunkach po prostu nieużyteczna. Nie bez kozery zanik aktywności - ustanie czynności obywatelskich - utożsamiamy w naszym porządku prawnym z faktyczną śmiercią mieszkańca.
Chciałbym, byśmy wrócili do gry, umożliwiając jej podjęcie nowemu pokoleniu.
Dostojni zaproszeni Goście,
Obywatele Korony Ebruzów!
Dzisiejsza koronacja w sposób symboliczny dopełnia aktu zmiany warty. Dla pełnej klarowności obrazu brakuje jedynie rozstrzygnięcia głosowania referendalnego, w którym obywatele przesądzą o kształcie nowego Dreamlandu. Bez względu jednak na to, czy w Nowy Rok wejdziemy z Konstytucją, czy bez niej, z królem-suwerenem, czy z suwerennym narodem, istotą naszego życia publicznego pozostanie wymiar polityczny, który pojmuję jako płaszczyznę zwarcia i uzgadniania odmiennych postaw, poglądów oraz idei. To również płaszczyzna samorealizacji.
Gdy przed kilkoma laty w gronie przedstawicieli „pokolenia 2001” publicznie formułowaliśmy naszą agendę polityczną, punktem wyjścia był dla nas ten fragment „Wojny Peloponeskiej”, w którym Perykles wygłasza elegijną mowę pogrzebową. Jako przedstawiciel społeczności sofistów, artystów i wycofanych sybarytów, opłakiwał w niej pierwszych poległych w wojnie z rządzącą się odmienną logiką Spartą. Postawił sprawę jasno, gdy oznajmił, że „jesteśmy jednym narodem, który jednostkę nie interesującą się życie państwem uważa nie za bierną, ale za bezużyteczną”.
Imperatyw uczestnictwa w życiu publicznym państwa stanowi esencję naszej wspólnej zabawy. Państwo, które nie wygasiło w sobie instynktu samozachowawczego, może liczyć na zaangażowanych obywateli. Uczestnictwo w praktyce politycznej, w zbiorowych rytuałach wspólnoty, znamionuje dojrzałość – moralną i obywatelską. Stwarza lepsze możliwości zrozumienia własnej natury. Obecna kondycja naszej mikronacyjnej wspólnoty zmusza nas do ponownego wyartykułowanie za dawnymi Grekami niepopularnej i szorstkiej refleksji, że jednostka, która nie interesuje się życiem państwa, jest w naszych warunkach po prostu nieużyteczna. Nie bez kozery zanik aktywności - ustanie czynności obywatelskich - utożsamiamy w naszym porządku prawnym z faktyczną śmiercią mieszkańca.
Chciałbym, byśmy wrócili do gry, umożliwiając jej podjęcie nowemu pokoleniu.
- (-) Edward II, r.
- [Źródło: koronacja JKW Edwarda II, 20 grudnia 2015 r.]
[Autor: Edward II]
[Gatunek: Przemowa — Proklamacja Królewska]
[Słowa kluczowe: koronacja, Perykles, Sparta, śmierć, aktywność]