Dreamland i Scholandia

Pragnę szczerze pogratulować tow. Senancourowi i wszystkim, którzy mu bezkrytycznie przyklaskują. Przed kilkoma chwilami Vladimir Iwanowicz, mając dosyć agresywnych tyrad Gastona de Senancoura przy jednoczesnym braku jakiejkolwiek autorefleksji, wypisał się z CRM. Nic dziwnego - ciągłe wyzywanie obywateli o innych przekonaniach, pozbawione jakiejkolwiek wartości merytorycznej wywody o mentalnym spedaleniu... Jeśli tak ma wyglądać Wasze przywracanie Królestwu dawnej świetności to ja jednak podziękuję. To chyba mimo wszystko nie jest i mój kraj. Chciałem napisać coś więcej o panującym w Dreamlandzie toksycznym klimacie, ale stwierdziłem, że szkoda czasu. Po prostu smutno mi się zrobiło. Tym bardziej, że miałem swój udział w ściągnięciu tutaj Vladimira. Teraz nie wiem, czy dobrze zrobiłem. Niniejszym zrzekam się mandatu lorda Parlamentu Królewskiego. Ten post to moja ostatnia wypowiedź poza Skytją - przynajmniej do czasu zmiany obecnej sytuacji.

Powodzenia i bawcie się dobrze.

Że jak? Przecież dziś rano Vlad pisał na forum, że komentarze Senancoura w ogóle nie robią na nim wrażenia. Nie, inaczej nawet. Napisał, że na tym etapie nawet go rajcują. I za tę chwilę szczerości zrugał go później PTR. Vlad odstawił ten sam cyrk, co w Sarmacji. Poszedł do Ciprofloksji, jego prawo. Za miesiąc się znudzi i wyląduje w Ludowej Republice Siedmiogrodu.

Vlad, jeśli jednak naprawdę wypisałeś się z CRM i wcisnąłeś Torkanowi ten tani kit, to czas wykupić zaległe recepty. Kocham Cię, szczurze, ale dopiero co odstawiłeś szopkę z porodem, a teraz zostawiasz Torkana z bułgarskimi tirowcami. Tak się nie robi. Czym ma Ci lutnąć?

Ja mam dzisiaj tak słaby dzień, że zaraz chyba wyjadę z dyni jakiejś staruszce, by sobie ulżyć. Ale nie jestem Euskadi. Nie odpierdala mi aż tak, bym w zoo wylał pingwinowi wrzątek na łeb. Donikąd się nie przenoszę. Dreamland to mój dom. Tu zdechnę, ale jeszcze nie teraz. Bo teraz szukam nowych konceptów.

Do niedzieli coś się wyklaruje. Nie wyprowadzam się, nie biorę urlopu. Restartuję się.

Melduję, że w gronie KPD ponownie jesteśmy rodziną.

Stoimy właśnie na tle ogromnej oczyszczalni ścieków i robimy sobie zbiorowe selfi. Przygarbiony PTR, przed szeregiem, chwieje się i unosi ramię w geście salutu rzymskiego. Mat Max siedzi na wózku inwalidzkim, upozowany na terminalnego F. D. Roosevelta. Wreszcie Torkan, posadzony na koniu, wysoko unosi pochodnię i krzyczy coś po fińsku. Wszystko zagłusza wiatr. Zdjęcie ma klimat. Po latach znajduje je 10-letni Arnost, który wkłada je pod poduszkę i zasypia. Gdy się budzi, wszystko jest gorsze.

Nasze (moje, Twoje, Jazłowieckiego, ...) Królestwo cały czas się zmienia wraz z zmieniającymi się ludźmi. Inne było 4 lata temu i inni byli wtedy aktywni ludzie. Inne jest dziś. Królestwo jest wszystkich tych, którzy na nim swoje piętno odcisnęli, a ich zasług, jak zasług Jazłowieckiego, nikt nie wymazuje. Po to chociażby powstał rząd humanistów (resorty kultury, edukacji, nauki, rozrywki), aby o nasze dziedzictwo, dorobek, postacie historyczne... dbać i o nich pamiętać. Należy szanować to, że Krzysztof Jazłowiecki zdecydował się zostać postacią historyczną, a nie pozostać uczestnikiem zmieniającej się historii. Jego decyzja. Mógł postąpić inaczej, tym bardziej, że w moim odczuciu poradziłby sobie w dzisiejszej rzeczywistości. Banalnie można powiedzieć: to nie małe dziecko, które trzeba prowadzić za rękę. Wiedział jak Dreamland funkcjonuje. Sam nie chciał już w nim funkcjonować... Cóż można powiedzieć. Wszyscy kiedyś postąpimy podobnie.

(-) Daniel ax. von Witt