Dreamland i Scholandia

Drodzy, Drogie,

W Dreamlandzie znalazłem się ponownie z powodów nostalgicznych. Jeszcze wczoraj po południu pisałem o tym, że chcę się rozejrzeć i nie zamierzam od razu zostawać ani parlamentarzystą, ani sędzią. Powrót, przyjemny, w stylu mellow, bez niepotrzebnego spinania się, bo dostatecznych ilości spiny dostarcza mi świat analogowy. Proporcje, pisałem. Kilka godzin później złożyłem pozew do sądu, a w ślad za nim wniosek o dołączenie do grona członków Parlamentu.

W międzyczasie wydarzył się Gaston de S. Tutaj.
A na dokładkę wydarzył się premier Witt. Na IRC, ale o nim za chwilę.

Czy jeśli pozwalamy sobie na publiczne inwektywy dotyczące realowych cech Dreamlandczyków, to jest to w porządku? Słowa mają swoją moc, są wśród Dreamlandczyków różni ludzie. Czy Dreamland jest bezpiecznym miejscem dla kogoś, kto dopiero dołącza, a znienacka ulewa się na niego nienawistny język przewodniczącego KPśw.A? (Tego św. nie ma się co wstydzić, tak myślę)
Czy jeśli Gaston de S. używałby podobnie nienawistnego języka dotyczącego upośledzonych umysłowo, byłoby równie okej? Czy jeśli z podobną pogardą podobnie odnosiłby się do blondynów, albo zielonookich, byłoby okej?

Że jest okej, dowiedziałem się dopiero na IRC. Ktoś tam się oburzył - sorry, nie rozpoznaję wszystkich jeszcze - premier Witt natomiast, (samo)zadowolony wielce, machał ręką, jakby się odganiał. W skrócie, to wina gejów, bo ci geje się ujawniają. Gdyby się nie ujawniali, to Gaston de S. nie napisałby tego, co napisał, bo nie miałby o czym. Gdyby nie ujawniali się od początku świata, to nie mieliby nawet nazwy, i tym bardziej Gaston de S. nie miałby o czym pisać.

W ten sposób premier Witt rozwiązał zagadkę ewentualnego potępienia kolegi swojego przewodniczącego z KPśw.A.

Jeśli ktoś natomiast poczuł się obrażony, premier Witt miał radę: "sąd". Machanie ręką przybrało na sile, razem z artykulacją premiera, który mamrotał "sąd, sąd, sąd", bo mu się jakieś homofobie zalęgły.
Protestowałem, że to niezupełnie to, czego bym oczekiwał. Bo obrażono mnie realowo - dlaczego dreamlandzki sąd ma rozstrzygać o godności osobistej, którą przyniosłem tu z innego ze światów? Ktoś inny tłumaczył, że co to za rada, skoro sąd niewydolny, a jego prezes zmarł na posterunku. Nic to, premier machał ręką. "Sąd, sąd, sąd".

I wtedy dowiedziałem się, że jest również ministrem sprawiedliwości.

Więc złożyłem pozew. Złożyłem go dlatego, że właśnie nie spodziewam się żadnej satysfakcji. Niech pan premier patrzy i wyciąga wnioski. Jeśli rozprawa się odbędzie, pół sukcesu. Do sukcesu pełnego nie dojdzie, choćby sąd ów stanął na głowie.

Premierowi-ministrowi ze stronnictwa świętego wyjaśniam więc, że zastosowałem się do jego rady, ale:
1. Zastosowanie się do jego rady sprawiło, że musiałem w pozwie wyznać, że jestem gejem. Gdybym nie był, nikt mnie nie obraził. Pozew o naruszenie moich dóbr musi wskazywać palcem na te właśnie dobra. Dobry smak nie jest dobrem osobistym, choć mają wspólne dwie sylaby. W ten sposób premier zmusił mnie więc do coming outu, którego wcale nie planowałem, i który, szczerze mówiąc, podoba mi się średnio. A nawet mniej.
2. Zastosowanie się do jego rady sprawiło, że wyrok orzeczony zostanie - jeśli zostanie - wyłącznie w mojej sprawie. Gaston de S. posłużył się nienawistnym językiem w stosunku do całej grupy społecznej, odnosząc się do realowych cech wszystkich osób homoseksualnych zamieszkujących Królestwo, i do cech każdej z tych osób z osobna. Ja jestem obywatelem od wczoraj, nie mogę domagać się przed sądem satysfakcji w imieniu dobra publicznego. (Znów to dobro)

W imieniu dobra publicznego można by się czegoś domagać, owszem, ale potrzeba do tego np. odpowiedniego przepisu w Kodeksie karnym. Że, na przykład, nie można znieważać ludzi ze względu na ich cechy realowe.
Przepis dotyczący ochrony przed znieważeniem ze względu na narodowość lub wyznanie jest w kodeksie. Gdybym był, dajmy na to, katolikiem - znieważać mnie nie wolno. Podobnie, zakładam, gdybym był akurat świętym Augustynem.

Ponieważ znieważono mnie z zupełnie innego powodu, zapytałem premiera, którego miałem wciąż na wyciągnięcie ręki. Premier, wyciągnięty do odpowiedzi i chyba już znużony moim oburzeniem - ale nadal niezmiennie (samo)zadowolony - odrzekł chyba, że pozostaje mi sąd. I że mogę wejść do parlamentu i zaproponować zmianę prawa, bo on nie widzi potrzeby. Tej części wypowiedzi nie pamiętam dokładnie, bo poczerniało mi w oczach.

Kto w miejscu publicznym znieważa grupę ludności albo poszczególną osobę z powodu jej przynależności narodowej, wyznaniowej albo z powodu jej bezwyznaniowości podlega karze grzywny albo karze ograniczenia wolności na czas do 1 miesiąca.

Następnie pan premier z dobrotliwym uśmiechem pogratulował mi, że chcę wejść do parlamentu. Jeszcze chwila, a okazałoby się, że moja postawa obywatelska to zasługa Gastona de S., więc składać powinienem raczej dary w miejsce pozwów. Tego już pan premier jednak nie powiedział, bo znudzony wrócił do dyskusji o podpalaniu namiotu (czy o czymś tam).
Wcale nie chciałem wchodzić do parlamentu. Zostałem do tego zmuszony, tak samo jak do coming outu drugiego dnia obecności w Dreamlandzie. I do złożenia pozwu. I do psucia sobie krwi.

Premier Witt wstrzymał się przed jakimkolwiek potępieniem słów swojego partyjnego kolegi, w zamian oskarżając gejów, że sami te inwektywy na siebie ściągają. Robią to poprzez swoje istnienie, o zgrozo, publiczne.
Premier, w tonie mędrca, mówił jeszcze inne rzeczy, cytował i uśmiechał się, i odganiał, i machał.

Najdelikatniejsze, co mogę powiedzieć, to to, że panu premierowi wyraźnie brakuje empatii. Większe słowa zachowam na później. Poznałem ludzi dużego formatu, i raczej nikczemnych. Pan premier nie należy do tych pierwszych.

Do parlamentu wchodzę wyłącznie po to, by zmienić prawo tak, aby postaci takie jak Gaston de S. nie mogły bezkarnie obrażać Dreamlandczyków ze względu na ich realowe cechy. Jakiekolwiek cechy. Jeśli uda mi się choćby tylko to, uznam, że osiągnąłem sukces.

Państwo wirtualne ma być bezpiecznym miejscem. Dopóki Gaston de S. może siać nienawiść tak, jak chce, kiedy chce i gdzie chce, a obrażonym pozostaje jedynie pozew prywatny - nie jest to bezpieczne miejsce. Być może również, dopóki premier Witt macha ręką i prawi głupoty z wyższości swojej katedry.

YKS

Po pierwsze, niech Towarzysz nie czuje się osamotniony w swoim kamingaucie. Po drugie, serio, Tow. Senancour przestał robić, przynajmniej na mnie, wrażenie tymi tyradami. Zaczęły mnie nawet śmieszyć i nie wyobrażam sobie Królestwa bez paranoi KPA, dlatego radzę przyjąć buddyjską mądrość:

Vladimir Iwanowicz pisze:Po pierwsze, niech Towarzysz nie czuje się osamotniony w swoim kamingaucie. Po drugie, serio, Tow. Senancour przestał robić, przynajmniej na mnie, wrażenie tymi tyradami. Zaczęły mnie nawet śmieszyć i nie wyobrażam sobie Królestwa bez paranoi KPA, dlatego radzę przyjąć buddyjską mądrość:

Nie czuję się osamotniony. Dominuje raczej inne uczucie, albo nawet dwa, fakt, że z buddyjską mądrością niewiele mające wspólnego.

Chodzi mi autentycznie o to, że Dreamland nie jest fajnym miejscem, jeśli pozwalamy sobie na inwektywy dotyczące tego, kto kim jest w realu. Gaston de S. twierdzi, że dla niego mógłbym być nawet kaktusem - sęk w tym, że nie obraził kaktusów.

Odpowiadając Krzysztofowi Jazłowieckiemu, zresztą również nikczemnie, stwierdził z kolei, że to jest jego kraj. Ja mam nadzieję, że nie jest.

Anyway, thanks.

YKS

Teraz tak tylko na szybko,

Vladimir Iwanowicz pisze:Wiem, że istnieje różnica między wolnością słowa a obrażaniem, ale wydaje mi się, i piszę to szczerze, że Senancour obrazić nikogo nie chciał. To wszystko, czego jesteśmy świadkami, to tylko wina jego korwinistycznego stylu wypowiedzi. Przesadził, jednak nie róbmy z Dreamlandu drugiej, zamordystycznej Sarmacji.

Ja generalnie tyrady nie będę pisał (a przynajmniej się postaram). Zgodzę się z towarzyszem Simonsenem - Dreamland nie jest miejscem w którym można czuć się komfortowo, a przynajmniej nie dopóki zachowania takie jak tow. Senancura i tow. Witta są tolerowane przez prawo. Tyle.

I jeszcze odniosę się do słów tow. Iwanowicza, które, przyznam, uniosły moją brew. Po pierwsze, usprawiedliwianie Senancoura z jego faszyzmu nie jest cool. To raz. Po drugie, zwracam tow. iwanowiczowi uwagę, że owszem, Sarmacja jest krajem zamordystycznym i moje stanowisko w tej mierze jest raczej znane i niezmienne od dawna. Ale jednocześnie faktem jest, że pod względem komfortu przebywania tam pod kątem tożsamości płciowej, orientacji seksualnej i tym podobnych Sarmacja bije Dreamland w przedbiegach, a przynajmniej na tyle na ile pamiętam. Postawy homofobiczne, transfobiczne i podobne zawsze stanowiły tam raczej margines. W Dreamlandzie są niestety normą. Tak więc Vlad, lepiej tłumacz się że to był sarkazm albo coś.

PTR pisze:

[...] I jeszcze odniosę się do słów tow. Iwanowicza, które, przyznam, uniosły moją brew. Po pierwsze, usprawiedliwianie Senancoura z jego faszyzmu nie jest cool. To raz. Po drugie, zwracam tow. iwanowiczowi uwagę, że owszem, Sarmacja jest krajem zamordystycznym i moje stanowisko w tej mierze jest raczej znane i niezmienne od dawna. Ale jednocześnie faktem jest, że pod względem komfortu przebywania tam pod kątem tożsamości płciowej, orientacji seksualnej i tym podobnych Sarmacja bije Dreamland w przedbiegach, a przynajmniej na tyle na ile pamiętam. Postawy homofobiczne, transfobiczne i podobne zawsze stanowiły tam raczej margines. W Dreamlandzie są niestety normą. Tak więc Vlad, lepiej tłumacz się że to był sarkazm albo coś.

Daniel von Witt pisze:

[...] Notoryczne wyrazy pogardy dla religii, dla odmiennej orientacji seksualnej, wyrażane przez trzech z czterech wyżej wymienionych komunistów również mogłyby mnie skłaniać do wymyślania jakichś fobii, ale nie czynię tego. [...]

Vladimir Iwanowicz pisze:

Jeśli tak, to pomizajmy się po jajach i będzie dobrze.

Gaston de Senancour pisze:

Nie o opcji gejowskiej. Z całego spektrum myśli lewicowej dreamlandzkie i wandejskie pedały wybrały jeden, najbardziej żałosny aspekt. Politykę penisa. Chciałbym móc skupić się teraz na czymś innym, ale tu nie ma nic innego. (źródło)

Próbując budować fałszywą równoznaczność między "wyrażaniem swojego zdania" a ordynarnym obrzucaniem przeciwników politycznych obelgami ze względu na orientację jedynie udowadniacie postawioną przeze mnie tezę, towarzyszu Witt.

W ogóle co za męczący ciołek. Chyba wystapię o zakaz zbliżania.

Szanowny lord Radziecki dramatyzuje, bo Wasz bożyszcz jest przedmiotem ataku, a że stanowi on główną konstrukcję wandyzmu-komunizmu, to reagujecie na to alergicznie. Bożyszcz, czyli mania na punkcie seksualności w życiu publicznym, a nie sama orientacja, która mnie nie interesuje. Mania, wokół której toczy się Wasze miałkie życie mikronacyjne, prawdopodobnie zniechęcając niektórych do większego w nim uczestnictwa. Taki hedonizm najniższego rzędu: "wyrażanie swej chuci jest celem mikronacyjnego życia!".

(-) Daniel książę von Witt

A ja myślę, że tow. Senancour to pizda w świecie, a kozak w internecie.

P.S. Nikogo nie obrażam! Wyrażam tylko przypuszczenie.

Vladimir Iwanowicz pisze:A ja myślę, że tow. Senancour to pizda w świecie, a kozak w internecie.

Widzi Pan, to już jakiś konkret, z którym można polemizować.

Bo gdybym przyjął logikę p. Simonsena-Kriega, musiałbym złożyć w sądzie pozew, dokonać samoidentyfikacji jako owa "pizda", a potem wyrazić żal, że "pizdy" mają tak kiepską prasę.

Poza tym proszę odstawić alkohol.

Ze względu na to:

Chodzi o syndrom mentalnego spedalenia w ścisłym mainstreamie. Rzecz wykracza poza Dreamland. Wandystan, Sarmacja: wszędzie obserwujemy mniej więcej to samo. Książęta gejowie, madgragorzy pederaści, wykolejeni królowie seniorzy w rodzaju Pavla Svobody czy Marcina Mikołaja. Ciąża u mężczyzny, faceci z damskimi nickami, wysyp ćwoków z depresją i obniżoną samooceną. Statystyki są porażające, konsekwencje zbliżone: wyjałowienie tkanki społecznej, uwiąd, abominacja.

Na to:

Zgadza się. To nie jest już "Pański" kraj. To jest mój kraj. Pojawił się Pan tutaj, bo jest co czytać i co komentować. Wtedy mógł Pan co najwyżej upić się na smutno. Tamten Dreamland już się skończył.

Na to:

Bo gdybym przyjął logikę p. Simonsena-Kriega, musiałbym złożyć w sądzie pozew, dokonać samoidentyfikacji jako owa "pizda", a potem wyrazić żal, że "pizdy" mają tak kiepską prasę.

Na to:

Panie Vladimirze, zgadzam się w całej rozciągłości! Wypowiedź Gastona z KPA (to oficjalny skrót nazwy naszej partii) nie miała na celu obrażać akurat gejów. Wyrażała potępienie pewnego zjawiska, które deprecjonuje mikronacyjne życie i aktywność, prowadząc do wyjałowienia przestrzeni publicznej.

Na to:

Wysoki Sądzie, będzie krótko, bo szkoda mi czasu na prostowanie nonsensów histeryka.
Gardzę.

To:

Dopóki nie zrozumiecie, że naprawdę fajne miejsce można zbudować JEDYNIE w oparciu o takich właśnie pojebów i oryginałów, jak Senancour, Zanik, Vladix czy Witt (tak!), tak długo będziecie jedynie replikować kolejne Sarmacje i RONy. Poprawność to słaba rzecz. Z cipy musi tryskać krew, z fiuta sperma. Taki już jest ten świat.

I to

No i jeszcze na coś innego też, katapultuję się z tego miejsca, już definitywnie. Ma pan rację, panie Gastonie, to jest pański kraj.

YKS

Yngve Krogh Simonsen pisze:No i jeszcze na coś innego też, katapultuję się z tego miejsca, już definitywnie. Ma pan rację, panie Gastonie, to jest pański kraj.

W polskim Mikroświecie upada wiele państw, ale ostają się takie państwa zamordystyczne jak Sarmacja czy Bialenia. Szczególnie w tej pierwszej będzie Pan czuł się bezpieczny, gdyż osobniki niepożądane z uwagi na interes publiczny są tam eksterminowane. Przypuszczam, że gdyby wszyscy Dreamlandczycy emigrowaliby do Sarmacji, to połowa z nich trafiłaby do komór gazowych. Ostatnio wydalony został Torkan Ingawaar, czego mu nie zazdroszczę. Tam Pana ochronią.

I nie. To nie jest kraj Gastona de Senancoura. To nasz kraj, nas wszystkich.

(-) Daniel książę von Witt
Premier Rządu Królewskiego

No cóż... Jak się komuś nie podoba piaskownica to zawsze może z niej wyjść zamiast rozsiewać trąd i roznosić cholerę. Einfach.