[Cz][M. KAMOLA] Król jest nieobecny
: 8 sty 2016, 09:50
W lecie 2001 roku miało być już dobrze. Przyjechał TomBond, było bardzo pięknie i wzniośle. Rodacy śpiewali monarsze pieśni pochwalne, namiestnicy kajali się przed obliczem króla... Król w żadnym bądź razie nie pozostał bierny. Nadał kilka tytułów szlacheckich, nobilitował kilku zasłużonych dla sprawy i... zorganizował Służbę Bezpieczeństwa.
Zarząd nad tajnymi służbami król oddał w ręce reemigranta, arcyksięcia Kreona, który po krótkim, acz burzliwym okresie swych rządów ulotnił się szybko niczym płatek śniegu na pustyni. Król zdążył jeszcze przed ucieczką nadać Traktat Federacyjny, który dał prowincjom niemal pełnię władzy, zrobić kilka roszad na stanowiskach namiestników i voila – króla nie ma, a problemy zaczęły się nawarstwiać.
W trakcie ostatniego okresu rządów (niestety już wtedy bardzo nieudolnych) TomBonda stanowiska złożyli prawie wszyscy ministrowie, poza Ministrem Spraw Zagranicznych, który dbał, ażeby Dreamland był nadal rozpoznawany na zewnątrz. Króla nie było. Rządu nie było. Sejmu nie było. Zostali namiestnicy, którzy rozwijali prowincje coraz bardziej oddalając je od Dreamlandu. Ten stan wręcz anarchii pogłębiał się praktycznie z dnia na dzień. Owszem, namiestnikom udało się przeprowadzić w jakimś ograniczonym stopniu wybory do sejmu. Ale to był koniec ich działań. Gdy powstała Rada Regencyjna podniósł się wśród nich pomruk niezadowolenia. Prym w pomrukach wiodą namiestnicy, ale często zapędzają się w konfabulacjach i padają argumenty nielogiczne. Boją się o los swoich prowincji i znaczy to, że są ludźmi poważnymi, ale nie można wymagać od Rady, żeby zajmowała się każdym obywatelem z osobna.
W okresie rządów Rady Regencyjnej po raz pierwszy w 4,5 letniej (jak to dokładnie wyliczył jeden z notabli) historii Dreamland ma pełen skład rządu. Są wszyscy ministrowie, jest premier, są wiceministrowie i nawet są zwykli pracownicy ministerstw. Dreamland nawiązał w tym czasie więcej stosunków dyplomatycznych niż w ciągu wszystkich dotychczasowych lat. Jest współzałożycielem Organizacji Polskich Państw Wirtualnych, nawet z dalekiej brazylijskiej Pasargady przyszła do nas propozycja nawiązania stosunków dyplomatycznych i współpracy. Rada rozpoczęła również budowę sądownictwa federalnego, a stanowisko namiestnika pozostawione przez rezygnującego Toudi_Dela zdołała powierzyć Grmeslavowi Plęzsivlzciji w rekordowym czasie kilku dni.
Wchodząc na stronę WWW Królestwa Dreamlandu, dowiadujemy się, że władcą państwa jest Rex et Imperator TomBond I. Tradycyjny monarcha, utożsamiający się ze swoją dziedziną, stara się przebywać w niej cały czas, oczywiście pomijając sytuacje, gdy podróżuje, rozsławiając jej imię. Tymczasem nasz król po raz ostatni dał o sobie znać 28 września 2001 roku, czyli 5 miesięcy temu. Gdyby tak policzyć czas jego pobytu w Dreamlandzie, w przeciągu ostatnich 4 lat, to od około 1,5 roku jest nieobecny.
Czy jednak może istnieć monarchia bez króla? Nawet w krajach, gdzie król sprawuje tylko formalną władzę, jest ważnym symbolem spajającym państwo w całość. TomBond stworzył Dreamland, wiele serca włożył w jego rozwój, ale kiedyś zniknął i można powiedzieć, że stał się przez to... podwójnie symboliczny. Tymczasem Dreamlandowi potrzebny jest ktoś, kto przejmie ster władzy. Musi to być osoba odpowiedzialna, gotowa połączyć swoje życie z życiem Dreamlandu. To nieprawda, co mówią niektórzy nieprzychylni pomysłowi elekcji, jakoby to TomBond był wartością nienaruszalną i spajająca kraj! Ludzie nawet nie wiedzą, kto jest ich królem. Ba! A niby skąd mieliby to wiedzieć? Dlatego potrzebujemy nowego króla, który będzie spajał państwo swoją osobą. Traktat Federacyjny nie daje nowemu królowi już tak wielkiej władzy, jaką dzierżył król-założyciel TomBond, ale i tak będzie ona niemała, choć trudno będzie go oskarżyć o zapędy autokratyczne. Bez króla Dreamland umiera, czego już nieraz doświadczyliśmy.
Jaką jednak drogę obierze dreamlandzka szlachta? Wolna elekcja jest dla naszego kraju wielką szansą, ale i wielką niewiadomą. Miejmy nadzieję, że po jej zakończeniu będziemy mogli z dumą i radością zawołać: NIECH ŻYJE KRÓL!
Zarząd nad tajnymi służbami król oddał w ręce reemigranta, arcyksięcia Kreona, który po krótkim, acz burzliwym okresie swych rządów ulotnił się szybko niczym płatek śniegu na pustyni. Król zdążył jeszcze przed ucieczką nadać Traktat Federacyjny, który dał prowincjom niemal pełnię władzy, zrobić kilka roszad na stanowiskach namiestników i voila – króla nie ma, a problemy zaczęły się nawarstwiać.
W trakcie ostatniego okresu rządów (niestety już wtedy bardzo nieudolnych) TomBonda stanowiska złożyli prawie wszyscy ministrowie, poza Ministrem Spraw Zagranicznych, który dbał, ażeby Dreamland był nadal rozpoznawany na zewnątrz. Króla nie było. Rządu nie było. Sejmu nie było. Zostali namiestnicy, którzy rozwijali prowincje coraz bardziej oddalając je od Dreamlandu. Ten stan wręcz anarchii pogłębiał się praktycznie z dnia na dzień. Owszem, namiestnikom udało się przeprowadzić w jakimś ograniczonym stopniu wybory do sejmu. Ale to był koniec ich działań. Gdy powstała Rada Regencyjna podniósł się wśród nich pomruk niezadowolenia. Prym w pomrukach wiodą namiestnicy, ale często zapędzają się w konfabulacjach i padają argumenty nielogiczne. Boją się o los swoich prowincji i znaczy to, że są ludźmi poważnymi, ale nie można wymagać od Rady, żeby zajmowała się każdym obywatelem z osobna.
W okresie rządów Rady Regencyjnej po raz pierwszy w 4,5 letniej (jak to dokładnie wyliczył jeden z notabli) historii Dreamland ma pełen skład rządu. Są wszyscy ministrowie, jest premier, są wiceministrowie i nawet są zwykli pracownicy ministerstw. Dreamland nawiązał w tym czasie więcej stosunków dyplomatycznych niż w ciągu wszystkich dotychczasowych lat. Jest współzałożycielem Organizacji Polskich Państw Wirtualnych, nawet z dalekiej brazylijskiej Pasargady przyszła do nas propozycja nawiązania stosunków dyplomatycznych i współpracy. Rada rozpoczęła również budowę sądownictwa federalnego, a stanowisko namiestnika pozostawione przez rezygnującego Toudi_Dela zdołała powierzyć Grmeslavowi Plęzsivlzciji w rekordowym czasie kilku dni.
Wchodząc na stronę WWW Królestwa Dreamlandu, dowiadujemy się, że władcą państwa jest Rex et Imperator TomBond I. Tradycyjny monarcha, utożsamiający się ze swoją dziedziną, stara się przebywać w niej cały czas, oczywiście pomijając sytuacje, gdy podróżuje, rozsławiając jej imię. Tymczasem nasz król po raz ostatni dał o sobie znać 28 września 2001 roku, czyli 5 miesięcy temu. Gdyby tak policzyć czas jego pobytu w Dreamlandzie, w przeciągu ostatnich 4 lat, to od około 1,5 roku jest nieobecny.
Czy jednak może istnieć monarchia bez króla? Nawet w krajach, gdzie król sprawuje tylko formalną władzę, jest ważnym symbolem spajającym państwo w całość. TomBond stworzył Dreamland, wiele serca włożył w jego rozwój, ale kiedyś zniknął i można powiedzieć, że stał się przez to... podwójnie symboliczny. Tymczasem Dreamlandowi potrzebny jest ktoś, kto przejmie ster władzy. Musi to być osoba odpowiedzialna, gotowa połączyć swoje życie z życiem Dreamlandu. To nieprawda, co mówią niektórzy nieprzychylni pomysłowi elekcji, jakoby to TomBond był wartością nienaruszalną i spajająca kraj! Ludzie nawet nie wiedzą, kto jest ich królem. Ba! A niby skąd mieliby to wiedzieć? Dlatego potrzebujemy nowego króla, który będzie spajał państwo swoją osobą. Traktat Federacyjny nie daje nowemu królowi już tak wielkiej władzy, jaką dzierżył król-założyciel TomBond, ale i tak będzie ona niemała, choć trudno będzie go oskarżyć o zapędy autokratyczne. Bez króla Dreamland umiera, czego już nieraz doświadczyliśmy.
Jaką jednak drogę obierze dreamlandzka szlachta? Wolna elekcja jest dla naszego kraju wielką szansą, ale i wielką niewiadomą. Miejmy nadzieję, że po jej zakończeniu będziemy mogli z dumą i radością zawołać: NIECH ŻYJE KRÓL!
- [Źródło: „Tygodnik Morlandzki", nr 1/2002, 2 lutego 2002 r.]
[Tytuł oryginału: „TAK dla elekcji"]
[Autor: Marcin Kamola]
[Gatunek: Artykuł prasowy]
[Słowa kluczowe: Król, TomBond, elekcja, anarchia]