Strona 1 z 1

[Cz][P. SVOBODA] Król jest nagi

: 8 sty 2016, 09:49
autor: Edward Ebruz
Zmiana na tronie to dla wirtualnego królestwa potężny kryzys polityczny, który aż do momentu koronacji nie daje pewności czym się skończy. Wiadomo, że nic nie trwa wiecznie, toteż każdy ustrój powinien być przygotowany na zmiany personalne także na najwyższym szczeblu. Jednak państwa wirtualne radzą sobie z tym znacznie gorzej niż te realne. Nawet w starożytnym Egipcie tak wiele spraw nie zależało od Półbogów-Faraonów co w wirtualnej demokratycznej republice od Prezydenta-Założyciela, który nie zawsze chce i nie zawsze może pożegnać się z niektórymi elementami władzy na rzecz następcy. Przy czym należy zaznaczyć, że Dreamland jest w tej kwestii wzorem wytrwałości, o czym świadczy już druga zmiana panującego. Jednak choć średnia żywotność Króla na tronie wynosi u nas dwa i pół roku, to nadal zmiana władcy jest reorganizacją całego środowiska.

Siłą rzeczy abdykacja Króla musi być zawsze pozytywnym objawem. Dopóki Król jest sprawny, aktywny i kreatywny - króluje. Gdy gubi aktywność i zaczyna być krytykowany przez poddanych - przychodzi czas na abdykację. Z tej prostej przyczyny Królowie odchodzą w Dreamlandzie albo w niesławie, albo przynajmniej nikt po ich odejściu gorzko nie płacze. Należy się z takiej kolei rzeczy jedynie cieszyć, bo to oznacza, że żaden z naszych Królów nie odszedł jeszcze w wyniku przykrego wypadku, gdy mógł jeszcze wiele zdziałać.

Jak więc widać zmiana Króla następuje zawsze w punkcie ujemnej amplitudy sinusoidy stanu państwa, a do tego w momencie kryzysu. Nowy Król może zapowiadać tylko poprawę i dlatego jego wstąpienie na tron jest zawsze powodem do radości. Dużo radości z powodu koronacji Artura I Piotra już wyrażono, więc ja pozwolę sobie na ostudzenie nastrojów i próbę obiektywnej analizy perspektyw Dreamlandu pod berłem trzeciego Króla.

Tak samo, jak i dziś, dwa lata temu ówcześni komentatorzy chwalili wybór nowego Króla - wówczas eMBe - i dowodzili czemu ta zmiana na pewno wyjdzie Dreamlandowi na dobre. Chcę się zastanowić czemu się pomylili i czy obecni piewcy Artura (często te same osoby co za koronacji eMBe) popełniają podobny błąd.

Gdy na tron wstępował eMBe podnoszono, że jest on dobrym organizatorem i kapitalnym webmasterem. Jako Prezydent Weblandu potrafił kierować podległymi mu ludźmi i przy ich pomocy zapewnił swojej domenie niekwestionowane pierwsze miejsce wśród dreamlandzkich prowincji. Zgrabne i liczne miasta, biblioteka, uniwersytet, Głos Weblandu i ogromny boom inicjatyw gospodarczych to tylko część osiągnięć Weblandu, a wszystkie były dziełem jego rąk.

Już na tym etapie ujawniła się jednak (choć nikt tego jeszcze nie dostrzegał) jego skłonność do pozoranctwa i ukrywania prawdziwych intencji - cecha, która za czasów jego panowania stała się już irytująca. Webland uzyskał chwytliwą nazwę republiki, jednak do dziś pozostaje bardziej absolutystyczny w konstrukcji władzy niż Księstwo Solardii. eMBe przeprowadził nawet wybory na Prezydenta. Byłem wtedy młodym obywatelem tej prowincji i bardzo pragnąłem wziąć w nich udział. Niestety ani na stronach prowincji, ani na liście dyskusyjnej nigdy nie pojawił się link do urny wyborczej, jeśli w ogóle taka kiedyś istniała. Gdy upłynął termin oddawania głosów podano do wiadomości, że eMBe wygrał. Choć próbowałem, nie udało mi się ustalić, czemu obywatele nie zostali dopuszczeni do głosowania.

W momencie gdy wstępował na tron, eMBe już był głównym webmasterem Dreamlandu. Strony Królestwa były wówczas uważane za bardzo dobre na tle innych państw. Szczególnie jednak świeciły za jego sprawą strony Weblandu. Projekt wykonany przez eMBe nadal jest używany. Choć po niemal trzech latach strony straciły świeżość, należy pamiętać, że w tamtych czasach techniki PHP i flash były nadal nowością w Dreamlandzie.

Artur Piotr Wewióra nie jest ani dobrym organizatorem, ani w najmniejszym nawet stopniu webmasterem. Podobnie jak eMBe był przez jakiś czas Prezydentem Weblandu. Reprezentując swoją prowincję w Senacie czuł się jak ryba w wodzie, jednak na lokalnym podwórku nie był w stanie zmotywować do pracy Weblandczyków. Zrezygnował ze stanowiska, sam tłumacząc, że nie jest stworzony do zarządzania zasobami ludzkimi. Do zdolności budowania stron także nigdy się nie przyznawał.

Gdy wyjaśnia się dlaczego Artur Piotr będzie dobrym Królem, wskazuje się jego umiejętności prawnicze i dyplomatyczne. Jest współautorem aktualnej Konstytucji, która jest niezaprzeczalnie najlepszą jaką Dreamland posiadał. Mało kto zdaje sobie z tego sprawę, ale jest to też najdłużej obowiązujący akt zasadniczy w historii Dreamlandu. Jak już wspomniałem Artur Wewióra szczególnie aktywnie udzielał się jako Senator. Jest autorem całej masy ustaw federalnych. Akty prawne jego autorstwa cechuje przede wszystkim bijący z nich profesjonalizm zawodowego prawnika. Nie ma w nich sprzeczności z innymi aktami, starają się być ponadczasowe i odporne na zmiany w pozostałym prawodawstwie. Gorzej z ich przydatnością w praktyce.

Trudno mieć zastrzeżenia do takich ustaw jak „o prawach autorskich" czy "o Skarbie Królestwa". Były one po prostu zapisaniem utrwalonych w Dreamlandzie tradycji i nie wprowadziły żadnych zmian w życiu Dreamlandu, ani nie udowodniono by ktoś je kiedyś złamał. Jednak były ustawy, których nigdy nie realizowano - np. ustawa o działalności gospodarczej, której wdrożenie wymagałoby zmiany w Centralnym Rejestrze Firm, podczas gdy, jak wiadomo, Król eMBe nie znosił jakiejkolwiek ingerencji zewnętrznej w jego systemy informatyczne. Były też takie, których wykonanie nastręczało ogromnych problemów. Otwarcie markiz Wewióra przyznaje, że jego największą porażką była ustawa o Izbie Poselskiej. Twórca tej ustawy wykazał się zwyczajnie nieznajomością realiów w Dreamlandzie. W państwie, w którym otrzymanie paszportu - nawet drugiego czy trzeciego z kolei - nie nastręcza żadnych trudności i odbywa się automatycznie, liczba obywateli jest zupełnie nieporównywalna z liczbą aktywnych mieszkańców (pierwsza idzie w tysiące, druga co najwyżej w dziesiątki).

Ten prosty mechanizm sprawia, że liczba mandatów w Izbie określana na 1/50 liczby mieszkańców, z pozoru rozsądna, w realiach dreamlandzkich jest nierealnie duża. W wyniku niedoróbek ustawy i zbiegu niefortunnych wypadków, których ustawa nie przewidziała, pierwsze wybory do Izby Poselskiej okazały się katastrofą. Z kolei Izba, wyłoniona z nich w ciężkich bólach, stała się ogromnym, bo 18-osobowym molochem. Jedynie fakt, że Dreamland dawno nie zażywał demokracji sprawił, że kandydatów na posłów było nieco więcej niż miejsc. Jednak w tym systemie mogło wystarczyć zagłosowanie tylko na siebie by dostać się do parlamentu. Wicemarszałek nie miał potem pojęcia co zrobić, gdy przeszło połowa posłów przestała okazywać znaki aktywności, oczywiście nie wypisując się z Dreamlandu (co jest niestety nagminną praktyką Dreamlandczyków).

Po odejściu z Senatu markiz Wewióra poszedł do pracy do Sądu Królestwa, gdzie chyba czuł się najlepiej. Profesor prawa odnalazł nareszcie swoje powołanie i dzielnie, niejednokrotnie w pojedynkę, prowadził cały wymiar sprawiedliwości Dreamlandu. Równolegle z działaniami w kraju zajmował się dyplomacją. Stworzył sojusz Dreamlandu ze Scholandią, wschodzącą gwiazdą areny międzynarodowej, która już dziś jest stawiana w równym rzędzie z Dreamlandem jako mocarstwo. W naszym kraju nigdy tak naprawdę nie doceniono sukcesu jakim było dostatecznie szybkie dostrzeżenie potencjału Scholandii i zorientowanie polityki zagranicznej na współpracę z nią. W Scholandii nasz ambasador był wprost ubóstwiany, czego dowodem może chyba być nadanie mu przez Króla Scholandii Orderu Wielkiego Krzyża św. Urlyka, najwyższego odznaczenia tego kraju. Należy zaś wspomnieć, że Scholandia nie należy wcale do łatwych partnerów i nie można jej sobie podporządkować. Utrzymanie stale przyjaznych stosunków między dwoma mocarstwami pozostającymi w tak bliskiej symbiozie (w realnej historii zjawisko niezwykle rzadkie) było nie lada wyzwaniem. Artur Wewióra poradził sobie z tym wszystkim. Wiemy już jakie były mocne i słabe strony dwóch kandydatów na Królów. Dlaczego atuty eMBe nie zapewniły mu trwałego sukcesu? Czy zupełnie odmienne kwalifikacje Artura Piotra zapewnią mu owocniejsze rządy, czy wręcz przeciwnie - sprowadzą jeszcze szybszą ruinę?

Na początek spróbujmy przeanalizować przyczyny niepowodzenia eMBe. Głównym problemem eMBe była bezkompromisowość, gdy przychodziło do dzielenia się władzą nad kluczowymi elementami państwa - listą dyskusyjną, serwerem i przede wszystkim finansami państwa. Jednocześnie niechętnie podejmował się obowiązków nawet bardziej przypisanych Królowi, łączących się jednak z mniej przyjemną dla niego pracą. W ten sposób Namiestnicy, Rząd i inne organy wielkopaniły się jak chciały i na ile pozwalały im skąpe środki finansowe z czasów sprzed eMBe i dostęp do działów serwera (rzadziej baz danych), które udało im się z mozołem wywalczyć. eMBe tymczasem ograniczał swe królowanie do dłubania w systemach informatycznych, z czego i tak przychodziła niewielka korzyść dla państwa, ponieważ były one bardzo często nieprzystosowane do wymagań współczesnego Dreamlandu. Co więcej zmorąą drugiego Króla była jego niemedialność, czyli brak jakiegokolwiek kontaktu z poddanymi (a nawet najbliższymi współpracownikami) i brak świadomości, że ludzie muszą być informowani o tym co Król z nimi robi. Bardzo szybko wszystkie te wady straciły znaczenie w obliczu spadku aktywności Króla i coraz mniejszego zainteresowania sprawami kraju. Podczas gdy TomBond był na tyle odpowiedzialny, że gdy widział, że nie może należycie rządzić krajem, wyznaczył regencję, eMBe do końca nie dostrzegał problemów wynikających ze swojej nieobecności.

Umiejętności organizacyjne okazały się nieprzydatne na wyższym szczeblu polityki, gdzie nie wszyscy są dobrzy i mają szczere intencje. Król okazał się niezwykle podatny na sugestie, gdy przychodziło do powoływania nieodpowiednich ministrów. Nie był też zupełnie w stanie przeciwstawić się samodzierżawiu niektórych Namiestników. W efekcie za jego panowania jedynymi Namiestnikami, którzy tracili urzędy byli ci, którzy sami z nich rezygnowali. Nie wskazuje to wcale, że wszyscy pozostali spisywali się wzorowo czy nawet poprawnie.

Predyspozycje do webmasterstwa okazały się nie zaletą, ale przyczyną upadku eMBe. Uważając, że jest to jedyna rzecz, którą naprawdę umie robić, Król skoncentrował się wyłącznie na budowaniu stron i systemów informatycznych. Jednocześnie nie przyjmował do wiadomości, że ktoś może znać się na informatyce równie dobrze jak on, w efekcie czego błędy pozostają rozproszone po systemach od miesięcy.

Artur Piotr nie będzie miał niepodzielnej władzy nad serwerem, ponieważ nie byłby w stanie jej wykorzystać. Daje to nadzieję, że nie będzie także strzegł wyłączności na listę dyskusyjną i system finansowy, szczególnie, że sam niejednokrotnie postulował przekazanie Prezesowi Banku Centralnego władzy nad kontami jego użytkowników, by umożliwić zarządzaną przez Sąd konfiskatę mienia. Wygląda na to, że sprawami zaplecza funkcjonowania państwa zajmie się kilka specjalnie do tego przygotowanych osób, zaś Monarcha skupi się na konstytucyjnie przepisanych mu zajęciach. Niewątpliwie nareszcie Król włączy się w tworzenie polityki zagranicznej, a znając jego doświadczenia i prestiż za granicą, jego ingerencja przyniesie pozytywne skutki.

Problemem może okazać się słaba zdolność kierowania ludźmi. W Dreamlandzie to Namiestnicy i Ministrowie biorą na siebie większą część kierowania administracją i urzędnikami, jednak Król pozostaje tym, który ma kontrolować te najwyższe osoby. Bardzo możliwe, że ponownie spotkamy się z problemem zbytniej nieśmiałości Króla w obliczu konieczności usunięcia kluczowego Ministra, Premiera czy Namiestnika, co tylko potwierdzi wrażenie nietykalności u tych.

Umiejętności prawnicze, sprawdzające się raczej w weryfikacji i egzekucji prawa niż w jego tworzeniu mogą okazać się nie dość przydatne dla Króla. Artur Piotr będzie teraz zapewne krzewił dobre zwyczaje w pisaniu prawa wśród podległych mu organów, jednak bardzo możliwe, że w jego wykonaniu doczekamy się ponownie nieprzemyślanych dekretów spod znaku ustawy o Izbie Poselskiej.

Nie martwiłbym się zaś kwestią medialności króla. Osoba, która ma niemal obsesyjną skłonność do ujmowania wszystkich swoich decyzji w postanowienia i zarządzenia, po czym ogłaszania ich na liście dyskusyjnej, siłą rzeczy informuje społeczeństwo o swoim postępowaniu. Przydałoby się jeszcze, by Król publikował, a nawet konsultował publicznie swoje plany na przyszłość, ale to już chyba byłaby utopia.

Oczywiście nadejdzie dzień, gdy Artur Piotr stanie się mniej aktywny i w końcu przestanie sprawnie wykonywać swoje obowiązki. Taki moment przychodzi prędzej czy później na każdego Dreamlandczyka z wyjątkiem arcyksięcia Nimitza ;-) Pytanie brzmi jak zachowa się w takiej sytuacji Król. Czy będzie odpowiedzialny i wyznaczy Regenta lub abdykuje zanim jego nieobecność zacznie szkodzić państwu? Czy też wzorem eMBe będzie udawał, że wszystko jest w porządku i że doskonałe perpetuum mobile, jakim jest monarchia, może toczyć się bez udziału władcy? Na to pytanie w tej chwili nie będę nawet próbował odpowiedzieć. Ewolucja na tronie eMBe pokazała, że nawet najbardziej rozsądna i pełna wigoru jednostka może skończyć podejmując zupełnie irracjonalne decyzje.

Wnioski z mojego artykułu łatwo było przewidzieć jeszcze przed przeczytaniem go. Tak naprawdę nie wiemy nic. Będzie, jak będzie, a my powinniśmy póki co zaklinać szczęście wołając jak to teraz Dreamland spłynie mlekiem i miodem pod panowaniem miłościwie panującego Artura I Piotra.
  • [Źródło: „OKNO" nr 10, 4 marca 2004 r.]
    [Tytuł oryginału: „Malkontenctwo pod prąd"]
    [Autor: Pavel Svoboda]
    [Gatunek: Artykuł prasowy]
    [Słowa kluczowe: eMBe, Artur Piotr, Król, styl panowania]