Dreamland i Scholandia

WNIOSEK
O UDZIELENIE ODPOWIEDZI NA PYTANIE PRAWNE

I. Wnioskodawca
Imię i nazwisko/Nazwa: Prowincja Morland reprezentowana przez Namiestnika Koronnego Księstwa Morlandu
Prowincja/Kraj (dla podmiotów zagranicznych): Morland
Adres poczty elektronicznej: tobu781@interia.pl
Numer NIM/CRIP (jeżeli podmiot dreamlandzki): A46069

II. Pytanie prawne
wykładnia przepisów prawa w kwestii merytorycznej zasadności i legalności złożenia wniosku o zmianę prowincji zamieszkania przez Króla seniora.

III. Uzasadnienie
Wnioskodawca zauważa, iż konieczna jest wykładnia obowiązujących przepisów w zakresie legalności złożenia wniosku o zmianę prowincji zamieszkania przez Króla seniora, z uwagi na powtarzalność składania tychże wniosków. Wnioskodawca podnosi, iż nie może podejmować działań (tu akceptacji technicznej wniosku), które mogłyby prowadzić wprost do łamania prawa.

Sąd Królestwa w sprawie SK 2011/1/A:

Sąd przyznaje rację Namiestnikowi Koronnemu Morlandu twierdzącemu, że wniosek o zmianę prowincji zamieszkania nie może być rozpatrywany w trybie właściwym dla wniosku imigranta o przyznanie zamieszkania. Oczywistym bowiem jest to, iż oba wnioski różnicuje podmiot, który je składa.

Jednocześnie Sąd zauważył, iż "wniosek o zmianę prowincji zamieszkania należy traktować jak wniosek o edycję pól w Centralnym Rejestrze Mieszkańców, zgodnie z językową wykładnią art. 10 ust. 1 ustawy o CRM".
Powyższa ogólna zasada zapisana w ustawie o CRM znajduje odniesienie w art. 13 ust. 1 Ustawy Federalnej z dnia 14 listopada 2005 roku o stolicy Królestwa i Domenie Królewskiej, który precyzyjnie określa, iż "królowie seniorzy zameldowani są w Domenie Królewskiej".

Zgodnie z zasadą Lex specialis derogat legi generali, w myśl której prawo o większym stopniu szczegółowości należy stosować przed prawem ogólniejszym, jednoznaczne jest, iż Królowie seniorzy zameldowani są w Domenie Królewskiej, a zatem nie jest możliwe składanie i akceptacja wniosku o zmianę prowincji zamieszkania Króla seniora.

W tym miejscu należy wskazać, iż art. 13 w ust. 1 jest obligatoryjny dla Królów Seniorów, a przywilej zameldowania w Domenie Królewskiej jest zarezerwowany wyłącznie dla wąskiego grona funkcjonariuszu i jest to lista enumeratywna.

Jak wskazuje Centralny Rejestr Mieszkańców wszyscy Królowie Seniorzy zameldowani są w Domenie Królewskiej, co zgodne jest z przytoczonym wyżej art. 13 UF o stolicy Królewstwa i Domenie Królewskiej. Należy odnotować, iż nawet fakt sprawowania najwyższej władzy w prowincji - Namiestnika Koronnego przez Króla seniora nie oznacza wcale zmiany jego prowincji zamieszkania - nadal jest on zameldowany w Domenie Królewskiej, co potwierdza także praktyka.

Ponadto należy zauważyć, iż zameldowanie Króla i Królów seniorów w Domenie Królewskiej na głębokie uzasadnienie w dreamlandzkiej tradycji i Konstytucji Królestwa Dreamlandu, która mówi, iż wszystkie podmioty Federacji są równorzędne - a zatem Król, który jest głową państwa i gwarantem Konstytucji i praw podmiotów Federacji, rezyduje w stworzonej dla Niego Domenie Królewskiej. Ustawodawca, realizując konstytucyjne równouprawnienie podmiotów Federacji, także Królom Seniorom nadał zaszczyt i obowiązek dbałości o poszanowanie Konstytucji i tradycji - zameldował ich obligatoryjnie w Domenie Królewskiej. Nie może być mowy, aby jakakolwiek prowincji była uprzywilejowana czy faworyzowana. Konstytucja gwarantuje równorzędne prawa wszystkim podmiotom.

Jednocześnie wnioskodawca składa wniosek o zawieszenie rozpatrywania wniosku Króla seniora Pavla Svobody o zmianę prowincji zamieszkania do czasu wypowiedzenia się przez Sąd Królestwa w kwestii niniejszego pytania prawnego, co w świetle wątpliwości merytorycznych jest uzasadnione, a co legło u podstaw niniejszego wniosku o udzielenie odpowiedzi na pytanie prawne.

V. Opłata

Centralny Bank Dreamlandu
-------------------------

Elektroniczne potwierdzenie przelewu.

Informacje o transakcji
==========================

Nadawca
Nr Rachunku: A46069
Prowincja Morland

Odbiorca
Nr Rachunku: A51873
Sąd Królestwa


Tytuł operacji : Wypłata
Rodzaj operacji: Przelew bankowy


Data operacji : 2011.03.24
Kwota operacji : 1000 D
Saldo po operacji: x D
Tytułem: opl za pyt prawne

Wygenerowane elektronicznie potwierdzenie przelewu, prosimy nie odpowiadać
na tego maila. W celach kontaktu z Bankiem proszę pisać pod adres: cbd@dreamland.net.pl

(-) Paul markiz von Panevnick
Namiestnik Koronny Księstwa Morlandu
w imieniu i na rzecz Prowincji Morland

ZARZĄDZENIE JEGO KRÓLEWSKIEJ MOŚCI
W GABINECIE PREZESA SĄDU KRÓLESTWA
z dnia 24 marca 2011 roku

I. Wniosek przyjąć jako należycie opłacony.

II. Sprawę zarejestrować pod sygnaturą SK 2011/2/P i skierować do rozpoznania w Wydziale V Prezydialnym Sądu Królestwa w pełnym składzie.

ZARZĄDZENIE SĄDOWE
JEGO KRÓLEWSKIEJ MOŚCI
z dnia 24 marca 2011 roku

I. Otworzyć rozprawę w sprawie z wniosku Namiestnika Koronnego Morlandu Paula markiza von Panevnick w przedmiocie odpowiedzi na pytanie prawne.

II. Wyznaczyć Prokuratorowi Generalnemu Królestwa, jako rzecznikowi interesu publicznego, termin 7 dni na złożenie oświadczenia w sprawie.

III. Wyznaczyć każdemu zainteresowanemu obywatelowi Królestwa termin 7 dni na złożenie oświadczenia w sprawie.

IV. Dalsze czynności w sprawie podjąć po upływie terminu określonego w punkcie III zarządzenia.

POSTANOWIENIE

Dnia 24 marca 2011 roku

Sąd Królestwa w Wydziale V Prezydialnym w pełnym składzie:
Przewodniczący: JKM Robert I

po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 24 marca 2011 roku wniosku o zawieszenie rozpatrywania wniosku króla seniora Pavla Svobody o zmianę prowincji zamieszkania do czasu wydania uchwały w sprawie SK 2011/2/P

postanawia, co następuje:
I. Oddalić wniosek.

UZASADNIENIE

Sąd postanowił o oddaleniu wniosku Namiestnika Koronnego Morlandu o zawieszenie rozpatrywania wniosku króla seniora Pavla Svobody o zmianę prowincji zamieszkania z uwagi na niedopuszczalność powstrzymywania przez Namiestnika Koronnego przed zmianą miejsca zamieszkania danej osoby. W świetle obowiązujących przepisów, Namiestnikowi Koronnemu nie przysługują żadne kompetencje do uprzedniego badania zasadności wniosku, nawet wtedy, gdy z jakiegoś powodu system informatyczny zdaje się sugerować taką możliwość. System informatyczny, przyznający Namiestnikowi prawo do technicznej akceptacji wniosku, nie upoważnia Namiestnika do odrzucenia wniosku, a jedynie pełni funkcję sygnalizującą o tym, kto się przenosi, aby można było ewentualnie w późniejszym terminie wszcząć postępowanie wyjaśniające i zbadać legalność zmiany miejsca zamieszkania. Tak również w punkcie 5.C wyroku Sądu Królestwa z dnia 25 lutego 2011 roku w sprawie SK 2011/1/A [Svoboda v. NKM].

W związku z powyższym, postanowiono o oddaleniu wniosku.

(-) Robert I, R.

POUCZENIE
Na niniejsze postanowienie nie przysługuje zażalenie.

Wniosek o sprostowanie treści tematu postu

W temacie postu widnieje nazwisko osoby prywatnej, natomiast wnioskodawcą jest Prowincja Morland reprezentowana przez Namiestnika Koronnego Księstwa Morlandu.
Pytanie prawne jest związane z wykonywaniem zadań ww. organu i w tym zakresie celowym było złożenie wniosku dla jednolitego stosowania prawa przez organ krajowy.
Osoby prywatnej Paula von Panevnicka nie interesuje kwestia posiadania i przyznawania zamieszkania, nawet jeśli sprawa ta dotyczy Króla seniora.

OŚWIADCZENIE

Wysoki Sądzie,

Zacząć należy od sprecyzowania, że dreamlandzkie prawo nie zna czegoś takiego, jak wniosek o zmianę prowincji zamieszkania. Zgodnie z ustawą CRM, obywatele Królestwa mają prawo dowolnie edytować pole określające prowincję zamieszkania w CRM. Nie ma tu, ani nigdzie indziej w dreamlandzkim prawodawstwie mowy o wniosku ani o przyznaniu któremukolwiek z funkcjonariuszy Królestwa prawa do rozpatrywania takiego wniosku.

Z niewiadomych przyczyn, de facto w CRM zmiana prowincji odbywa się w drodze wniosku i nie jest automatyczna. Po wybraniu odpowiedniej opcji, Namiestnik docelowej prowincji otrzymuje opcję zaakceptowania lub odrzucenia "wniosku". Ponieważ ten stan nie znajduje poparcia w ustawodawstwie, każde działanie namiestnika inne niż bezzwłoczna akceptacja wniosku, jest niezgodna z prawem i stanowi wykroczenie poza kompetencje sprawowanego urzędu. Potwierdził to Sąd Królestwa wyrokiem W SK 2011/1/A.

To teoretycznie powinno zamknąć zagadnienie. Nie wiem, czy postawione pytanie obejmuje także kwestię czy król senior ma prawo zamieszkiwać poza Domeną Królewską. Pozwolę sobie ustosunkować się jednak także do tej kwestii. Jeśli tylko uznamy za bezsprzeczne prawo każdego obywatela do dowolnego wyboru prowincji zamieszkania, to oczywiście przysługuje ono także królowi seniorowi.

Król senior to tytuł honorowy, monarszy. Nie jest to funkcja publiczna, ani nie wiąże się z żadnym urzędem. Ograniczenie swobód obywatelskich jednostki z powodu noszenia przez nią tytułu króla seniora, byłoby dyskryminacją i tym samym stanowiłoby naruszenie Konstytucji, która gwarantuje równość wszystkich obywateli wobec prawa. Dlatego właśnie interpretacja przepisów ustawy o stolicy Królestwa i Domenie Królewskiej, jakoby miały one zabraniać królom seniorom zamieszkanie poza Domeną Królewską, jest niewłaściwa. Wydaje mi się, że jeśli pojawiają się dwie interpretacje tego samego przepisu, za właściwą należy uznać tę, która nie stoi w sprzeczności z aktami wyższego rzędu, czyli z Konstytucją.

Oświadczenie

Wysoki Sądzie,

Należy zacząć od sprostowania, iż dreamlandzkie prawo zna coś takiego jak wniosek o zamieszkanie w prowincji. Co więcej dreamlandzkie prawo reguluje kwestie rozpatrywania(!) wniosku o zamieszkanie w prowincji, nadając status imigranta obywatelowi lub mieszkańcowi wnioskującemu o zamieszkanie w prowincji:

USTAWA FEDERALNA z dnia 6 listopada 2004 roku o obywatelstwie [j.t. z dn. 24 maja 2010 r.]:

Art. 9.
1. Imigrantowi, który wnioskował o zamieszkanie, własciwy ze względu na
Prowincję wskazaną we wniosku Namiestnik Koronny przyznaje zamieszkanie
po rozpatrzeniu wniosku, w terminie nie dłuższym aniżeli 10 dni od dnia
umieszczenia tego imigranta w Centralnym Rejestrze Mieszkańców.
2. W razie uzasadnionych wątpliwości właściwy Namiestnik Koronny
uprawniony jest do przeprowadzenia stosownego postępowania
wyjaśniającego; w takim wypadku termin do wydania decyzji w przedmiocie
przyznania zamieszkania wydłuża się do 14 dni, przy czym do terminu nie
wlicza się okresu oczekiwania na odpowiedzi imigranta na pytania
zadawane mu w ramach tego postępowania.

a dalej:
Art. 11.
Podstawą do odmowy przyznania zamieszkania jest (są):
(1) wypełnienie przez wnioskodawcę wniosku nieprawidłowo lub niezgodnie
z prawdą;
(2) posiadanie przez wnioskodawcę wcześniej przyznanego obywatelstwa lub
zamieszkania Królestwa;
(3) uprzednie skazanie wnioskodawcy na karę eliminacji lub karę banicji,
której termin jeszcze nie upłynął;
(4) okoliczności ustalone w przepisach odrębnych.

Z wiadomych, powyżej wyszczególnionych przyczyn wniosek o zamieszkanie w prowincji nie jest automatyczny i zgodnie z przepisami rozciąga się na niego tryb administracyjny. Każdy wniosek o zamieszkanie w prowincji jest zatem sprawą oddzielnej decyzji administracyjnej.

Przepisy UF o CRM określają ogólne zasady działania rejestru właściwego dla obywateli i mieszkańców. Są to jednak ogólne przepisy dotyczące działania tego rejestru i nie mają mocy bezwględnie obowiązującej, co potwierdza art. 14 UF o CRM:

1. Ustawa niniejsza nie wyklucza funkcjonowania własnych rejestrów Prowincji.

Z powyższego wynika, że rejestr CRM jest tylko rejestrem, natomiast władztwo administracyjno-prawne jest rozłożone na kilka szczególowych ustaw: o obywatelstwie, o Domenie Królewskiej czy też na przepisy krajowe.

W tym miejscu powstaje pytanie czy w ogóle możliwe jest mówienie o zmianie prowincji zamieszkania w odniesieniu do Króla seniora zameldowanego z mocy prawa w Domenie Królewskiej, która wszak nie jest prowincją? Czy może Domena Królewska jest szóstą prowincją?

Tryb właściwy i co warto podkreślić - zgodny z Centralnym Rejestrem Mieszkańców, to wniosek o zamieszkanie w prowincji. Wnioskodawca otrzymuje status imigranta. Przepisy UF o CRM i UF o obywatelstwie, a także z UF o Domenie Królewskiej pokrywają się świetnie w systemie CRM. To, że obywatel czy mieszkaniec może edytować dane wynika z ogólnych zasad UF o CRM, to że nie może swobodnie zmieniać nazwiska, też wynika z tej ustawy, to że może składać wniosek o zamieszkanie w innej prowincji wynika z UF o obywatelstwie, to że Król senior zameldowany jest w Domenie Królewskiej wynika z UF o Domenie i równouprawnienia pięciu prowincji Królestwa Dreamlandu, zapisanego w Konstytucji.
Powyższe zapisane jest w CRM i wynika również z danych rejestru: żaden Król senior nie jest zameldowany poza Domeną; składający wniosek o zamieszkanie w prowincji ma status imigranta - tak się nazywa w CRM, a jego wniosek zgodnie z prawem i uprawnieniami w systemie jest rozpatrywany przez namiestnika.
Można nie chcieć widzieć wszystkich przepisów, można nie znać wszystkich przepisów, ale kiedyś tak pracowano w Dreamlandzie, że prawo i rejestry były spójne. Sugestie, iż w świetle dreamladzkiego prawodawstwa nikt nie ma uprawnień do rozpatrywania wniosku są fałszywe, nie poparte żadnym merytorycznym argumentem.
Odbieranie organom administracyjnym praw zapisanych w ustawach i nadawanie przywilejów innym podmiotom bez podawania podstawy prawnej, bo coś komuś się wydaje, to nie droga do budowania państwa prawa. W Królestwie prawo stosuje się do wszystkich i nikt nie powinien uważać się za wyjętego spoza obowiązujących całą społeczność zasad.

Każda decyzja indywidualna wydana przez organ decyzyjny jest decyzją administracyjną i nie może być decyzją automatyczną. Czynnika ludzkiego nie da się zastąpić mechanicznie. Wszak naszą siłą są ludzie...

OŚWIADCZENIE

Wysoki Sądzie,

Wnioskodawca pytania prawnego wnosi o dokonanie wykładni przepisów prawa w kwestii merytorycznej zasadności i legalności złożenia wniosku o zmianę prowincji zamieszkania przez Króla seniora.

W oświadczeniach wygłoszonych już na sali sądowej poruszono kilka istotnych kwestii, które nawiązywały do zasadniczego pytania postawionego Sądowi Królestwa. Można więc postawić w sumie trzy pytania: czy Namiestnik może odmówić przyjęcia wniosku o zmianę zamieszkania, czy wnioskujący staje się imigrantem oraz czy każdy były monarcha ma bezwzględny obowiązek zamieszkania Domeny Królewskiej?

Na pierwsze z postawionych już pytań wypowiedział się Wysoki Sąd w odrębnym orzeczeniu, także wypowiadanie się w tej kwestii i polemizowanie z orzeczeniem Sądu Królestwa jest niestosowne.

Zająć się można jednak wyjaśnieniem, poruszonego przez Namiestnika Koronnego, problemu czy wnioskujący staje się imigrantem. Przede wszystkim należy zdementować pogląd wnioskującego, iż USTAWA FEDERALNA z dnia 6 listopada 2004 roku o obywatelstwie [j.t. z dn. 24 maja 2010 r.] przyznaje wnioskującemu status imigranta – a raczej „degraduje” mieszkańca, czy obywatela do imigranta, co usiłuje udowodnić wnioskujący.

W przytoczonych przepisach, wbrew temu co twierdzi wnioskujący, nie ma mowy o tym, iż mieszkaniec, bądź obywatel poprzez próbę zmiany prowincji zmienia swój obecny status na status imigranta. Wskazać należy przede wszystkim na legalną definicję mieszkańca i obywatela, które odpowiednio znajdują się w przytoczonej ustawie w art. 1 oraz 1.1. Jak wskazują przepisy, na przykładzie mieszkańca – jest nim każdy kto posiada zamieszkanie, czyli każdy kto już otrzymał akceptację wniosku o zamieszkanie. Wniosek o zmianę prowincji nie pozbawia w żaden sposób mieszkańca dotychczasowego zamieszkania – do czasu wydania decyzji Namiestnika osoba pozostaje mieszkańcem danej prowincji, a więc osoba taka nie traci statusu mieszkańca, w związku z czym nie może posiadać statusu imigranta.

Zaznaczyć należy także, iż definicja legalna z art. 8 stanowi, że :

„Imigrantowi, który wnioskował o zamieszkanie, własciwy ze względu na Prowincję wskazaną we wniosku Namiestnik Koronny przyznaje zamieszkanie po rozpatrzeniu wniosku, w terminie nie dłuższym aniżeli 10 dni od dnia umieszczenia tego imigranta w Centralnym Rejestrze Mieszkańców.”

Per analogiam, imigrantem jest tylko taka osoba, która nie otrzymała zamieszkania. Można dodatkowo wskazać, iż zamieszkanie musi otrzymać w terminie 10 dni od zaistnienia wpisu w Centralnym Rejestrze Mieszkańców (oczywiście nie mówię tutaj o wyjątkowej sytuacji opisanej w ust. 2 tegoż artykuły, ponieważ nie zmienia on sensu zapisu ust. 1, który stanowi iż imigrantem jest się do czasu przyznania pierwszego zamieszkania w Królestwie). Tak więc należy odrzucić tezę, jakoby wniosek o zmianę prowincji powodował zmianę statusu z mieszkańca/obywatela na imigranta, ponieważ zwyczajnie imigrantem jest tylko taka osoba, która jeszcze nie posiada żadnego zamieszkania w Królestwie. Prawo nie może ustępować w takiej sytuacji przed błędami skryptów, które klasyfikują osobę zmieniającą prowincję jako „imigranta”, skrypt jest tylko skryptem, natomiast to prawo decyduje o statusie danej jednostki.

Głównym wątkiem pytania prawnego jest wyjaśnienie przepisów, które budzą kontrowersję Namiestnika Koronnego – czy król senior ma prawo wymeldować się z Domeny Królewskiej.
Jak celnie zauważono art. 13 ust. 1 Ustawy Federalnej z dnia 14 listopada 2005 roku o stolicy Królestwa i Domenie Królewskiej statuuje obecność królów seniorów w Domenie Królewskiej, jednakże należy zważyć na kilka aspektów.
Przede wszystkim należy przywołać w pełnym brzmieniu ów artykuł:

„1. Stosownie do możliwości technicznych Centralnego Rejestru Mieszkańców, królowie seniorzy zameldowani są w Domenie Królewskiej.”

„Stosownie do możliwości” – już sam początek zakłada, iż ustawa nie przewidywała przymusu zamieszkania w Domenie – co jeżeli możliwości CRM-u nie zezwalałyby na zameldowanie królów seniorów?
W wykładni przepisów trzeba się często posłużyć wykładnią historyczną, która precyzuje pewne zamierzenia racjonalnego ustawodawcy, które chciał osiągnąć poprzez ustanowienie konkretnych przepisów prawnych. Otóż spoglądając na zapis pod kątem wykładni językowej zauważamy, jak wspomniałem wyżej, iż ustawodawca przewidywał możliwość niezameldowania byłych monarchów w Domenie Królewskiej. Oczywiście w obecnej chwili systemy zapewniają taką możliwość, jednakże należy pamiętać, że przepis nie stanowi bezwzględnego obowiązku zameldowania.

Spójrzmy dalej: „(…) są zameldowani (…)”. Z takiego zapisu wnioskodawca wyciąga dla siebie podkładkę dla odmowy (nota bene nie uzasadnionej, bo jak wyżej wspomniano, a także zaznaczył to SK, nie posiada możliwości odmowy, a jedynie może przeprowadzić kontrolę następczą) przyznania zamieszkania, gdyż król senior jest zameldowany w Domenie Królewskiej.
Artykuł 13 przytoczonej wyżej ustawy opisuje wszelkie możliwości zamieszkania w Domenie Królewskiej nie stanowiąc nigdzie, wyrażonego expressis verbis, bezwzględnego obowiązku zamieszkania którejkolwiek z wymienionej tam osoby. Uzasadniać przepis, a dokładniej jego ust. 1 można w taki sposób, że każdy kolejny monarcha automatycznie przenosi się do Domeny Królewskiej z oczywistych względów, która staje się jego domem średnio przez okres około 2 lat. Czasami ciężko szukać nowego miejsca po tak długim okresie przebywania w danym miejscu. W moim przekonaniu przepis stanowi jedynie o tym, iż królowie seniorowie nie zostają automatycznie wymeldowani z domeny po abdykacji, co może wynikać z przepisów dotyczących innych możliwych mieszkańców meldowanych na czas pełnienia określonych funkcji.

Moim zdaniem należy się zgodzić tutaj z opinią JKW Pavla I, iż przepis nie może ograniczać swobodnego przemieszczania się obywatela Królestwa, który posiada pełnię praw – byłoby to pogwałcenie podstawowych zasad demokratycznego państwa prawnego, które musi być państwem opartym na swobodnie działających obywatelach, niezależnych w swej egzystencji od państwa. Statu wolnościowy obywateli powinien być punktem wyjścia dla wszelkich regulacji prawnych, a także interpretacji przepisów. Dodatkowo należy stwierdzić, że wykładnię przepisów należy ukierunkowywać do maksymalnej zgodności z normami konstytucyjnymi.
Należy także stwierdzić, że gdyby ustawodawca zapragnął ograniczyć prawo zmiany zamieszkania królów seniorów, wówczas mógłby skorzystać z bardziej bezwzględnych określeń, np.: „muszą pozostawać zameldowani”, „muszą być”, „obowiązkowo zamieszkują Domenę Królewską”, co nie rodziłoby kontrowersji wokoło danego przepisu. Skoro jednak ustawodawca nie użył tak bezwzględnego określenia w stosunku do zamieszkania króla seniora w Domenie Królewskiej, a jak wyżej powiedziano zapis taki naruszałby podstawowe zasady konstytucyjne, należy dokonać wykładni pro konstytucyjnej i stwierdzić, iż przepis ten stanowi przede wszystkim przywilej dla królów seniorów, poprzednich właścicieli Domeny Królewskiej, która przez okres panowania stawała się ich domem.

Wysoki Sądzie!

Podsumowując dotychczasowe wystąpienie, w skrócie muszę powiedzieć i jeszcze raz podkreślić, że ograniczenie wolnego przepływu wolnych obywateli musiałoby pozostawać w sprzeczności z Konstytucją Królestwa, natomiast zasady wykładni prawa nakazują dokonywać, w miarę możliwości, wykładni ukierunkowanej na jak największą zgodność przepisów z Konstytucją. Nie może dochodzić do kuriozalnej sytuacji, by zaszczytny tytuł króla seniora stawał się ciężarem i nieuzasadnionym ograniczeniem swobód obywatelskich.

(-) Martin markiz van Buuren
Prokurator Generalny Królestwa

ZARZĄDZENIE
z dnia 3 kwietnia 2011 roku

I. Zamknąć postępowanie w sprawie.

II. Uchwała zostanie ogłoszona publicznie.

UCHWAŁA
SĄDU KRÓLESTWA

Dnia 10 kwietnia 2011 roku

Sąd Królestwa w Wydziale V Prezydialnym w pełnym składzie:
Przewodniczący: JKM Robert I

po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 24 marca – 3 kwietnia 2011 roku
sprawy: SK 2011/2/P [NKM]
z wniosku: Namiestnika Koronnego Morlandu – Paula markiza von Panevnick
o: wykładnię przepisów prawa w kwestii merytorycznej zasadności i legalności złożenia wniosku o zmianę prowincji zamieszkania przez Króla seniora

uchwala, co następuje:

Król senior ma prawo zmiany prowincji zamieszkania.

UZASADNIENIE

(1)
Pełen zapis przebiegu rozprawy dostępny jest w Pałacu Sprawiedliwości – sali rozpraw Wydziału V Prezydialnego Sądu Królestwa (http://www.dreamland.net.pl/forum/viewt ... 1870#p1870).

(2)
W dniu 24 marca 2011 roku do Gabinetu Prezesa Sądu Królestwa wpłynęło pytanie prawne złożone przez Namiestnika Koronnego Morlandu – Paula markiza von Panevnick o treści, jak w komparycji.

(3)
Dnia 24 marca 2011 roku Sąd Królestwa przystąpił do rozpoznania sprawy, wyznaczając Prokuratorowi Generalnemu Królestwa, jak i każdemu zainteresowanemu obywatelowi, termin 7 dni na złożenie oświadczenia w sprawie. W terminie tym oświadczenia zostały złożone przez: króla seniora Pavla Svobodę (25 marca 2011 r.), Paula markiza von Panevnick (28 marca 2011 r.) oraz Prokuratora Generalnego Królestwa – Martina markiza van Buuren (30 marca 2011 r.).

(4)
Król senior Pavel Svoboda, w oświadczeniu złożonym na sali sądowej w dniu 25 marca 2011 roku, wskazał na dwie płaszczyzny rozpatrywanego problemu. Pierwszą jest to, czy istnieje w dreamlandzkim porządku prawnym instytucja wniosku o zmianę prowincji i tryb jego rozpatrywania. Król senior negatywnie odniósł się do tego problemu, powołując się na nieistnienie odpowiednich przepisów regulujących to zagadnienie, jak również na wyrok Sądu Królestwa w sprawie SK 2011/1/A, który potwierdza taką tezę. Drugą płaszczyzną problemu jest to, czy osoba z tytułem monarszym „króla seniora” ma prawo zmiany prowincji zamieszkania. I tym wypadku postawiono tezę twierdzącą, argumentując to tym, iż „Ograniczenie swobód obywatelskich jednostki z powodu noszenia przez nią tytułu króla seniora, byłoby dyskryminacją i tym samym stanowiłoby naruszenie Konstytucji, która gwarantuje równość wszystkich obywateli wobec prawa”. Król senior wskazuje, iż w razie wątpliwości i niejednoznaczności przepisów, powinno się je interpretować w zgodzie z aktami wyższego rządu, w szczególności zgodnie z Konstytucją.

(5)
Dnia 28 marca br. swoje oświadczenie wygłosił Paul markiz von Panevnick, w którym wskazuje, iż prawo zna instytucję wniosku o zamieszkanie w prowincji oraz wskazuje na podstawy swojego twierdzenia. Jednocześnie składający oświadczenie stawia pytania: „czy w ogóle możliwe jest mówienie o zmianie prowincji zamieszkania w odniesieniu do Króla seniora zameldowanego z mocy prawa w Domenie Królewskiej, która wszak nie jest prowincją? Czy może Domena Królewska jest szóstą prowincją?”. Markiz podnosi, iż błędnym jest rozumowanie, że „nikt nie ma uprawnień do rozpatrywania wniosku” o zamieszkanie, gdyż ten, wedle oceny składającego oświadczenie, jest rozpatrywany właśnie przez namiestnika.

(6)
Prokurator Generalny Królestwa, w oświadczeniu złożonym na sali sądowej w dniu 30 marca br., stawia trzy pytania: (1) „czy Namiestnik może odmówić przyjęcia wniosku o zmianę zamieszkania,” (2) „czy wnioskujący staje się imigrantem” oraz (3) „czy każdy były monarcha ma bezwzględny obowiązek zamieszkania Domeny Królewskiej.” W dalszej części wystąpienia, Prokurator przedstawia odpowiedź na drugie i trzecie pytanie, gdyż pierwsze pytanie zostało już rozstrzygnięte wcześniej przez Sąd Królestwa.

W odpowiedzi na drugie pytanie, Prokurator podnosi, iż mieszkaniec (obywatel) – poprzez złożenie wniosku o zmianę prowincji zamieszkania – nie traci swojego statusu i nie staje się imigrantem, gdyż brak jest ku takiemu rozumowaniu podstawy prawnej. Wyjaśnia, iż wnioskujący posiada swój dotychczasowy status, gdyż „do czasu wydania decyzji Namiestnika osoba pozostaje mieszkańcem danej prowincji, a więc osoba taka nie traci statusu mieszkańca, w związku z czym nie może posiadać statusu imigranta. (…)Tak więc należy odrzucić tezę, jakoby wniosek o zmianę prowincji powodował zmianę statusu z mieszkańca/obywatela na imigranta, ponieważ zwyczajnie imigrantem jest tylko taka osoba, która jeszcze nie posiada żadnego zamieszkania w Królestwie. Prawo nie może ustępować w takiej sytuacji przed błędami skryptów, które klasyfikują osobę zmieniającą prowincję jako „imigranta”, skrypt jest tylko skryptem, natomiast to prawo decyduje o statusie danej jednostki.”

W ostatniej części swojego wywodu, Prokurator próbuje odpowiedzieć na trzecie pytanie, tj. czy król senior ma obowiązek zamieszkania w Domenie Królewskiej”. Po przeanalizowaniu treści art. 13 ust. 1 ustawy federalnej z dnia 14 listopada 2005 roku o stolicy Królestwa i Domenie Królewskiej wskazuje, iż „W wykładni przepisów trzeba się często posłużyć wykładnią historyczną, która precyzuje pewne zamierzenia racjonalnego ustawodawcy, które chciał osiągnąć poprzez ustanowienie konkretnych przepisów prawnych. Otóż spoglądając na zapis pod kątem wykładni językowej zauważamy, jak wspomniałem wyżej, iż ustawodawca przewidywał możliwość niezameldowania byłych monarchów w Domenie Królewskiej.” Prokurator twierdzi, iż cały przepis art. 13 cytowanej ustawy w żadnym miejscu nie zawiera bezwzględnego nakazu zamieszkiwania wymienionych w nim osób w Domenie Królewskiej. Ponadto „przepis nie może ograniczać swobodnego przemieszczania się obywatela Królestwa, który posiada pełnię praw – byłoby to pogwałcenie podstawowych zasad demokratycznego państwa prawnego, które musi być państwem opartym na swobodnie działających obywatelach, niezależnych w swej egzystencji od państwa.” W końcowej części oświadczenia, Prokurator podkreśla, iż należy dokonywać wykładni wątpliwych przepisów w maksymalnej zgodności ich z Konstytucją, a także to, że ustawodawca – chcąc bezwzględnie zatrzymać królów seniorów w Domenie – inaczej sformułował by przepisy. Oświadczenie zakończone zostało na twierdzeniu, iż „Nie może dochodzić do kuriozalnej sytuacji, by zaszczytny tytuł króla seniora stawał się ciężarem i nieuzasadnionym ograniczeniem swobód obywatelskich.”.

(7)
Dnia 3 kwietnia 2011 roku zakończono postępowanie w sprawie.

(8)
Mając na uwadze obowiązujące prawo zważono, co następuje:

(8.A)
W związku z wejściem w życie ustawy federalnej z dnia 17 marca 2011 roku o obywatelstwie i stałym pobycie (dalej: ObStPobUF) zmienił się stan prawny regulujący niektóre zagadnienia, których dotyczą wątpliwości w przedmiotowej sprawie.

(8.B)
W celu dokładnego i pełnego wyjaśnienia zaistniałego problemu, konieczne jest udzielenie odpowiedzi na następujące pytania: 1) w jakim charakterze należy traktować wniosek o zmianę prowincji zamieszkania, 2) w jakim charakterze należy traktować wnioskującego o zmianę prowincji zamieszkania, 3) w jakim trybie wniosek o zmianę prowincji zamieszkania powinien być rozpatrywany, oraz 4) czy i w jakim zakresie prawo ogranicza możliwość zmiany prowincji zamieszkania królom seniorom?

(8.C)
W przedmiocie odpowiedzi na pytanie pierwsze, tj. w jakim charakterze należy traktować wniosek o zmianę prowincji zamieszkania, Sąd Królestwa miał już okazję się wypowiedzieć w orzeczeniu kończącym sprawę SK 2011/1/A, pkt 5.B uzasadnienia: „Wniosek o zmianę prowincji zamieszkania należy traktować jak wniosek o edycję pól w Centralnym Rejestrze Mieszkańców, zgodnie z językową wykładnią art. 10 ust. 1 ustawy o CRM. Przepis ten bowiem upoważnia każdego mieszkańca i obywatela do „edycji pól zawartych we wniosku, z wyłączeniem danych dotyczących imienia, praenomenu i nazwiska”. Zatem wnioskować z tego należy, iż każdy mieszkaniec i obywatel, bez uprzedniej zgody jakiegokolwiek organu administracji, może dokonać dowolnej modyfikacji swoich danych, z zastrzeżeniem przepisu art. 10 ust. 1 in fine ustawy o CRM.” Cytowany fragment uzasadnienia należy jednak uzupełnić o zmiany, jakie zaszły w związku z wejściem w życie ObStPobUF. Otóż w chwili obecnej ustawodawca wprowadził pojęcie „wniosku o wpis do Rejestru”, który należy rozumieć jak dawny wniosek o zamieszkanie w Królestwie, oraz oddzielnie reguluje możliwość zmiany prowincji zamieszkania (art. 13 ObStPobUF), który tym razem już nie do końca jest wnioskiem o edycję pól w CRM, a do niego stosuje się odpowiednio nowe przepisy dot. wniosku o wpis do Rejestru, w szczególności art. 7 i 8 ObStPobUF.

(8.D)
Ustawodawca jednoznacznie rozstrzygnął również wątpliwości dotyczące statusu prawnego wnioskującego o zmianę prowincji zamieszkania. Prawo nie zna już pojęcia imigranta, dlatego też Sąd odstąpi od wyjaśnienia jego statusu pod reżimem uprzednio obowiązującego prawa. W chwili obecnej osobą wnioskującą o zmianę prowincji zamieszkania jest zainteresowana osoba. Oznacza to, że ustawodawca nie wprowadza żadnego rozróżnienia pomiędzy statusem osoby (czyt. obywatela), który jest w trakcie weryfikacji wpisu do Rejestru oraz osoby, która przeszła pomyślnie weryfikację lub nabyła obywatelstwo przed zmianą stanu prawnego. Teza ta odnosi się oczywiście do procedury rozpatrywania wniosku o wpis do Rejestru. W związku z powyższymi rozważaniami podkreślić należy, iż wniosek o zmianę prowincji zamieszkania rozpatrywany jest w sposób odpowiadający rozpatrywaniu wniosku o wpis do Rejestru, choć inne są dlań wymogi i podstawy prawne.

(8.E)
U podstawy wniosku o dokonanie wykładni przepisów i udzielenie odpowiedzi na pytanie prawne legły wątpliwości dotyczące możliwości zmiany prowincji zamieszkania przez króla seniora. Na sali sądowej wielokrotnie był przywoływany przepis art. 13 ust. 1 ustawy federalnej z dnia 14 listopada 2005 roku o stolicy Królestwa i Domenie Królewskiej (dalej: stolDKUF), który stanowi: „Art. 13. 1. Stosownie do możliwości technicznych Centralnego Rejestru Mieszkańców, królowie seniorzy zameldowani są w Domenie Królewskiej.”. Zasady prawidłowej wykładni powinny prowadzić do ustalenia brzmienia nieprecyzyjnego znaczenia przepisu w brzmieniu, jakie chciał mu nadać ustawodawca, ale również w sposób, który nie będzie sprzeczny z aktami wyższej rangi i Konstytucją. Dlatego też odpowiedź na pytanie „czy król senior może zmienić prowincję zamieszkania?” jest złożona i musi zostać poprzedzona stosownymi uwagami.

W pierwszej kolejności należy się zastanowić w ogóle nad statusem prawnym Domeny Królewskiej. Otóż przepis art. 8 Konstytucji Królestwa Dreamlandu, a ściślej ustęp 1, stanowi, iż Królestwo Dreamlandu składa się z pięciu Prowincji enumeratywnie w nim wymienionych. Dopiero ustęp 6 odnosi się do Domeny Królestwa określając ją jako „Organ Federacji pozostający pod bezpośrednią zwierzchnością Króla” i delegujący na ustawę określenie jej statusu. Rozdział III stolDKUF reguluje status prawny Domeny Królewskiej. Z ustawy wyraźnie wynika, iż Domena Królewska jest zgoła innym podmiotem, niż Prowincje; nie przysługuje jej choćby prawo reprezentacji w Senacie Królewskim, a także inne są zasady zmiany jej granic. Status Domeny Królewskiej jest zatem szczególny i w taki też sposób należy traktować sprawy związane z zameldowaniem w Domenie Królewskiej.

Dokonując wykładni przepisów domniemywa się racjonalność ustawodawcy, a co z tego wynika również stanowienie prawa zgodnego z przepisami wyższej rangi. Należy przyznać rację wnioskującemu, że dreamlandzka tradycja ma duży wpływ na sprawy meldunkowe w Domenie Królewskiej. Tradycja musi jednak ustąpić przed normami konstytucyjnymi, jeżeli występują jakieś rozbieżności. Praktyką jest, że nowy Monarcha zamieszkuje w Domenie, jako jej bezpośredni zarządca, tracąc przy tym – zgodnie z art. 13 ust. 4 stolDKUF – zameldowanie w dotychczasowej prowincji. Po przekazaniu Korony były Monarcha pozostawał zameldowany w Domenie Królewskiej z racji posiadania tytułu monarszego gwarantującego mu takie prawo, w przeciwieństwie do osób wymienionych w ust. 2. Rację należy jednak przyznać Pavlovi Svobodzie oraz Prokuratorowi Generalnemu Królestwa, którzy podnoszą, iż zameldowanie króla seniora w Domenie Królewskiej jest – wynikającym z posiadania tytułu monarszego – przywilejem, a nie obowiązkiem. Ratio legis powyższej regulacji jest, nie skrępowanie możliwości przemieszczania się królów seniorów, a zabezpieczenie ich swobodnej działalności w Królestwie wyłącznie pod zwierzchnictwem Króla, nie podlegającej zwierzchnictwu jakiegokolwiek namiestnika. Ponadto zablokowanie możliwości zmiany prowincji zamieszkania królowi seniorowi mogłoby prowadzić do licznych ograniczeń w sprawowaniu działalności w Królestwie po przekazaniu Korony. Można do tego zaliczyć choćby pełnienie różnych funkcji w administracji krajowej, które mogą zostać zarezerwowane wyłącznie dla obywateli danej prowincji. Konsekwencją przyjęcia poglądów wnioskującego mogłoby być w końcu zrzeczenie się przez króla seniora jego tytułu monarszego w celu zrzucenia ograniczeń, jakie niosłoby jego posiadanie. Jest to pogląd jednak mniejszościowy i nieuzasadniony prawem. W szczególności jednak jest on niekonstytucyjny, a przyjęcie takiej wykładni godziłoby w art. 14 ust. 1 Konstytucji i prowadziło do konieczności stwierdzenia niekonstytucyjności przepisu art. 13 ust. 1 stolDKUF w zakresie, w jakim ogranicza swobodę przemieszczania się królów seniorów po Królestwie.

Należy również zauważyć, że użycie w przepisie art. 13 ust. 1 stolDKUF zwrotu „zameldowani są” nie należy rozumieć, jako zakaz wymeldowania się króla seniora z Domeny Królewskiej (z uwagi na niekonstytucyjne ograniczenie swobód obywatelskich w związku z posiadaniem tytułu honorowego), ale jako zakaz wymeldowania króla seniora z Domeny Królewskiej bez jego zgody, co jest możliwe w przypadku osób, o których mowa w ust. 2, tj. m.in. osób, które utraciły funkcję Premiera Rządu Królewskiego, ministra federalnego, itd.

(8.F)
Z powyższych względów uchwalono, jak w sentencji.