Dreamland i Scholandia

W Konstytucji Królestwa Dreamlandu z dnia 12 kwietnia 2020 r. wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 2:
2) w art. 3 ust. 3 otrzymuje brzmienie
3) art. 5 otrzymuje brzmienie:
4) w art. 6:
5) w art. 7:
Od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy art. 7 ust. 1 Konstytucji Królestwa Dreamlandu z dnia 12 kwietnia 2020 r. należy rozumieć w ten sposób, że obywatel dreamlandzki wchodzi w skład Parlamentu Królestwa przez sam fakt posiadania obywatelstwa dreamlandzkiego.
W ustawie z dnia 14 września 2020 r. o statucie parlamentu wprowadza się następujące zmiany:

1) uchyla się art. 2 i art. 3 ust. 2 pkt 1;

2) w art. 3 w ust. 2 po pkt 4 dodaje się pkt 4a w brzmieniu:
3) art. 4 otrzymuje brzmienie:
4) po art. 6 dodaje się art. 6a w brzmieniu:
5) po art. 12 dodaje się art. 12a w brzmieniu:
6) w art. 13 po ust. 3 dodaje się ust. 4 w brzmieniu:
7) art. 14 otrzymuje brzmienie:
8) art. 15 otrzymuje brzmienie:
W ustawie z dnia 3 czerwca 2020 r. o obywatelstwie dreamlandzkim po art. 10 dodaje się art. 10a w brzmieniu:
W dekrecie z dnia 30 marca 2020 r. o infrastrukturze państwowej wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 2 w ust. 3 wyrazy „Premier Rządu Królewskiego” zastępuje się wyrazami „Pierwszy Minister”;

2) w art. 4 w ust. 2 wyrazy „na wniosek albo za zgodą Pierwszego Ministra” zastępuje się wyrazami „w porozumieniu z Pierwszym Ministrem”.
W ustawie z dnia 12 kwietnia 2020 r. o statucie rządu w załączniku:

1) w § 1 uchyla się pkt 9;

2) uchyla się § 10.
Ustawa wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.

(1) Królestwo Dreamlandu jest wirtualnym, demokratycznym państwem.

(2) Państwo jest wspólnym dobrem wszystkich obywateli dreamlandzkich.

(3) Państwo szanuje wolność człowieka, stwarza każdemu obywatelowi sposobność do zastosowania i rozwoju jego zainteresowań, talentów i umiejętności dla powiększenia wspólnego dobra, a mając na względzie interes publiczny, reguluje, ukierunkowuje i organizuje życie wspólnoty.

(4) Państwo strzeże własnej niepodległości i suwerenności, nienaruszalności własnych granic, porządku konstytucyjnego oraz bezpieczeństwa obywateli. Zapewnia ono porządek publiczny i chroni moralność publiczną.

(5) Państwo uczestniczy w życiu społeczeństwa ogólnomikroświatowego, popierając sprawiedliwy pokój i współpracę między państwami wirtualnymi, otaczając opieką własnych obywateli i strzegąc interesu publicznego oraz przestrzegając swoich zobowiązań międzynarodowych.
(1) Prawem obywatela dreamlandzkiego jest pełne uczestnictwo w życiu wspólnoty. Ograniczenie tego prawa może nastąpić w drodze albo na podstawie ustawy, ze względu na interes publiczny.

(2) Obywatela dreamlandzkiego obowiązuje wierność państwu. Ma on prawo i obowiązek współdecydować o sprawach publicznych, zasiadając w Parlamencie Królestwa z głosem równym innym obywatelom.

(3) Obywatel dreamlandzki ma prawo dochodzić swojej krzywdy i straty w drodze sądowej. Nie będzie on także skazany za przestępstwo inaczej, niż w drodze sądowej. Zapewnia się sprawiedliwe i publiczne rozpatrzenie jego sprawy w rozsądnym terminie. W postępowaniu karnym zapewnia mu się prawo do obrony, w tym przez swobodnie wybranego obrońcę.

(4) Ulegając odpowiedzialności karnej, obywatel dreamlandzki może być czasowo albo stale pozbawiony praw zapewnionych Konstytucją, z wyłączeniem prawa do sądu.

(5) Ustawa określi możliwość zajmowania niższych stanowisk państwowych i samorządowych przez cudzoziemców. Poza tym sprawowanie władzy publicznej zastrzeżone jest obywatelom dreamlandzkim.

(6) Cudzoziemiec nabywa obywatelstwo dreamlandzkie poprzez nadanie, co ustawa dookreśli. Utrata obywatelstwa dreamlandzkiego następuje w przypadkach przewidzianych Konstytucją.

(7) Obywatelstwo dreamlandzkie wygasa, gdy obywatel zrzeknie się go, co ustawa dookreśli. Ustawa określi inne przypadki wygaśnięcia obywatelstwa dreamlandzkiego, przy czym może ono następować wyłącznie wskutek długotrwałej nieaktywności w życiu wspólnoty lub poważnego zaniedbania obowiązków związanych z zasiadaniem w Parlamencie Królestwa.

(8) Król może odebrać obywatelstwo dreamlandzkie osobie, która jest jednocześnie obywatelem państwa obcego i uchybia obowiązkom obywatelskim względem państwa dreamlandzkiego, co ustawa dookreśli.

(9) Parlament Królestwa może odebrać obywatelstwo dreamlandzkie oznaczonej osobie, stanowiąc kwalifikowaną większością głosów, co ustawa dookreśli.
(1) Państwo popiera oddolny udział obywateli dreamlandzkich w sprawowaniu władzy publicznej, przekazując odpowiednią część swoich zadań samorządom.

(2) Samorząd wykonuje przekazane mu zadania niezależnie i we własnym imieniu. Jego działalność podlega nadzorowi władzy państwowej co do jej legalności i zgodności z interesem publicznym. Ustawy określą bliższe przesłanki oraz środki państwowego nadzoru nad samorządami.

(3) Zasadniczym rodzajem samorządu jest samorząd lenny. Król może nadać określony obszar ziemi państwowej szlachcicowi w lenno. Ustawa dookreśli ustrój lenny.

(4) Ustawy mogą nadto ustanawiać samorządy innych rodzajów.
(1) Prawo jest granicą wolności człowieka i podstawą działania władzy publicznej.

(2) Wobec prawa wszyscy są równi. Nikt nie może być prawnie dyskryminowany z jakiejkolwiek przyczyny.

(3) Konstytucja jest prawem najwyższym. Prawodawstwo jest związane porządkiem konstytucyjnym.

(4) Stanowienie prawa państwowego następuje w drodze ustaw, dekretów i rozporządzeń, które wydają organy władzy państwowej określone Konstytucją.

(5) Oprócz spraw wymienionych osobno w Konstytucji, w drodze ustawy następuje zmiana Konstytucji oraz określenie odpowiedzialności karnej i ciężarów publicznych. Poza tymi sprawami wszelkie prawa mogą być stanowione zarówno w drodze ustawy, jak i dekretu. W tym zakresie ustawa i dekret są sobie równorzędne.

(6) Rozporządzenie wydaje się z upoważnienia ustawy albo dekretu, dla ich wykonania. Nie może ono stać w sprzeczności z ustawą ani dekretem.

(7) Autentyczna interpretacja praw stanowionych następuje w trybie przewidzianym dla ich ustanowienia.

(8) Tam, gdzie utrwalił się obowiązujący zwyczaj, zgodny z prawem stanowionym, jest on szanowany przez władzę publiczną i wiąże powszechnie jako prawo zwyczajowe.
(1) Król ma prawo wyznaczenia następcy tronu. Ustawa dookreśli sukcesję królewską.

(2) Parlament Królestwa może złożyć Króla z tronu, stanowiąc kwalifikowaną większością głosów, oraz wybrać następnie nowego Króla. Ustawa dookreśli tryb złożenia Króla z tronu i wyboru nowego Króla w takim przypadku.

(3) Król uosabia jedność państwa. W nim skupia się całość władzy państwowej. Zapewnia on spoistość wspólnoty obywateli dreamlandzkich.

(4) Król stanowi prawo, wydając: ustawy, na wniosek Parlamentu Królestwa, oraz dekrety, na wniosek albo za zgodą Kolegium Ministrów. Przedstawiony mu projekt ustawy może odesłać do ponownego rozpatrzenia, a projekt dekretu przesłać Parlamentowi Królestwa do zatwierdzenia. Jeśli nie korzysta z tego uprawnienia, wydaje ustawę albo dekret zgodnie z przedstawionym mu wnioskiem w ciągu tygodnia od doręczenia mu wniosku.

(5) Na ile Konstytucja nie stanowi inaczej, Król sprawuje wykonawstwo przez Rząd Królewski. Rząd jest niezależny od Króla w swoim zakresie działania.

(6) Król samodzielnie sprawuje zwierzchnictwo dworu królewskiego, ustanawia i znosi regencję, przedstawia Parlamentowi Królestwa projekty ustaw, nadaje i odbiera szlachectwo i tytuły arystokratyczne oraz nadaje lenna.

(7) Król, działając na wniosek albo za zgodą Rządu Królewskiego, nadaje i odbiera obywatelstwo dreamlandzkie, reprezentuje państwo na zewnątrz, wypowiada wojnę i zawiera pokój, ratyfikuje i wypowiada wymagające ratyfikacji traktaty, przyjmuje poselstwa obce i wysyła poselstwa państwowe, wydaje rozporządzenia oraz wykonuje inne swoje uprawnienia, przyznane mu ustawami i dekretami. Ustawy i dekrety mogą zastrzegać, że w niektórych z tych spraw Król działa wyłącznie na wniosek rządu.

(8) Król, działając w porozumieniu z Rządem Królewskim, powołuje i odwołuje kierownika urzędu do spraw infrastruktury państwowej, sprawuje najwyższe zwierzchnictwo sił zbrojnych, sprawuje w zakresie określonym ustawą nadzór nad samorządami oraz ogłasza i odwołuje stany nadzwyczajne. Ustawa określi rodzaje stanów nadzwyczajnych, przesłanki ich ogłaszania i odwoływania oraz szczególne środki, jakie mogą być zarządzone na czas ich trwania. Środki te mogą obejmować w szczególności zawieszenie obowiązywania niektórych przepisów prawa, w tym przepisów Konstytucji, oraz zmianę organizacji i trybu działania władzy publicznej.

(9) Król jest źródłem sprawiedliwości, którą sprawuje osobiście oraz przez niezależnych sędziów i asesorów. Za swoje czyny z czasu panowania Król nie podlega żadnej odpowiedzialności prawnej, a za inne nie może być do niej pociągany w czasie panowania. Przysługuje mu prawo łaski.
(1) Rząd Królewski składa się z Pierwszego Ministra i innych ministrów.

(2) Wszyscy ministrowie zebrani pod przewodnictwem Pierwszego Ministra stanowią Kolegium Ministrów.

(3) Raz na trzy miesiące, Parlament Królestwa wyznacza kandydata na stanowisko Pierwszego Ministra. Wyznaczonym jest ten, kto uzyskał największą liczbę głosów. Król rozwiązuje dotychczasowy Rząd Królewski i powołuje nowy rząd na wniosek wyznaczonego kandydata.

(4) Jeśli Parlament Królestwa nie wyznaczy kandydata na stanowisko Pierwszego Ministra we właściwym czasie, który dookreśli ustawa, Król rozwiąże dotychczasowy Rząd Królewski i powoła nowy rząd samodzielnie.

(5) Król dokonuje zmian w składzie Rządu Królewskiego na wniosek Pierwszego Ministra. Odwołuje oznaczonego ministra na wniosek Parlamentu Królestwa, uchwalony bezwzględną większością głosów.

(6) Parlament Królestwa może wyznaczyć kandydata na stanowisko Pierwszego Ministra przed zwykłym czasem, także na wniosek Króla. Parlament stanowi w tej sprawie bezwzględną większością głosów, chyba że działa na wniosek Króla.

(7) Rząd Królewski prowadzi wszelkie sprawy publiczne, niezastrzeżone innym organom władzy publicznej, zapewnia wykonanie prawa państwowego i kieruje administracją rządową. Kierunki jego działania określają uchwały Kolegium Ministrów, a także wytyczne Pierwszego Ministra.

(8) Ustawa albo dekret może upoważnić Kolegium Ministrów, określonego ministra albo określonych ministrów we współdziałaniu do wydania rozporządzenia w określonej sprawie.

(9) Ustawa lub dekret określi organizację i tryb działania Rządu Królewskiego, a szczególnie podział jego uprawnień między Kolegium Ministrów i poszczególnymi ministrami.
(1) Obywatele dreamlandzcy, z wyłączeniem Króla, gromadzą się w Parlamencie Królestwa.

(2) Parlament Królestwa uchwala projekty ustaw, zatwierdza przesłane mu przez Króla projekty dekretów, wyznacza kandydatów na stanowisko Pierwszego Ministra, kontroluje działalność Rządu Królewskiego, rozważa sprawy publiczne oraz ustanawia regencję, jeśli Król opuści państwo na dłuższy czas, nie uczyniwszy tego.

(3) O ile Konstytucja albo ustawa nie stanowi inaczej, Parlament Królestwa działa jawnie i stanowi zwykłą większością głosów. Dla podjęcia uchwały potrzebne jest oddanie przynajmniej trzech głosów.

(3a) Ilekroć przepis szczególny przewiduje stanowienie przez Parlament Królestwa kwalifikowaną większością głosów, należy przez tę większość rozumieć co najmniej dwie trzecie głosów.

(4) Projekt ustawy uchwala się zwykłą większością głosów, a rozpatrywany ponownie bezwzględną większością głosów. Projekt ustawy o zmianie Konstytucji uchwala się kwalifikowaną większością głosów. Projekt dekretu zatwierdza się zwykłą większością głosów. W sprawach tych Parlament Królestwa działa jawnie.

(5) Parlament Królestwa może zająć stanowisko w każdej sprawie publicznej, o ile nie naruszy przez to niezależności Sądu Królestwa ani niezawisłości sędziowskiej. Stanowisko parlamentu nie wiąże innych organów władzy publicznej.

(6) Obywatel dreamlandzki, zasiadający w Parlamencie Królestwa, może składać zapytania do Króla i Rządu Królewskiego w sprawach z zakresu ich działalności. Ustawa dookreśli to prawo.

(7) Ustawa określi organizację i tryb działania Parlamentu Królestwa.
(1) Wymiar sprawiedliwości sprawuje Król, chyba że ustawa powoła do tego Sąd Królewski.

(2) Sprawując osobiście wymiar sprawiedliwości, do rozpatrzenia zawisłej przed nim sprawy Król może powołać asesora. Może go następnie w każdym czasie odwołać.

(3) Sąd Królewski składa się z sędziów, których Król powołuje i odwołuje. Jeśli ustawa nie stanowi inaczej, Król może sam zasiąść w sądzie.

(4) Król zasiadający w Sądzie Królestwa przewodniczy mu. W innym przypadku Król powołuje spośród sędziów prezesa sądu. Może go następnie w każdym czasie odwołać.

(5) Wymiar sprawiedliwości obejmuje także kontrolę działalności organów władzy publicznej co do jej legalności.

(6) Ustawa określi tryb sprawowania wymiaru sprawiedliwości przez Króla i asesorów albo organizację Sądu Królewskiego i tryb postępowania sądowego, zależnie od tego, czy Sąd Królewski będzie powołany.

Ustawa określa organizację i tryb działania Parlamentu Królestwa, zwanego dalej „parlamentem”.
(uchylony).
(1) Marszałek Parlamentu Królestwa, zwany dalej „marszałkiem”, reprezentuje parlament na zewnątrz, strzeże jego praw, organizuje jego prace i przewodniczy jego obradom.

(2) Marszałek w szczególności:
(3) Wicemarszałek Parlamentu Królestwa, zwany dalej „wicemarszałkiem”, zastępuje marszałka:
(1) Parlament wybiera marszałka ze swojego grona, na trzymiesięczną kadencję.

(2) Parlament może wybrać nowego marszałka przed upływem kadencji urzędującego marszałka, bezwzględną większością głosów.

(3) Przepisy ustępów poprzedzających stosuje się także do wicemarszałka.
Jeśli marszałek i wicemarszałek będą obaj nieobecni albo bezczynni bądź ich stanowiska będą nieobsadzone, Król, działając na wniosek albo za zgodą Pierwszego Ministra, powierzy jednemu z członków parlamentu obowiązki marszałka.
(1) Żaden etap obrad, a podczas głosowań nad poprawkami także żadne z głosowań z osobna, nie może trwać krócej niż czterdzieści osiem godzin.

(2) Głosowanie w toku nie podlega skróceniu, chyba że jego wynik jest przesądzony.
W przypadkach obrad w sprawach, w których parlament stanowi kwalifikowaną większością głosów, dyskusja nie może trwać krócej niż sto dwadzieścia godzin, a głosowanie nad projektem krócej niż siedemdziesiąt dwie godziny. Pominięcie dyskusji jest niedopuszczalne.
(1) Projekt ustawy przedstawia parlamentowi Król, Rząd Królewski albo członek parlamentu.

(2) Projekt dekretu przedstawia parlamentowi Król.

(3) Projekt uchwały przedstawia parlamentowi członek parlamentu.

(4) Do wniosku załącza się odpowiednie uzasadnienie, a do projektów ustaw i dekretów zakładających zmianę praw stanowionych także teksty jednolite tych praw.
(1) Obrady w sprawie projektu ustawy obejmują dyskusję, głosowania nad poprawkami i głosowanie nad projektem.

(2) Przepis ustępu poprzedzającego stosuje się także do obrad w sprawie projektu uchwały. Jeśli jednak projekt jest pilny lub niebudzący wątpliwości, marszałek może zarządzić pominięcie dyskusji i przejście do głosowania nad projektem.

(3) Obrady w sprawie projektu dekretu obejmują dyskusję i głosowanie nad projektem.
(1) Podczas dyskusji nad projektem ustawy bądź projektem uchwały, wnioskodawca i ci, którzy mogliby przedstawić projekt tego samego rodzaju, mogą zgłaszać poprawki do projektu.

(2) Poprawka zgłoszona przez wnioskodawcę zmienia treść projektu bez potrzeby głosowania, chyba że wnioskodawca zaznaczył, że sobie tego nie życzy.
W głosowaniu członek parlamentu głosuje za, głosuje przeciw albo wstrzymuje się od głosu.
Wybór kandydata na stanowisko Pierwszego Ministra, wyznaczanego przez parlament, marszałka oraz wicemarszałka następuje według przepisów niniejszego rozdziału.
(1) Marszałek otwiera obrady najwcześniej na dwa tygodnie, a najpóźniej na tydzień przed upływem trzech miesięcy od powołania Rządu Królewskiego, wyboru bądź powołania marszałka albo wyboru bądź powołania wicemarszałka.

(2) Marszałek otwiera obrady w innym czasie, jeśli okaże się to konieczne.
(1) Marszałek otwiera przed zwykłym czasem obrady w sprawie wyboru kandydata na Pierwszego Ministra na wniosek Króla albo co najmniej dwóch członków parlamentu.

(2) Marszałek otwiera przed zwykłym czasem obrady w sprawie wyboru marszałka albo wicemarszałka na wniosek co najmniej dwóch członków parlamentu.

(3) W przypadku obrad otwartych na podstawie niniejszego artykułu zgłaszanie kandydatów nie może trwać dłużej niż sto sześćdziesiąt osiem godzin. Jeśli po upływie tego czasu nie ma przynajmniej jednego kandydata, marszałek zamyka obrady.

(4) Obrad otwartych na podstawie niniejszego artykułu nie powtarza się. Zamiast tego marszałek zamyka obrady.
(1) Obrady obejmują zgłaszanie kandydatów i głosowanie nad kandydatami.

(2) Kandydaci zgłaszają się osobiście.

(3) W głosowaniu członek parlamentu oddaje głos za jednym z kandydatów albo przeciw im wszystkim.

(4) W przypadku obrad w sprawie wyboru kandydata na Pierwszego Ministra głosowanie jest tajne.
(1) Wybranym jest kandydat, który w głosowaniu uzyskał największą liczbę głosów, chyba że przepis szczególny wymaga uzyskania bezwzględnej większości głosów.

(2) Jeśli do wyboru wymagane jest uzyskanie największej liczby głosów, a dwóch albo więcej kandydatów uzyskało najwięcej głosów na równi, głosowanie powtarza się z pominięciem pozostałych.

(3) Jeśli do wyboru wymagane jest uzyskanie bezwzględnej większości głosów, a żaden z kandydatów nie uzyskał jej, głosowanie powtarza się z pominięciem kandydata, który uzyskał najmniejszą liczbę głosów.

(4) Obrady powtarza się od początku, jeśli:
(1) Jeśli parlament nie wybierze kandydata na stanowisko Pierwszego Ministra w ciągu piętnastu dni od otwarcia obrad w tej sprawie albo od dnia, w którym takie obrady powinny były najpóźniej zostać otwarte, którekolwiek nastąpiło wcześniej, Król samodzielnie powoła Rząd Królewski na podstawie art. 6 ust. 4 Konstytucji.

(2) Ustępu poprzedzającego nie stosuje się w przypadkach, o których mowa w art. 12a.
(1) Członek parlamentu składa zapytanie do Króla albo do Rządu Królewskiego, przewidziane art. 7 ust. 6 Konstytucji, w miejscu obrad parlamentu.

(2) Adresat zapytania obowiązany jest udzielić odpowiedzi w ciągu tygodnia od złożenia zapytania, w tym miejscu, gdzie złożono zapytanie. Jeśli udzielenie odpowiedzi wymaga dłuższego czasu, adresat zapytania zawiadamia o tym interpelanta i udziela odpowiedzi w ciągu dwóch tygodni od doręczenia zapytania.

(3) W sprawie zapytania przeprowadza się obrady, obejmujące dyskusję nad tym zapytaniem oraz odpowiedzią na nie.
(1) Członek parlamentu, który w zakresie uczestnictwa w obradach parlamentu albo w miejscu obrad parlamentu narusza porządek obrad, spokój lub powagę parlamentu, podlega pozbawieniu prawa do wynagrodzenia, pozbawieniu prawa udziału w dyskusjach parlamentu albo zawieszeniu w prawach członka parlamentu.

(2) Pozbawienie prawa do wynagrodzenia dotyczy części albo całości wynagrodzenia przysługującego obłożonemu tym środkiem porządkowym za miesiąc, w którym popełniono przewinienie porządkowe.

(3) Pozbawienie prawa udziału w dyskusjach parlamentu oraz zawieszenie w prawach członka parlamentu stosuje się przez czas określony w dniach, nie dłużej jednak niż przez czternaście dni. Za dzień wykonywania środka porządkowego liczy się dwadzieścia cztery godziny.
(1) Osoby niebędące członkami parlamentu podlegają w miejscu obrad parlamentu zarządzeniom marszałka.

(2) Marszałek może wydalić z miejsca obrad parlamentu osobę, która nie podporządkowuje się jego zarządzeniom.
(1) Marszałek nakłada środki porządkowe i zapewnia ich wykonanie. W przypadku przewinienia porządkowego małej wagi marszałek może poprzestać na upomnieniu sprawcy.

(2) Od zarządzenia marszałka obłożonemu środkiem porządkowym przysługuje odwołanie do parlamentu w ciągu siedemdziesięciu dwóch godzin od wydania zarządzenia. Wniesienie odwołania nie wstrzymuje wykonania środka porządkowego.

(3) Zarządzenia marszałka w sprawach porządkowych podlegają ogłoszeniu w miejscu obrad parlamentu, zamiast w państwowym publikatorze urzędowym.
Przepis art. 6 ust. 2 Przepisów wprowadzających Konstytucję Królestwa Dreamlandu z dnia 12 kwietnia 2020 r. będzie się stosować do projektów ustaw przedstawionych parlamentowi:
W ustawie z dnia 22 lipca 2017 r. o państwowym forum dyskusyjnym po art. 16 dodaje się art. 17 w brzmieniu:
Ustawa wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.

Ustawa określa nabycie i utratę obywatelstwa dreamlandzkiego, zwanego dalej „obywatelstwem”.
Określenie „cudzoziemiec” oznacza każdego, kto nie jest obywatelem.
(1) Obywatelstwo może być nadane cudzoziemcowi na jego wniosek.

(2) Nie nadaje się obywatelstwa zainteresowanemu cudzoziemcowi, jeśli stwarzałoby to zagrożenia dla bezpieczeństwa publicznego, interesu publicznego lub spoistości wspólnoty obywatelskiej.

(3) Nie nadaje się obywatelstwa zainteresowanemu cudzoziemcowi, jeśli jego dotychczasowa działalność nie pozwala na ocenę jego przydatności do wejścia w skład wspólnoty obywatelskiej.
(1) Cudzoziemiec przedkłada wniosek o nadanie mu obywatelstwa ministrowi imigracji.

(2) Wniosek powinien zawierać imię i nazwisko wnioskodawcy, żądanie nadania mu obywatelstwa oraz zwięzłe uzasadnienie tego żądania. Minister imigracji pozostawia bez rozpatrzenia wniosek, który nie odpowiada tym wymogom.
(1) Minister imigracji wyznacza odpowiedni czas, nie krótszy niż dwadzieścia cztery godziny, na dyskusję nad wnioskiem o nadanie obywatelstwa i zgłaszanie zastrzeżeń wobec niego.

(2) Jeśli zostaną zgłoszone zastrzeżenia, minister imigracji wyznaczy odpowiedni czas, nie krótszy niż czterdzieści osiem godzin, na dalszą dyskusję nad wnioskiem.

(3) Tylko obywatele mogą zgłaszać zastrzeżenia wobec wniosku.
Minister imigracji może podjąć odpowiednie czynności sprawdzające dla ustalenia, czy nadanie obywatelstwa zainteresowanemu cudzoziemcowi byłoby pożądane.
(1) Po upływie czasu na dyskusję nad wnioskiem, w ciągu czterdziestu ośmiu godzin, minister imigracji przedkłada Królowi wniosek o nadanie obywatelstwa zainteresowanemu cudzoziemcowi albo umotywowaną decyzją odmawia przedłożenia takiego wniosku.

(2) Od decyzji ministra imigracji, odmawiającej przedłożenia Królowi wniosku o nadanie obywatelstwa zainteresowanemu cudzoziemcowi, przysługuje temu odwołanie do Pierwszego Ministra.

(3) Jeśli ministrem imigracji jest sam Pierwszy Minister, zamiast odwołania zainteresowanemu cudzoziemcowi przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.

(4) Wniesione odwołanie bądź wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy rozpatruje się w ciągu czterdziestu ośmiu godzin.
(1) Na wniosek ministra imigracji, Król nadaje obywatelstwo zainteresowanemu cudzoziemcowi i zobowiązuje go do złożenia przysięgi obywatelskiej.

(2) Nadanie obywatelstwa jest skuteczne od czasu złożenia przysięgi obywatelskiej przez nowego obywatela. Przysięga obywatelska złożona po upływie tygodnia od nadania obywatelstwa jest nieważna.

(3) Przysięgę obywatelską składa się wobec Króla, według następującej roty:
(4) Przysięgę obywatelską można złożyć z dodatkiem formuł religijnych bądź odwołujących się do wartości wyznawanych przez obywatela.
(1) Obywatelstwo wygasa, gdy obywatel zrzeknie się go.

(2) Publiczne wyrażenie woli opuszczenia państwa na stałe albo na czas nieokreślony uważa się za zrzeczenie się obywatelstwa, chyba że co innego wynika z treści oświadczenia.
Obywatelstwo wygasa po upływie trzydziestu dni od opublikowania przez obywatela ostatniej wypowiedzi na państwowym forum dyskusyjnym.
Obywatelstwo wygasa, gdy obywatel nie wziął udziału w głosowaniu Parlamentu Królestwa w sprawie wyznaczenia kandydata na Pierwszego Ministra. Jeśli głosowanie było powtarzane, obywatelstwo wygasa tylko wtedy, gdy obywatel nie wziął udziału w żadnym z głosowań.
Obywatelstwo Króla ani króla seniora nie wygasa z innej przyczyny, niż wskutek zrzeczenia się go.
Wygaśnięcie obywatelstwa stwierdza minister imigracji w drodze decyzji, wskazując przyczynę wygaśnięcia.
Jeśli obywatel dreamlandzki, będący także obywatelem państwa obcego, uchybia obowiązkowi wierności państwu lub sprzeniewierza się przysiędze obywatelskiej, na wniosek albo za zgodą ministra spraw zagranicznych Król może odebrać temu obywatelowi jego obywatelstwo.
(1) Parlament Królestwa może odebrać obywatelstwo oznaczonej osobie, stanowiąc większością co najmniej trzech czwartych wszystkich głosów.

(2) Projekt uchwały w tej sprawie może być poddany pod głosowanie najwcześniej po upływie tygodnia od przedstawienia go parlamentowi.

(3) Uchwała w tej sprawie może być podjęta najwcześniej po upływie trzech miesięcy od poprzedniego przypadku odebrania obywatelstwa w tym samym trybie.
Minister imigracji prowadzi rejestr obywateli.
Z dniem wejścia w życie ustawy królowie seniorzy niebędący obywatelami nabywają obywatelstwo z mocy samego prawa, bez potrzeby składania przysięgi obywatelskiej.
Traci moc ustawa federalna z dnia 18 października 2019 r. o obywatelstwie dreamlandzkim.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 13 kwietnia 2020 r.

Infrastrukturę państwową stanowią wszelkie środki w dyspozycji państwa, na których może się opierać działanie serwisów internetowych lub innych usług świadczonych przez internet, oraz takież serwisy i usługi, zarządzane przez państwo.
(1) Komitet Rozwoju Państwa wyznacza kierunki rozwoju infrastruktury państwowej, w szczególności należących do niej serwisów internetowych lub innych usług świadczonych przez internet.

(2) Komitet stanowi przez jednomyślne uzgodnienia.

(3) W skład komitetu wchodzą: Król, Pierwszy Minister i Główny Inżynier Królewski.
(1) Królewskie Kolegium Inżynieryjne rozwija infrastrukturę państwową, zachowuje ją w sprawności technicznej, zabezpiecza ją przez nadużyciami oraz aktywnie przeciwdziała nadużyciom w stosunku do niej.

(2) W zakresie niezastrzeżonym innym organom władzy publicznej, kolegium zarządza infrastrukturą państwową, zapewniając jej należyte wykorzystanie.

(3) Kolegium składa się z Głównego Inżyniera Królewskiego i pozostałych inżynierów królewskich.
(1) Główny Inżynier Królewski kieruje Królewskim Kolegium Inżynieryjnym, a w szczególności:
(2) Głównego Inżyniera Królewskiego powołuje i odwołuje Król, w porozumieniu z Pierwszym Ministrem.
(1) Samorządom i organizacjom społecznym, na wniosek ich właściwych organów, oraz obywatelom dreamlandzkim, na ich wniosek, mogą być udostępniane środki należące do infrastruktury państwowej w celu urządzenia społecznie pożytecznych serwisów internetowych lub innych usług świadczonych przez internet.

(2) Środki udostępnia się na wniosek zainteresowanego, chyba że istnieje uzasadnione przypuszczenie, że udostępnienie ich wiązałoby się z nadmiernym obciążeniem infrastruktury państwowej w stosunku do uzyskanych korzyści, lub że byłyby one wykorzystane niezgodnie z interesem publicznym, w szczególności w innym celu, niż przewidziany dekretem.
(1) Na wniosek zainteresowanego, Główny Inżynier Królewski udostępnia mu środki należące do infrastruktury państwowej zgodnie z wnioskiem albo umotywowaną decyzją odmawia ich udostępnienia. Decyzja o udostępnieniu środków określa wymiar udostępnionych środków oraz ich przeznaczenie.

(2) Jeśli udostępnione środki są wykorzystywane z nadmiernym obciążeniem infrastruktury państwowej w stosunku do uzyskiwanych korzyści, niezgodnie z ich przeznaczeniem lub niezgodnie z interesem publicznym, Główny Inżynier Królewski umotywowaną decyzją uchyla decyzję o udostępnieniu środków.
(1) Państwom obcym, na podstawie traktatów, mogą być udostępniane środki należące do infrastruktury państwowej.

(2) Wymiar udostępnionych środków oraz ich przeznaczenie określa traktat zawarty z poszczególnym państwem obcym.
Traci moc dekret królewski z dnia 6 kwietnia 2019 r. o infrastrukturze informatycznej.
Dekret wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

Ustawa określa organizację i tryb działania Rządu Królewskiego, zwanego dalej „rządem”.
(1) Rząd działa przez swoje organy.

(2) Organami rządu są: Kolegium Ministrów, Pierwszy Minister i pozostali ministrowie.

(3) Ilekroć w niniejszej ustawie jest mowa o „ministrze”, należy przez to rozumieć wyłącznie ministra innego niż Pierwszy Minister, chyba że co innego wynika z treści poszczególnego przepisu.
(1) Kolegium Ministrów:
(2) Każdy minister, nie wyłączając Pierwszego Ministra, może wnieść sprawę na Kolegium Ministrów.

(3) Kolegium Ministrów stanowi przez jednomyślne uzgodnienia.

(4) Jeśli podjęcie jednomyślnych uzgodnień okaże się niemożliwe, przewodniczący zarządzi głosowanie, w którym Kolegium Ministrów stanowi zwykłą większością oddanych głosów. W przypadku równości głosów rozstrzyga głos przewodniczącego.
(1) Pierwszy Minister:
(2) Rozporządzenie określające zakresy działania poszczególnych ministrów traci moc wraz z rozwiązaniem rządu.

(3) Zastępca wykonuje obowiązki i uprawnienia Pierwszego Ministra, gdy ten jest nieobecny. Może je także wykonywać w innym czasie, jeśli Pierwszy Minister go do tego upoważni.
(1) Minister, w swoim zakresie działania, reprezentuje rząd na zewnątrz i wykonuje wszelkie uprawnienia rządu, niezastrzeżone innym jego organom.

(2) Minister wydaje rozporządzenia na podstawie upoważnień udzielonych mu przez ustawy i dekrety.
(1) Wykaz działów spraw rządu określa załącznik.

(2) Odrębne przepisy mogą bliżej określać przynależność poszczególnych spraw rządu do działów.

(3) Ministra, w tym Pierwszego Ministra, prowadzącego określony dział spraw rządu oznacza się nazwą utworzoną przez zestawienie wyrazu „minister” i nazwy tegoż działu w dopełniaczu.
(1) Organ rządu, nadzorujący inny taki organ, może:
(2) Działalność organu nadzorowanego podlega ocenie organu nadzorczego co do legalności, gospodarności, celowości i rzetelności.
(1) Obsługę administracyjną i techniczną organów rządu zapewnia Kancelaria Rządu Królewskiego.

(2) Wszyscy ministrowie, nie wyłączając Pierwszego Ministra, mogą powoływać urzędników Kancelarii Rządu Królewskiego, a co do urzędników powołanych przez siebie: odwoływać ich, określać ich zakresy działania oraz udzielać im upoważnień do załatwiania określonych spraw w swoim imieniu.

(3) Pierwszy Minister może odwołać każdego urzędnika Kancelarii Rządu Królewskiego.
Tracą moc:
Ustawa wchodzi w życie z dniem 13 kwietnia 2020 r.
§ 1. Ustala się następujące działy spraw rządu:
§ 2. Dział „gospodarka” obejmuje sprawy:
§ 3. Dział „imigracja” obejmuje sprawy:
§ 4. Dział „kultura” obejmuje sprawy:
§ 5. Dział „policja” obejmuje sprawy:
§ 6. Dział „propaganda” obejmuje sprawy:
§ 7. Dział „skarb” obejmuje sprawy:
§ 8. Dział „sprawy wewnętrzne” obejmuje sprawy:
§ 9. Dział „sprawy zagraniczne” obejmuje sprawy:
§ 10. (uchylony).