Dreamland i Scholandia

Wielka szkoda jak w przypadku każdej mikronacji która boryka się z problemami. Niemniej jednak moje poglądy na temat centralizacji i decentralizacji na przestrzeni lat spędzonych w mikroświecie zmieniły się. Moje sentymenty i przywiązanie do regionów nijak mają się do obecnych realiów, które wymagają dążenia do centralizacji i skupiania aktywności a nie jej rozdrabniania.

Federacja Nordacka w dotychczasowej formie musi poprostu zakończyć swój żywot, gdyż jak to JKM ujął federacji nic nie spajało z wyjątkiem pragnienia przetrwania części nacji, i może po części pragnienia zbudowania państwa w którym część establishmentu będzie mogła realizować swoje międzynarodowe ambicje (tu przykład Harlina). Ciężko tu jednak mówić o definitywnym końcu Federacji Nordackiej jako państwa, bo jest to w gruncie rzeczy jej poważna przebudowa i poza zmianą nazwy państwa oraz jego podstaw ustrojowych, to w zasadzie nic nie ulegnie większej zmianie. Związek Winkulijsko-Volkiański wciąż będzie stanowić kontynuatora i sukcesora dotychczas znanej wam Federacji Nordackiej.

Odbudowywanie pannordackiego tworu nie wchodzi w grę, gdyż jak to pokazała historia będzie on istniał tak długo jak interesy zjednoczonych w nim krajów będą ze sobą w jakimś stopniu tożsame. Poprostu zdaliśmy sobie sprawę, że państwo dwuczłonowe będzie silniejsze i bardziej stabilne od luźnego klubu satrapów, to właśnie tolerancja dla tego typu ludzi trzymała dotychczasowe struktury na powierzchni, ale finalnie osłabiła państwo i doprowadziła do upadku idei pannordackich (których nigdy ze swojej strony nie byłem zwolennikiem). Podsumowując ustawa jaką przedstawiłem w Parlamencie FN, nie jest zakończeniem żywota państwa, a jedynie reformą jego charakteru — jest różnica jakby nie patrząc.