Dreamland i Scholandia

Drodzy Współobywatele,

misja Konstytuanty Królestwa dobiega końca. Udało nam się uchwalić nową konstytucję państwa. Jako autor projektu jestem szczególnie zadowolony z jego przyjęcia. Jako obywatel cieszę się, że nowe podstawy ustrojowe państwa zostały uchwalone przy dość szerokim poparciu społecznym — jak na rozmiary naszej skromnej garstki. Mam nadzieję, że duch owocnej dyskusji i konstruktywnej współpracy, jaki unosił się nad tym zgromadzeniem, będzie przyświecał całemu Królestwu w nadchodzących miesiącach, a nowa Konstytucja okaże się dobrą podstawą organizacji naszej wspólnej zabawy.

W tej chwili kolejnym krokiem ku sanacji państwa powinno być demokratyczne wyłonienie nowego premiera. Należeć to już będzie do nowo ustanowionego Parlamentu Królestwa.

Niestety jego zdolność do rozpoczęcia działania staje pod znakiem zapytania. Jak sygnalizowałem, dotychczasowy regulamin jest zupełnie nieadekwatny do nowych warunków ustrojowych. Po uchyleniu Karty Konstytucyjnej jest on w wielu miejscach niekompletny lub sprzeczny z nową Konstytucją. Należy więc uznać, że utraci jutro moc na podstawie art. 4 ust. 2 przepisów wprowadzających do Konstytucji. W związku z tym zabraknie nie tylko przepisów procedury parlamentarnej, ale także regulacji dotyczącej sposobu wejścia obywateli do parlamentu czy podstawy do wyłonienia marszałka. Przede wszystkim zaś brak przepisów międzyczasowych, wskazujących, jaki miałby być początkowy skład nowego Parlamentu Królestwa. Nie jest on bowiem instytucjonalnie tożsamy ani z Konstytuantą Królestwa, ani z rozwiązanym Parlamentem Królewskim.

Konstytucja zakłada szerokie uzupełnianie jej treści przez ustawy, które w niektórych przypadkach są wręcz niezbędne do zapewnienia funkcjonowania organów władzy państwowej. Tak właśnie jest w tym przypadku. Odpowiednie przepisy zawierał projekt ustawy o statucie parlamentu, który większość z Was uznała za niegodny poparcia. Konieczne będzie więc znalezienie awaryjnej drogi wyjścia z tej sytuacji.

Wraz z wygaśnięciem dekretu o przeprowadzeniu reformy ustroju skończy się także moje urzędowanie jako Marszałka Królewskiego. Wypada jednak uznać, że funkcjonować będzie nadal Rząd Królewski, jako rząd tymczasowy przewidziany art. 6 ust. 6 Konstytucji. Mam więc nadzieję, że premier Dmowski i Jego Królewska Mość, jako najwyższe czynniki w państwie, zdołają doprowadzić reformę do pomyślnego końca.

الوـس pisze: ↑12 kwie 2020, 12:22 Zasadniczo jestem zdania, że ustawy te tracą moc tylko w tym zakresie, w jakim są sprzeczne z konstytucją chyba, że nie da się ich stosować z pominięciem tychże przepisów.

Jestem tego samego zdania. Regulamin jest jednak nierozerwalnie związany ze starą Kartą Konstytucyjną. Nie reguluje wejścia obywatela w skład parlamentu, odsyła do poprzedniej konstytucji. Nawet jeśli uznać, że odesłanie to mogłoby oznaczać zachowanie mocy obowiązującej odnośnych przepisów Karty na poziomie ustawowym, to są one sprzeczne z nową Konstytucją. Dotychczas bowiem parlament był „królewski” i obywateli powoływał doń Król (ślad koncepcji ustrojowych z 2015 r.), teraz będzie „Królestwa” i obywatele będą się w nim gromadzić sami. Nie daje także podstawy do powołania marszałka, bowiem ona także znajdowała się w Karcie Konstytucyjnej. Zakłada, że parlament uchwala ustawy, podczas gdy odtąd ma jedynie uchwalać projekty ustaw przedstawiane Królowi (coś jak bill w anglosaskich parlamentach). Zakłada też, że parlament zatwierdza królewskie dekrety, podczas gdy odtąd będzie zatwierdzał tylko rządowe projekty dekretów, które nie zyskały aprobaty Króla. To za wiele luk i sprzeczności, by pożenić stary regulamin z nową Konstytucją przez zabiegi interpretacyjne czy uznanie częściowej utraty mocy obowiązującej.

Ponadto regulamin nie określa procedury wyznaczenia kandydata na Pierwszego Ministra, co niezbyt dobrze wpasowuje się w ramy zwykłego postępowania uchwałodawczego.

Piąty artykuł przepisów wprowadzających do Konstytucji uchyla tymczasowo wyłączność ustawy co do spraw, w których brak regulacji ustawowej, a Konstytucja wymaga wydania takowej. Jest więc możliwe wydanie tymczasowego regulaminu przez Króla we współdziałaniu z rządem, jako dekretu. Uważam, że to jest właściwy sposób dalszego postępowania i mam nadzieję, że rząd przedstawi odpowiednią regulację.

Ewentualnie — moglibyśmy przyjąć, że działamy w oparciu o samą Konstytucję. Wówczas przepis stanowiący, że „obywatele dreamlandzcy, z wyłączeniem Króla, gromadzą się w Parlamencie Królestwa” stanowiłby samodzielną podstawę wejścia w skład parlamentu, na zasadzie: kto się zgłosił — ten zasiada. Treść art. 2 ust. 7 wyklucza bowiem takie rozumienie tego przepisu, że każdy obywatel należy do parlamentu z mocy prawa. Z kolei konieczność istnienia stanowiska przewodniczącego i możliwość jego wyboru przez parlament można wywieść z samej natury ciała zbiorowego. W każdym razie uważam, że działanie w oparciu o stary regulamin jest niemożliwe. Myślę, że najlepiej będzie, jeśli dalszą drogę postępowania — tymczasowy dekret albo działanie na podstawie samej Konstytucji — wskaże Jego Królewska Mość.

Ponieważ wątek dotyczy przede wszystkim Parlamentu Królestwa, przeniosłem go do jego nowo urządzonego działu. Jednocześnie informuję, że prace Konstytuanty Królestwa zostały zarchiwizowane w wydziale I Nowych Archiwów Królewskich.