Dreamland i Scholandia

Warto do tematu wrócić i podkreślić, że władze zainteresowanego traktatem Wandystanu konsultują go szerzej z obywatelami, którzy, jeśli projekt istnieje, to mogą go nawet przeglądać, a ostatecznie będą gremialnie i demokratycznie decydować o jego zatwierdzeniu, gdyż jak powiedział Prezydent Ipanienko - nic nie uczyni bez zgody obywateli. U nas tymczasem nie dość, że szkoda w ogóle podejmować się inicjatywy referendalnej to na dodatek Rząd o niczym nas nie informuje. Nie wiadomo jaka to ma być unia i co ma nas kosztować, czy też jakie zyski mielibyśmy z niej odnieść. Rząd w tej kwestii kompletnie nie liczy się z szkodnikami, znaczy z obywatelami, którzy przecież w jego mniemaniu nie powinni przeszkadzać w sprawowaniu władzy.

(-) Daniel von Witt

Niezupełnie. Deklaracja prezydenta Ipanienki to dość późna reakcja na inicjatywę jednej z obywatelek. U nas pewnie będzie podobnie, choć nie wiem, czy poddanie tej sprawy pod referendum nie przyniesie skutku odwrotnego do zamierzonego. "Opcja wandejska" topnieje z miesiąca na miesiąc, reszta może niestety opowiedzieć się za źle pojętym "świętym spokojem".

Inna sprawa, że te negocjacje trwają już chyba siedem miesięcy. Nie wiem, czy to już mikronacyjny rekord, ale zdrowy rozsądek podpowiada, że nie jest to kwestia, której przy dobrej woli nie dałoby się sfinalizować w ciągu tygodnia. Obawiam się, że jedna ze stron jest na "nie" i teraz obserwujemy już tylko grę na zwłokę.

JKW Alfred co prawda zadeklarował, że nie będzie wpływał na dotychczasowy kształt polityki Korony, ale myślę, że w tym przypadku dobrze byłoby podjąć jakąś decyzję i skłonić partnera do jasnego oświadczenia. Bo w tej chwili, pozostając w rozkroku, jedynie tracimy czas i energię, którą można byłoby zainwestować nieco lepiej. Jeśli okaże się, że kierunek wandejski to ślepa uliczka, powinniśmy spróbować zwrócić się w kierunku drugiej ściany, np. RON i Rotrii. "Wandeizacja" dreamlandzkiej polityki zagranicznej póki co jedynie związała nam ręce na długie miesiące. Postawmy na jednego konia i nie dajmy się dłużej zwodzić. Polityka wewnętrzna również na tym zyska.

Dlatego delikatnie apeluję, by Regent wykorzystał sposobność i pochylił się nad kwestią doktryny polityki zagranicznej,
dokonując racjonalnego bilansu dotychczasowych zysków i strat.

Czyżby? I pewnie powinienem przeprosić, że w ogóle poruszyłem temat? To już raczej ospała postawa drugiej strony jest "szkodliwa" dla sprawy. Tutaj do tej pory było wszystko - dobra wola i cierpliwe oczekiwanie na jakiekolwiek informacje na temat stanu negocjacji. Z informacji przekazanych publicznie przez prezydenta Ipanienkę wynika, że negocjacje ze strony MW samodzielnie prowadził Alojzy Pupka. Z naszej strony - Towarzysz Premier. Od października nie byliście Panowie w stanie dogadać się w tej sprawie? Mijaliście się w drzwiach? Pomysł się jeszcze nie uleżał w głowie wandejskiego negocjatora? Przecież według słów wiceministra spraw zagranicznych idea dyskutowana jest w taki czy inny sposób od czasów kadencji premiera Ingawaara (kwiecień-sierpień ub. roku). Chyba już czas krzyknąć "sprawdzam!".

Wybaczcie Panowie negocjatorzy, ale nic nie wskazuje na to, by zmierzało to w dobrym kierunku. Te pozorowane negocjacje to przecież świetna okazja do dyskusji na temat ewolucji systemu politycznego całego państwa. Wandystan wcale nie musiałby zostać anektowany jako prowincja w państwie o ustroju monarchicznym, co mogłoby być nie do przyjęcia dla większości Wandejczyków. I pewnie jest nie do przyjęcia. Można było zwrócić się do obywateli Królestwa i zapytać, czy nie chcieliby przekształcenia Dreamlandu w twór federacyjny, w którym Wandystan i Dreamland, a może również inne państwa, utworzyłyby coś w rodzaju ponadnarodowego "konsulatu" czy unii na wzór amerykański, z głową państwa nadrzędną w stosunku do głów państw składowych. Opcji jest dużo, tylko trzeba chcieć ruszyć głową.

W wątku równoległym uruchomiłem sondę, która pozwoli określić aktualne nastroje obywateli Królestwa.

Myślę, że problem polega na tym, że nie ma Towarzysz pojęcia jaka propozycja została przedstawiona Wandystanowi i jest dyskutowana. A nie ma Towarzysz pojęcia, bo na tym polega dyplomacja - nie prowadzi jej się otwarcie na forum tylko dogrywa szczegóły w miejscu dyskretnym, po czym przedstawia do akceptacji efekt negocjacji. Oczywiście, że wynegocjowany projekt zostanie przedstawiony to takiej czy innej oceny społeczeństwu. Ale same negocjacje mają charakter poufny - i to się nie zmieni.

Jak wspomniałem wcześniej - konkretny projekt został przedstawiony Wandystanowi miesiąc temu i on jest przedmiotem wewnętrznych dyskusji. W najbliższym czasie postaram się przedstawić pełniejsza informację na czym ta propozycja polega - wolę jednak tego nie robić bez konsultacji z wandejskim partnerem. Mam nadzieje, że ruszy Towarzysz głową na tyle, żeby zrozumieć czemu.

To dość dziwna definicja dyplomacji. Powiedziałbym, że na tym polegają same negocjacje (choć i tu czynnik presji obywatelskiej jest istotny). Dyplomacja już niekoniecznie. Staram się jednak zrozumieć tę logikę. Rozstrzygająca będzie skuteczność obranej metody, ale o tym podyskutujemy po podniesieniu kurtyny. Na chłopski rozum powinniśmy jednak zacząć od konsultacji. Po obu stronach. Pozwoliłoby to ustalić, jakie opcje są w grze, co interesuje obywateli po obu stronach, co jest do przyjęcia, a co nie, i czy działający w pojedynkę negocjator rządu nie reprezentuje w tej chwili już tylko samego siebie i własnego konceptu.

Możemy chyba już jednak dowiedzieć się, co zostało zaproponowane stronie wandejskiej? Unia, konfederacja, integracja forum? Bo, zdaje się, wszyscy obywatele MW już poznali dreamlandzką propozycję? Mamy małą asymetrię.

Asymetria wynika z prostego względu - wszyscy obywatele Wandystanu (których jest znacząco mniej niż Dreamlandczyków) są członkami jednej partii politycznej i o ile mi wiadomo, wewnętrzne niejawne miejsce opracowywania strategii obejmuje ich w 100%, przynajmniej aktywnych obywateli. W przypadku Dreamlandu przyjęcie analogicznego podejścia nie jest możliwe - my za to mamy swój Komitet Spraw Zagranicznych, który pełni podobną rolę w tych negocjacjach.

Jak jednak wspomniałem - proponuję, ponownie, czytać to co się do Towarzysza pisze - postaram się taką informację w najbliższym czasie przedstawić.