Dreamland i Scholandia

Panie Florianie, obecny katalog praw i wolności jest zbyt ogólny oraz nie chroni człowieka i obywatela przed licznymi niegodziwościami: brakuje ochrony tożsamości, treści, nie istnieje prawo azylu, można wymieniać długo.

Z przykrością zauważyć muszę, iż obecna Karta Konstytucyjna jest, cóż, niemodernizowalna.

Wysoka Izbo,

moje uwagi:

Konstrukcja preambuły: my, wspólnota obywateli, wraz z Królem, jest o tyle niefortunna, że sugeruje współsuwerenność Króla i wspólnoty. Trzeba też zauważyć, że zmiany Karty Konstytucyjnej w obowiązującym porządku konstytucyjnym Król nie zatwierdza, jak zwykłej ustawy, tylko ją ogłasza. Jeśli więc chcemy się odwoływać do osoby panującego monarchy, to lepiej w stylu rzymskim: „za panowania Jego Królewskiej Mości Roberta II Fryderyka…”.

Niezbyt szczęśliwą wydaje mi się przyjęta nazwa „prawa powszechne”, zważywszy, że część z nich w rzeczywistości nie ma zasięgu powszechnego, a przysługuje jedynie obywatelom. Dostrzegam w projekcie silną inspirację pierwszym rozdziałem ustawy zasadniczej RFN; sugerowałbym, aby zainspirować się także w zakresie nazewnictwa i przemianować „prawa powszechne” na „prawa podstawowe”, co trafniej odda istotę rzeczy.

Przesłanki pozbawienia obywatelstwa ujęte są nazbyt wąsko. Proponowana regulacja uniemożliwi wyłączenie ze wspólnoty osób, które zaniechały albo w ogóle nie podjęły aktywności w życiu publicznym, co w państwie wirtualnym jest koniecznością. Pod jej rządami możemy się dorobić, niczym Cesarstwo Leblandii, półtora tysiąca obywateli, z czego aktywny będzie jeden procent. Uwaga techniczna w tej samej kwestii: pozbawienie obywatelstwa na podstawie zrzeczenia się go zawiera w sobie sprzeczność; pozbawienie pewnego dobra z definicji dokonuje się wbrew woli jego dysponenta.

Ściganie, czyli jak rozumiem: wszczęcie postępowania karnego, ma na gruncie Karty wymagać zarządzenia sędziego. Prawo dreamlandzkiego nie zna instytucji sędziego śledczego, postępowanie przygotowawcze prowadzi u nas prokurator czy też minister będący jego odpowiednikiem. Wydaje mi się, że tutaj mamy do czynienia z nieprzemyślaną tzw. kalką z reala. Karta pomija z kolei typowe konstytucyjne regulacje z zakresu prawa karnego: zasadę domniemania niewinności, zasadę nullum crimen sine lege.

Zakaz stosowania cenzury prewencyjnej zdaje się niefortunny. Instytucja nadzoru jest stosunkowo mało inwazyjnym środkiem utrzymania porządku publicznego. Niejasne jest, jakie inne środki prawne miałyby zostać wyczerpane przed jej zastosowaniem. Czy powinniśmy najpierw kogoś odizolować, a dopiero w dalszej kolejności nadzorować? Byłoby to absurdem.

Artykuł dziesiąty interesujący i chyba pionierski. Rzadko która mikronacyjnej regulacja praw człowieka i obywatela podejmuje wysiłek wzięcia pod uwagę specyfiki wirtualnego państwa. Jednak i tutaj widoczne są niedociągnięcia. Zakaz przeszukania konta inaczej niż w celu ochrony przed nagłym niebezpieczeństwem oznaczałby przykładowo, że nie można sprawdzić czyjegoś konta bankowego dla ustalenia, gdzie przelał zdefraudowane środki publiczne. Albo dodrukowanie miliony (tu puszczam oko Koledze Deputowanemu de la Ciprofloksja). Kontrola parlamentarna wydaje się dziwnym pomysłem w kontekście modelu parlamentu powszechnego, na pewno zaś uniemożliwia on „kontrolę niejawną”. Ustęp czwarty natomiast stanowi superfluum; prawo do sądu przysługuje każdemu, nie tylko obywatelowi, z art. 11 Karty Konstytucyjnej.

Ochrona danych osobowych stanowi składnik ochrony prywatności i zdaje się zbędne jej osobne wyszczególnienie. W każdym razie postanowienia art. 10 ust. 5 i 6 powinny raczej zostać scalone z artykułem jedenastym.

Zakaz wydania obywatela innemu państwu jest zbędny, bowiem państwo dreamlandzkie nie ma technicznej możliwości, by to uczynić. Może ono kogoś wydalić, to jest zablokować mu dostęp do swoich serwisów, ale nie zmusi nikogo do uzyskania dostępu do serwisów innego państwa, nie dysponując ku temu środkami.

Postanowienia art. 2 ust. 3 i art. 18 budzą moje mieszane uczucia. Można o nich co prawda powiedzieć: nie zaszkodzi, a pomóc może. Wiele jednak zagrożeń, przed którymi te gwarancję mają chronić, ma w naszej rzeczywistości czysto hipotetyczny charakter. Jesteśmy społeczeństwem heterogenicznym językowo i jako grupa hobbystów takim najpewniej pozostaniemy; użytkownik innego języka po prostu znajdzie inną grupę podobnych hobbystów, posługujących się tym samym językiem. Urodzenie, pochodzenie, etniczność i rasa, do pewnego stopnia także narodowość, są w mikronacjach przedmiotem swobodnego wyboru jednostki i w zasadzie nie bywają kryterium dyskryminacji. Trudno też wskazać przykłady prześladowania mniejszości narodowych i etnicznych, choć być może Wandejczycy, wśród których niektórzy są na sali, zarzuciliby to państwu sarmackiemu z okresu unii sarmacko-wandejskiej.

Prawo azylu również dyskusyjne potrzebne.

Podsumowując: projekt wyjątkowo ambitny, bo mało kto przekuwa swoje przekonanie o potrzebie reformy prawodawstwa na propozycję przepisów, zwłaszcza tak rozległą, oraz ciekawy, szczególnie tam, gdzie mierzy się ze specyfiką wirtualnej rzeczywistości, ale jednak nieszczęśliwie zapatrzony w real.

Gilead Colquhoun pisze: ↑5 lut 2019, 15:57 Przykro mi, że dzieli Pan społeczeństwo na "lepszych" i "gorszych".

Opacznie mnie Pan zrozumiał. Nie dzielę na "gorszych” i "lepszych”. Już raczej na doświadczonych i pozbawionych doświadczenia, bo w tym przypadku to sprawa jednak istotna, co wykazała już nawet ta krótka wymiana uwag w tym wątku i spostrzeżenia przedmówcy. Mówię o specyficznym kontekście dreamlandzkim, w który dopiero się Pan wgryza. To jeszcze trochę potrwa, zanim zacznie stawiać Pan właściwe diagnozy, a napisanie solidnej ustawy zasadniczej dla społeczności, której Pan nie zna, wymaga postawienia naprawdę dobrej diagnozy. Proszę nie brać tego do siebie, to nic osobistego. Oszczędzam Panu tanich i prowadzących na manowce pochwał, które już Pan otrzymał w wątkach powitalnych. Zgoda na psucie prawa dla samej frajdy kreacji to inna para kaloszy.

Moja refleksja jest następująca: przepisywanie metodą kopiuj-wklej dość nijakich rozwiązań ze świata realnego (które nawet tam absolutnie niczego nie gwarantują, jak prawo do pracy i tym podobne) oraz rozcieńczanie Kary Konstytucyjnej, to debiut dość ryzykowny. ale niech tam - napiszmy sobie osobną Kartę Praw i Swobód, choćby dla samej poprawy samopoczucia i podkreślenia ideologicznych podstaw naszej wspólnoty. Tyle że, podobnie jak mój partyjny kolega, uważam, że w niektórych przypadkach Pańskie propozycje prowadziłyby do sparaliżowania aparatu państwowego. Inne - to już tylko bicie retorycznej piany. Naprawdę próbuje Pan przekonać deputowanych, że tym, czego potrzebujemy to zagwarantowanie każdemu prawa do pracy i wolności badań naukowych? To nie tylko nie jest odpowiedź na problemy Dreamlandu – to nawet nie byłaby odpowiedź na problemy jakiejkolwiek mikronacji. Jeśli uważa Pan inaczej, proszę to udowodnić lub przynajmniej podeprzeć się jakimś sensownym argumentem. Innym niż "napracowałem się, to doceńcie". Ja nie doceniam, bo nie ma czego. Stawiam sprawę otwarcie.

Tym, co pilnie wymaga załatania, jest kodeks karny, prawo wyborcze, rozdział prokuratury od rządu, kwestia transparentnej i aktywnej moderacji. To są fundamenty naszych problemów, które Pan zdąży jeszcze poznać.

Obecna Karta Konstytucyjna reguluje absolutne minimum, choć i tak wpisano do niej trochę za dużo. To, co nie trafiło do Karty, o ile nie jest zupełnym nonsensem, zostało uregulowane na poziomie ustawowym. Odsyłam do szybkiej kwerendy w Bazie Prawnej: wspomniana przez Pana instytucja azylu została wpisana w tekst ustawy o obywatelstwie z 2004 roku (!), gdzie poświęcono jej osobny rozdział; dopiero niedawna nowelizacja posłała te przepisy do kosza, jako mało adekwatne do naszych realiów (co jednak nie miało żadnego wpływu na praktykę dyplomatyczną, bo azyl w międzyczasie przyznano na podstawie zwyczaju międzynarodowego). To samo z prawami mniejszości narodowych, które zostały pośrednio zagwarantowane w kodeksie karnym, penalizującym klasyczne przestępstwa z nienawiści na tym tle narodowościowym (art. 32). I tak dalej. Powtórzę: możemy pewne rzeczy przenieść na poziom konstytucji, ale w czym konkretnie taka zabawa miałaby pomóc nam dzisiaj? Moim zdaniem - w niczym. Skutkiem będzie ograniczenie prawa do swobody wypowiedzi (już sobie wyobrażam te klasyczne ranty i "polemiki" z Sarmatami w ramach nowego ładu konstytucyjnego).

Podsumowując: zwykła ustawa. Tam powinno to pozostać, by nie rozcieńczać Karty Konstytucyjnej, która powinna regulować fundamentalne kwestie ustrojowe, które akurat nie wymagają poważnej rewizji. Takie jest moje zdanie. Wciąganie tego na poziom konstytucji to rozwiązanie może i efektowne, ale jednocześnie całkowicie wtórne i jałowe.

Przede wszystkim: nie jest to odpowiedź na nasze obecne wyzwania.

Pan Colquhoun trochę zbyt obszernie lub niepotrzebnie rozpisał się o pewnych sprawach, jednak sądzę, inaczej niż alfiki, że opisane przez niego prawa, wolności, obowiązki obywateli (czy szerzej ludzi) to takie same, jeśli nie ważniejsze elementy ustroju Dreamlandu, jak przepisy o wyborach królów i premierów. Pracy nowego deputowanego nie ma co skreślać. Znając życie należy (wybaczcie moi drodzy dobitność sformułowań, jednak tak należy mówić o tej pracy) wypierdolić do kosza to, co spłodzi Alfred. Jeszcze nie zdążyliśmy naprawić praw, które wymyślił i spierdolił, a już zabrał się za rozpierdalanie następnych.

Zachęcam autora wstępnego projektu konstytucji do dalszych analiz i prac. To, jak uformujemy nasze państwo (strukturę władzy) wynika właśnie z tego, do czego się uprawnimy, a o tym Pan właśnie, za co osobiście dziękuję, napisał w swoim pierwszym rozdziale.

(-) Daniel von Witt

Można było mówić o tym, że ten człowiek przeklina. Można było też mówić, że wulgarnie obraża mieszkańców, niedawno nazwał Dreamlandczyków dzikusami. To co jednak jest najgorsze to upodlenie instytucji obywatelstwa, które to stało się nic nieznaczącym kliknięciem w systemie. Kto przyjmuje obywatelstwo naszego państwa podejmuje się pewnej misji, wiąże się z krajem i mu służy. Pewne osoby jednak w sposób perfidny w to uderzają. Będzie nam mówił, że chcemy go bezprawnie wyrugować ze społeczeństwa, to nieprawda. Oczekujemy jednak zmiany tego podejścia i puknięcia się mocno w głowę. Albo wykrzesasz z siebie choćby minimum kultury i poszanowania dla państwowości albo możesz śmiało wracać biegać z dzidą po Orientyce. Klasyk powiadał: "Ludwiku Dornie i Sabo, nie idźcie tą drogą", namawiam do tego.

Florian von Stettin pisze: ↑6 lut 2019, 21:44Będzie nam mówił, że chcemy go bezprawnie wyrugować ze społeczeństwa, to nieprawda.

Wedle jego własnej logiki, gdyby ktoś przypadkiem posiadał dostęp do panelu administracyjnego, mógłby mu na przykład skasować konto i wszystkie posty. Nie ma przecież przepisu, który by tego zakazywał.

Panie Marszałku,

Wysoka Izbo,

zwracam się z uprzejmą prośbą o zaprowadzenie porządku w sali obrad Parlamentu Królewskiego. Niedopuszczalnym jest, aby w miejscu tak poważnym prowadzić niemerytoryczne dyskusje, zaburzające jedynie porządek debaty nad moim wystąpieniem w Wysokiej Izbie. Nie oczekuję również od nikogo bronienia mojej osoby w taki sposób, jaki raczył nam ostatnio zaprezentować w Wysokiej Izbie pan Jezus Pedael.

Wasza Królewska Wysokość Alfredzie, Panie Williamie,

dziękuję uprzejmie panu Williamowi za merytoryczne odniesienie się do mojej responsy na pierwotną krytykę zaproponowanego przeze mnie projektu, a także za krytyczne uwagi Jego Wysokości Alfreda na temat tego samego. Bacząc na me ograniczone możliwości czasowe, byłbym niezmiernie wdzięczny, jeżeli Wasze Ekscelencje pozwolą, iż szerzej do wypowiedzi Waszych odniosę się w późniejszym czasie. Liczę na zrozumienie.

Panie Danielu,

nie leży w mojej kompetencji moderatorskiej formalne upominanie Pana w gmachu Wysokiej Izby, niemniej jako kolega z ławy parlamentarnej pragnąłbym gorąco zaapelować do Pana o kontrolowanie języka wypowiedzi i powstrzymywanie się od słów uznanych powszechnie za wulgarne, nie licujących z powagą Wysokiej Izby.

Nie czytałam całego wątku, odechciało mi się, gdy zobaczyłam pierwsze oznaki, że rozwinęła się dyskusja między hrabią Chamberlainem a towarzyszem Ipanienką. Odniosę się jednak do jednej rzeczy.

Florian von Stettin pisze: ↑6 lut 2019, 21:44To co jednak jest najgorsze to upodlenie instytucji obywatelstwa, które to stało się nic nieznaczącym kliknięciem w systemie.

To jest skutek uboczny. Abstrahując od tego, że prawdopodobnie paru obecnych obywateli KD nie widzi nic złego w ostatnich czynnościach towarzysza Ipanienki, należy mieć świadomość przyczyn, dla których wprowadzono taki, a nie inny tryb uzyskiwania obywatelstwa dreamlandzkiego. A te są proste: chroniczny niedobór obywateli oraz zniechęcający i trudny tryb pozyskiwania obywatelstwa.

W dobie ludzi, którzy nie oglądają filmików dłuższych niż pół minuty, bo natychmiast zaczynają się nudzić, musimy trochę wyjść im naprzeciw i spróbować przyciągnąć w taki sposób do mikronacji. Ci inteligentniejsi i ogarnięci zostaną, a ci, których przeznaczeniem nie było jednak zostawanie mikronautą, odejdą. To naturalna kolej rzeczy. Ale taki a nie inny tryb uzyskiwania obywatelstwa nieco zwiększa prawdopodobieństwo, że osoba wciągnięta w możliwość podejmowania decyzji o funkcjonowaniu kraju zostanie z nami na dłużej. A efekty uboczne trzeba zaakceptować.

Inna sprawa, że ja bym wyrzuciła tryb czekania przez 14 dni na dołączenie do PK lub zmieniła go w ten sposób, że nowi obywatele mogą dołączyć po 24h od pozyskania obywatelstwa, z zastrzeżeniem, że jeśli podczas pierwszego miesiąca przez 7 dni nie wykazują aktywności na forum KD, wylatują z grona Parlamentarzystów.

Karolina Aleksandra