Dreamland i Scholandia

Nie macie żadnych rzeczowych argumentów, a jedyne, co potrafiliście zarzucić przyjętej przeze mnie interpretacji, to że jest dla Was niekorzystna, a zatem musi być nieuczciwa. Dopiero p. von Witt przyszedł Wam z pomocą, formułując skargę, za którą teraz możecie się ustawiać. Jedynym przedmiotem Waszej troski jest Wasze wyborcze zwycięstwo, o które walczycie niehonorowymi i szkodliwymi dla instytucji państwa metodami, a gdy daje się Wam po łapach, robicie miny urażonej niewinności i wypieracie się faktów.

Władza stosująca prawo siłą rzeczy je intepretuje i czyni to w sposób autorytatywny. Bez tego nie mogłoby działać państwo. Co do meritum: wykładnia wittowska, którą przyjmujecie za swoją, opiera się na argumentach sprzecznych z dyrektywami prawidłowej wykładni prawa i dochodzi do wniosków wprost sprzecznych z Kartą Konstytucyjną. Jednak w Waszym pojęciu „arbitralna” interpretacja to taka, której nie uzgodniono z Waszymi wyborczymi interesami. Już wprost i bez zażenowania twierdzicie, że wspólnocie nie wolno było odmówić Wam mandatu do sprawowania władzy. To tyle, jeśli chodzi o „uczciwe reguły gry”.

Tak, nie wątpiłem, że wyrazi Pan taką wątpliwość.

Waszym podstawowym problemem jest kompleks nadczłowieka, który każe Wam sądzić, że poza Wami istnieją tylko głupcy i słabeusze. Zdawało Wam się, że możecie mnie delegitymizować i pozostaniecie bezkarni. Teraz z kolei próbujecie udawać, że podstawowe prawidłowości związków przyczynowo-skutkowych Was nie dotyczą. Słyszał Pan o prawie akcji — reakcji? Podjęliście pewną akcję, próbując pozbawić tron zaufania społecznego, a w ramach reakcji otrzymujecie karne razy pasem po głowie. Nie dyskutowaliście z treścią podjętej decyzji, bo nie stać Was na sformułowanie merytorycznych argumentów, tylko insynuowaliście wyborczy spisek. Nie może być mowy o bezstronności, gdy to Wy sami ustawiliście się po przeciwnej wobec mnie stronie. Zamierzacie teraz wszystkich przekonywać, że powinienem był zaakceptować rolę Waszego chłopca do bicia, a jeśli tego nie zrobiłem, to znaczy, że Wasze ataki mi się należały? Nie macie do czynienia z idiotami.

Problem? Kompleks? Czy zatem według Waszej Królewskiej Mości idealnym obrazem Dreamlandczyka jest homo gregalis, owieczka idąca bezmyślnie za swym pasterzem oraz za innymi owcami na zasadzie owczego pędu? Czyż człowiek nie powinien dążyć do owej postaci "nadczłowieka", do umysłowego wywyższenia się swą myślą i działaniem nad innymi ludźmi, czy może nie powinien starać się ich wyprzedzać, a być jakby biegacz, co nie stara się o wygraną, lecz celowo spowalnia swój bieg, ażeby biec równym tempem z innymi?

Czy Wasza Królewska Mość życzyłby sobie tylko sam wymierzać obywatelom karne razy pasem po głowie, a innym zabraniać w Waszej Królewskiej Mości stronę pasa kierować? Poza tym, pierwszy raz chyba od dłuższego czasu widzę Waszą Królewską Mość tak rozgniewanego i agresywnego. Nie żebym w żadnym razie to krytykował, wręcz przeciwnie! Czy jednak nie świadczy to o tym, że zabolała Waszą Królewską Mość prawda w oczy rzucona?

Nie musi Pan mówieniem do siebie przypominać wszystkim, jak wielce jest Pan "obrzydzony" tym okresem w swoim życiu. Już wcześniej dał Pan nam o tym znać, tłumacząc się z powodów swojego rozleniwienia umysłowego.

Myślę, że argumentowanie po linii „zaprzecza, a więc jest winny” świadczy o intelektualnej nędzy tego, kto tak czyni. Dosyć zabawne też, że Pan i Pańscy koledzy stale powtarzacie po sobie, na przemian, te same niemerytoryczne argumenty, jak nakręcane figurki w teatrzyku. Życzę dużo wytrwałości w pracy nad „umysłowym wywyższeniu się swą myślą nad innymi ludźmi”. Droga daleka.

Zauważyłem, że Pan wielokrotnie to podkreślał. Od wszystkich tych podkreśleń nie zbliżyło się to do prawdy.

Nie forsuję wcale tezy o własnej nieomylności. Możemy się publicznie spierać o wykładnię przepisów, wyborcom przysługuje też protest wyborczy do Sądu Królestwa. Obie możliwości sprzyjają dyskusji, wzajemnemu zrozumieniu i dojściu do sprawiedliwej i ogólnie akceptowanej decyzji. Z jednej z nich skorzystał p. von Witt, któremu nie powiedziałem z tej przyczyny złego słowa. Choć bowiem uważam jego interpretację za rażąco nieprawidłową, to ma on wszelkie prawo żywić wątpliwości co do prawa, które — mam nadzieję — zostaną rozwiane w toku procesu.

Natomiast Pan i Pańscy koledzy, powtórzę, nie sformułowaliście żadnych zarzutów pod adresem treści decyzji wyborczej, lecz tylko osoby decydenta, insynuując mi bycie rzecznikiem interesu Partii Republikańskiej. Przy innej okazji, chyba dosyć dawno temu, Wasz lider wrzucił na to forum schemat-piramidę, szeregujący argumenty w dyskusji według ich merytorycznej wartości. Ad hominem nie zajęło zbyt wysokiej lokaty. Nie wzbraniam Wam jednak prowadzić dyskusji w sposób leżący poniżej Waszych możliwości intelektualnych. Rzecz w tym, że za cel wybraliście sobie tron, który nie jest u nas tylko bezbarwnym strażnikiem żyrandola, ale też niekiedy musi podejmować wyjątkowo delikatne decyzje polityczne. Do tego potrzebuje zaufania społecznego, które jest dla niego po prostu na wagę złota. Tymczasem Wy próbowaliście je poderwać przy okazji zwykłej, technicznej decyzji, zdeterminowanej treścią obowiązującego prawa. Wychowawczy grill nie miał prawa Was ominąć.

Ponownie sprawia mi Pan zawód, uciekając z placu boju. Szybko zgasł ten zapał do walki i nienawiści. Osobiście nie traktuję Pana jako śmiertelnego wroga i nie zależy mi na Pana zniszczeniu. Został Pan moim chwilowym przeciwnikiem przez własną, mało przemyślaną decyzję. Oczekiwałem jedynie powrotu do cywilizowanych reguł gry i zaprzestania sabotażu działania tronu. Cóż, trudno. Być może w trakcie swoich podróży znów dozna Pan mistycznego uzdrowienia czy też duchowej przemiany i jeszcze tu wróci. Będziemy czekali.