Dreamland i Scholandia

karol flibustier pisze: ↑19 maja 2025, 07:00 Ja tam nie zaprzeczam, że książkoholikiem byłem długi czas, czytając jedną pozycje dziennie, ale to wspaniała przygoda życiowa!

Może przeciwskuteczne, może nie trudno osądzić, ale to nałóg, jak każdy, dzisiaj to wiem.

karol flibustier pisze: ↑19 maja 2025, 16:04 Może przeciwskuteczne, może nie trudno osądzić, ale to nałóg, jak każdy, dzisiaj to wiem.

Czytam obecnie dwie na miesiąc. Czasem trzy. Dokładnie, czasem z robieniem notatek. I mam wrażenie, że to wciąż całkiem sporo.

Zapewnia równowagę, to fakt. Naturalne tempo jest dobre, ono ma swoje zalety.

Chamberlain pisze: ↑19 maja 2025, 15:52

karol flibustier pisze: ↑19 maja 2025, 07:00 Ja tam nie zaprzeczam, że książkoholikiem byłem długi czas, czytając jedną pozycje dziennie, ale to wspaniała przygoda życiowa!

Z całym szacunkiem, ale wątpię, by czytał Pan jedną książkę dziennie, chyba że chodzi o "tomy" z przygodami Tytusa, Romka i Atomka. To po prostu niewykonalne, mimo najlepszych chęci, a na pewno przeciwskuteczne. Dobrze byłoby "przeczytaną" w tym tempie książkę jeszcze przeżyć, jakoś przetrawić, a jeśli nie dajesz sobie na to szansy, to chyba lepiej wybrać się już na siłownię i zrobić coś dla ciała. Dlatego nie lubię takich przechwałek.

Myślę, że z odpowiednio dużym zapasem wolnego czasu wykonalne, sam tak w czasach szkolnych połykałem w wakacje i ferie wszelkiego rodzaju typowo młodzieżową beletrystykę, siedząc nad jedną książką od rana do wieczora, przelatując wzrokiem po kolejnych stronach. W ogóle nie ma co robić z czytania samego w sobie jakiejś specjalnie intelektualnej aktywności. Wszystko jest kwestią doboru konkretnego tytułu, jak przy każdym innym medium. Pierwsze z brzegu niewymagające, rozrywkowe czytadło to po prostu analogowy Netflix i tak powinno być traktowane. Igrzyska śmierci czy inny Zmierzch można czytać bez zakreślania fragmentów ołówkiem, wtykania kolorowych karteczek między kartki jak w mszalik i sporządzania notatek na marginesach, a i za wiele materiału do głębokich wielodniowych przemyśleń raczej się z nich nie wyciśnie. Ja tam koledze Karolowi wierzę na słowo, widać że to uczciwy chłopak.

Dzięki tej dyskusji zdiagnozowałem u siebie kolejny nałóg związany z literaturą, oj oj, nieciekawe sprawy, z jednego do drugiego! Trzeba to bardzo stanowczo zbadać i ograniczyć!
Jestem jednak wdzięczny, że w nieco innym świetle mogę spojrzeć na czytanie, czy pisanie. Owszem, prawdą jest, że niektóre pozycje trzeba czytać siedem razy, bo są zawiłe i zmuszają do nowych wrażeń czytelniczych, czasami zmieniając optykę widzenia. Socrates, Platon, Stasiu Lem, Jules Verne, Jerzy Pertek, Tomasz z Akwinu, czy boski autor Biblii, wręcz do tego nakłaniają

Z książek, które zrobiły w tym roku na mnie wrażenie: Zapiski z Hiroszimy, Kenzaburō Ōe.