USTAWAUstawa określa nabycie i utratę obywatelstwa dreamlandzkiego, zwanego dalej „obywatelstwem”.
z dnia ...
o obywatelstwie dreamlandzkim
Rozdział 1.
Przepisy ogólne
Artykuł 1.
Artykuł 2.Określenie „cudzoziemiec” oznacza każdego, kto nie jest obywatelem.
Rozdział 2.
Nabycie obywatelstwaArtykuł 3.(1) Obywatelstwo może być nadane cudzoziemcowi na jego wniosek.
(2) Nie nadaje się obywatelstwa zainteresowanemu cudzoziemcowi, jeśli stwarzałoby to zagrożenia dla bezpieczeństwa publicznego, interesu publicznego lub spoistości wspólnoty obywatelskiej.
(3) Nie nadaje się obywatelstwa zainteresowanemu cudzoziemcowi, jeśli jego dotychczasowa działalność nie pozwala na ocenę jego przydatności do wejścia w skład wspólnoty obywatelskiej.
Artykuł 4.(1) Cudzoziemiec przedkłada wniosek o nadanie mu obywatelstwa ministrowi imigracji.
(2) Wniosek powinien zawierać imię i nazwisko wnioskodawcy, żądanie nadania mu obywatelstwa oraz zwięzłe uzasadnienie tego żądania. Minister imigracji pozostawia bez rozpatrzenia wniosek, który nie odpowiada tym wymogom.
Artykuł 5.(1) Minister imigracji wyznacza odpowiedni czas, nie krótszy niż dwadzieścia cztery godziny, na dyskusję nad wnioskiem o nadanie obywatelstwa i zgłaszanie zastrzeżeń wobec niego.
(2) Jeśli zostaną zgłoszone zastrzeżenia, minister imigracji wyznaczy odpowiedni czas, nie krótszy niż czterdzieści osiem godzin, na dalszą dyskusję nad wnioskiem.
(3) Tylko obywatele mogą zgłaszać zastrzeżenia wobec wniosku.
Artykuł 6.Minister imigracji może podjąć odpowiednie czynności sprawdzające dla ustalenia, czy nadanie obywatelstwa zainteresowanemu cudzoziemcowi byłoby pożądane.
Artykuł 7.(1) Po upływie czasu na dyskusję nad wnioskiem, w ciągu czterdziestu ośmiu godzin, minister imigracji przedkłada Królowi wniosek o nadanie obywatelstwa zainteresowanemu cudzoziemcowi albo umotywowaną decyzją odmawia przedłożenia takiego wniosku.
(2) Od decyzji ministra imigracji, odmawiającej przedłożenia Królowi wniosku o nadanie obywatelstwa zainteresowanemu cudzoziemcowi, przysługuje temu odwołanie do Pierwszego Ministra.
(3) Pierwszy Minister rozpatruje wniesione odwołanie w ciągu czterdziestu ośmiu godzin.
Artykuł 8.(1) Na wniosek ministra imigracji, Król nadaje obywatelstwo zainteresowanemu cudzoziemcowi i zobowiązuje go do złożenia przysięgi obywatelskiej.
(2) Nadanie obywatelstwa jest skuteczne od czasu złożenia przysięgi obywatelskiej przez nowego obywatela. Przysięga obywatelska złożona po upływie tygodnia od nadania obywatelstwa jest nieważna.
(3) Przysięgę obywatelską składa się wobec Króla, według następującej roty:
„Ja, NN, przysięgam: dochować wierności Królestwu Dreamlandu, jego Konstytucji i prawom; bronić ich przed wszelkimi zagrożeniami, z zewnątrz i wewnątrz; uczestniczyć w rozstrzyganiu spraw publicznych zgodnie ze swoim sumieniem i najlepszą wiedzą; służyć wspólnemu dobru wedle swoich sił i umiejętności.”.(4) Przysięgę obywatelską można złożyć z dodatkiem formuł religijnych bądź odwołujących się do wartości wyznawanych przez obywatela.
Rozdział 3.Obywatelstwo wygasa po upływie dwudziestu jeden dni od opublikowania przez obywatela ostatniej wypowiedzi na państwowym forum dyskusyjnym.
Utrata obywatelstwa
Artykuł 9.
Artykuł 10.(1) Obywatelstwo wygasa, gdy obywatel pozostaje poza Parlamentem Królestwa przez trzydzieści dni.
(2) Obywatelstwo wygasa, gdy w ciągu poprzedzających wygaśnięcie obywatelstwa dziewięćdziesięciu dni obywatel łącznie pozostaje poza Parlamentem Królestwa przez trzydzieści dni.
(3) Obywatelstwo wygasa w przypadku skreślenia obywatela z listy osobowej Parlamentu Królestwa.
Artykuł 11.Nie wygasa obywatelstwo króla seniora.
Artykuł 12.Wygaśnięcie obywatelstwa stwierdza minister imigracji w drodze decyzji, wskazując przyczynę wygaśnięcia.
Artykuł 13.(1) Obywatel może się zrzec obywatelstwa wobec Króla.
(2) Król, za zgodą ministra imigracji, odbiera obywatelstwo zrzekającemu się go.
Artykuł 14.Jeśli obywatel dreamlandzki, będący także obywatelem państwa obcego, uchybia obowiązkowi wierności państwu lub sprzeniewierza się przysiędze obywatelskiej, na wniosek albo za zgodą ministra spraw zagranicznych Król może odebrać temu obywatelowi jego obywatelstwo.
Artykuł 15.(1) Parlament Królestwa może odebrać obywatelstwo oznaczonej osobie, stanowiąc większością co najmniej trzech czwartych wszystkich głosów.
(2) Projekt uchwały w tej sprawie może być poddany pod głosowanie najwcześniej po upływie tygodnia od przedstawienia go parlamentowi.
(3) Uchwała w tej sprawie może być podjęta najwcześniej po upływie trzech miesięcy od poprzedniego przypadku odebrania obywatelstwa w tym samym trybie.
Rozdział 4.Z dniem wejścia w życie ustawy królowie seniorzy niebędący obywatelami nabywają obywatelstwo z mocy samego prawa, bez potrzeby składania przysięgi obywatelskiej.
Przepisy wprowadzające
Artykuł 16.
Artykuł 17.Ustawa wchodzi w życie z dniem 17 kwietnia 2020 r.
Drodzy Współobywatele,
przedstawiam projekt ustawy o obywatelstwie dreamlandzkim, uzupełniający mój projekt nowej konstytucji państwa i realizujący zawarte w art. 2 tego ostatniego odesłania do ustaw. Przedłożenie całościowo określa nabywanie i utratę obywatelstwa dreamlandzkiego, dzieląc się też podług tego na dwie zasadnicze części.
*
Projekt konstytucji przesądza, że obywatelstwo nadaje Król, działając w warunkach związania wnioskiem rządowym. Co do nabycia obywatelstwa projekt ustawy zawiera więc przede wszystkim przepisy proceduralne. Wyjątkiem jest artykuł trzeci. Wskazuje on, że nadanie obywatelstwa ma następować na wniosek zainteresowanego, co tak czy inaczej jest dość oczywiste. Ponadto określa negatywne przesłanki nadania obywatelstwa, wykluczające cudzoziemca od dołączenia do dreamlandzkiej wspólnoty. Katalog z ustępu drugiego, jak sądzę, nie wymaga bliższego omówienia. Poza tym jednak projekt zakłada, że przyjęcie nowej osoby do współdecydowania o sprawach publicznych powinno być poprzedzone odpowiednim rozeznaniem się co do jej charakteru. Dlatego też ustęp trzeci wyklucza nadanie obywatelstwa osobie, której dotychczasowa działalność nie pozwala na dokonanie oceny jej dorobku. Koresponduje to z przepisem art. 2 ust. 3 projektu konstytucji, który dopuszcza zajmowanie niższych stanowisk publicznych przez cudzoziemców. To właśnie ma być zasadnicza droga weryfikacji imigrantów.Projekt ustawy, określając negatywne przesłanki nadania obywatelstwa, nie wiąże jednak organów państwa wnioskiem zainteresowanego cudzoziemca, gdy te przesłanki nie występują. Stoję na stanowisku, że przyłączenie nowej osoby do wspólnoty obywatelskiej jest decyzją przede wszystkim polityczną, wymagającą pewnej swobody działania. Ostatecznie jesteśmy stowarzyszeniem osób zainteresowanych wspólną zabawą i mamy prawo dbać o zachowanie pewnej spoistości wewnętrznej. Taki kształt regulacji nie ma oznaczać arbitralności w przyjmowaniu i odrzucaniu wniosków o obywatelstwo, lecz stwarzać pewne pole manewru i możliwość uwzględniania racji nieprzewidzianych z góry przez ustawodawcę.
Proceduralnie nadawanie obywatelstwa ma przebiegać w podobny sposób, jak obecnie. Cudzoziemiec zwraca się z wnioskiem o nadanie obywatelstwa do ministra imigracji. (Minister imigracji ma odpowiadać, najogólniej mówiąc, za włącznie nowych mieszkańców do naszej społeczności i przydzielanie im zajęć. Szczegóły wkrótce, wraz z projektem ustawy o statucie rządu). Odbywa się krótka dyskusja w gronie obywateli, w przypadku zgłoszenia w niej zastrzeżeń wobec wniosku nieco się ją przedłuża. Następnie minister imigracji podejmuje decyzję co do zwrócenia się do Króla o nadanie obywatelstwa albo odmówienia wnioskowi cudzoziemca. W tym drugim przypadku zainteresowanemu przysługuje jeszcze odwołanie do premiera. Do tego momentu cała procedura ma trwać najwyżej pięć dni, razem z etapem odwoławczym tydzień.
Jeśli minister imigracji (albo premier, na skutek odwołania) zwróci się do Króla o nadanie obywatelstwa, ów jest takim wnioskiem związany. Nadaje obywatelstwo i zobowiązuje nowego obywatela do złożenia przysięgi. Projekt modyfikuje nieco obecne rozwiązanie, zakładające, że nadanie obywatelstwa staje się nieważne, jeśli obywatel nie złoży przysięgi w ciągu tygodnia. Zamiast tego nadanie obywatelstwa ma stawać się skuteczne dopiero wraz ze złożeniem przysięgi, przy czym także można to ważnie uczynić tylko w ciągu tygodnia.
*
Jeśli chodzi o utratę obywatelstwa, projekt rozróżnia wygaśnięcie i odebranie obywatelstwa.Wygaśnięcie obywatelstwa wiąże się, ogólnie mówiąc, z nieaktywnością obywatela. Najprostszym przypadkiem jest sytuacja, w której obywatel przez trzy tygodnie nie wypowiada się na forum. Jak sądzę, jest to właśnie taki okres, po którym uznajemy, że ktoś zniknął. Ponadto projekt ustawy, realizując założenia projektu konstytucji, zobowiązuje obywatela do zasiadania w Parlamencie Królestwa. Wygaśnięcie obywatelstwa następuje, gdy obywatel pozostaje poza parlamentem przez trzydzieści kolejnych dni lub przez łącznie trzydzieści dni w ciągu ostatnich dni dziewięćdziesięciu. Pewną tradycją jest u nas instytucja urlopu parlamentarnego. Proponuję, by pojęcie zasiadania w parlamencie potraktować dosłownie: gdy obywatel udaje się na urlop, oświadcza, że przestaje zasiadać w parlamencie; po powrocie zasiada w nim znów i jest od ręki wpisywany na listę osobową przez marszałka. (Szczegóły znajdą się w projekcie ustawy o statucie parlamentu). Projekt ustawy ogranicza więc wymiar urlopu do trzydziestu dni urlopu na każde dziewięćdziesiąt dni. Zobowiązuje jednocześnie do rzetelnego zgłaszania swoich urlopów. W przypadku skreślenia z listy osobowej parlamentu, co miałoby następować, jak dotychczas, w związku z absencją w głosowaniach, obywatelstwo osoby skreślonej wygaśnie natychmiast.
Wygaśnięcie obywatelstwa stwierdza minister imigracji.
Podstawowym przypadkiem odebrania obywatelstwa jest sytuacja, w której obywatel sam się go zrzeka. Zgodnie z projektem konstytucji, zrzeczenie się obywatelstwa następuje wobec Króla. Mając na względzie ogólną konstrukcję kontrasygnaty aktów królewskich, Król odbiera wówczas obywatelstwo zainteresowanemu za zgodą ministra imigracji. Wymóg tej zgody może służyć dodatkowej weryfikacji, czy oświadczenie jednoznacznie wskazuje na wolę opuszczenia wspólnoty obywatelskiej.
Obywatelstwo może być odebrane tzw. multipaszportowcowi, jeśli uchybia on obowiązkowi wierności państwu bądź sprzeniewierza się przysiędze obywatelskiej. Jest to kompetencją Króla, wykonywaną na wniosek albo za zgodą ministra spraw zagranicznych. Artykuł drugi ustęp szósty projektu konstytucji wyraźnie wskazuje na fakultatywny charakter wykonania tej kompetencji, tak więc wniosek ministra w tym przedmiocie nie jest dla Króla wiążący.
Ponadto projekt konstytucji wprowadza instytucję ostracyzmu, która może być zastosowana także przeciwko obywatelowi związanemu wyłącznie z Królestwem Dreamlandu. Możliwość ta jest jednak obwarowana wymogiem uzyskania większości trzech czwartych wszystkich głosów w parlamencie. Wdrożenie ostracyzmu jest więc równie trudne, co detronizacja Króla i trudniejsze od zmiany samej konstytucji. Projekt ustawy wprowadza dodatkowe zabezpieczenia proceduralne. Wymaga, po pierwsze, przynajmniej tygodniowej dyskusji nad wnioskiem, dając zainteresowanemu szansę na obronę i przedstawienie swoich racji. Co więcej, ostracyzm może dotyczyć tylko jednej osoby i odbywać się najczęściej raz na trzy miesiące. Wykluczony jest więc scenariusz, w którym większość za pomocą tego instrumentu wyeliminuje wszystkich nielubianych przez siebie obywateli, jednego po drugim. Zauważyć należy, że w ciągu trzech miesięcy będzie się w szczególności zmieniał rząd państwa.
*
Projekt ustawy powraca do tradycyjnego w dreamlandzkim prawie konstytucyjnym rozwiązania, zgodnie z którym obywatelstwo królów seniorów nie wygasa wskutek nieaktywności. Rozwiązanie to zostało zniesione przez ustawę, której sam byłem autorem. Z perspektywy czasu uważam to posunięcie za niesłuszne. Mając na względzie szczególny charakter posługi królewskiej, należy uznać, że ci, którzy ją sprawowali są niejako domyślnie członkami naszej wspólnoty i nie wypada wymagać od nich, aby ubiegali się o przyłączenie do niej. Projekt przywraca więc obywatelstwo wszystkim królom seniorom z mocy samego prawa.Na marginesie należy zauważyć, że tytuł króla seniora nie przysługiwał dotąd monarchom złożonym z tronu wskutek pociągnięcia ich do odpowiedzialności konstytucyjnej. Zasadą tą należałoby objąć monarchów zdetronizowanych przez parlament zgodnie z projektem konstytucji.
