Kino Klubu Mikronacyjnego Seniora im. Cesarza Imperatora Marcusa Lebencjusza w Nowym Brzegu Wschodnim

Chleb i igrzyska, dywagacje na tematy sportu i kultury.
Awatar użytkownika
Karolina Aleksandra
król-senior
Posty: 1967
Rejestracja: 25 wrz 2012, 20:23
NIM: 430209
Herb: k14
Lokalizacja: Ekorre
Kontakt:

Kino Klubu Mikronacyjnego Seniora im. Cesarza Imperatora Marcusa Lebencjusza w Nowym Brzegu Wschodnim

Post autor: Karolina Aleksandra »

Kino Klubu Mikronacyjnego Seniora im. Cesarza Imperatora Marcusa Lebencjusza w Nowym Brzegu Wschodnim otwiera w trybie partyzanta — jak większość mojej aktywności w mikronacjach — oddział na rynku w Stołecznym Mieście Dreamopolis i zachęca wszystkich — nie tylko Seniorów i nie tylko tych królewskich — do wspólnego oglądania. Obraz wyświetlany na wielkim ekranie jest doskonale widoczny z każdego pubu na rynku, zatem można połączyć przyjemne z niepożytecznym.

Obrazek

#28. Powrót na Sarmatazję

Abdykacja Jego Książęcej Mości Arkadiusza Maksymiliana uruchomiła dawno niewidziane ruchy płyt tektonicznych w całym dreamlandzkosarmackim kręgu kulturowym. Pojawiają się upiory, duchy i niewyjaśnione zjawiska. W gmachu sarmackiego Sejmu wątki zamknięte przed dekadą samoistnie się otwierają, a zegar na rynku w Książęcym Mieście Grodzisku o każdej pełnej godzinie wybija kwadrans sarmacki. W tak rozchwianym świecie pojawia się reporterka Jodeln Zeitung, aby zdawać na bieżąco krajanom relację z wolnej elekcji.

Sarmacka specyfika obserwowana z perspektywy Kotliny jest wystarczająco niestandardowa. Im dłużej jednak reporterka notuje, tym więcej zauważa zjawisk, których występowania nie można przypisać tylko sarmackim obyczajom. W końcu odkrywa, że znajduje się w samym środku spisku tajemniczej grupy, która z pomocą sztucznej inteligencji rodem z Wandystanu chce się dostać do archiwalnych akt przechowywanych w dawnej Galerii von Thorn. Celem ma być reaktywacja Organizacji Polskich Mikronacji.

Horror, ale z happy endem. Gdy ostatnia scena pokazuje nowego monarchę zasiadającego na grodziskim tronie, widz czuje ulgę. Jutro wciąż będzie.
Awatar użytkownika
Karolina Aleksandra
król-senior
Posty: 1967
Rejestracja: 25 wrz 2012, 20:23
NIM: 430209
Herb: k14
Lokalizacja: Ekorre
Kontakt:

Re: Kino Klubu Mikronacyjnego Seniora im. Cesarza Imperatora Marcusa Lebencjusza w Nowym Brzegu Wschodnim

Post autor: Karolina Aleksandra »

Obrazek

#29. Wschód słońca nad Baridasem

Baridas czasów królewskich, długo po okresie anarchii, na długo przed czasami sarmackimi. Wielki Książę Arped ma dość murów oddzielających monarchię od zwykłych śmiertelników i chce ich spotkać tam, gdzie są - w ich domach. Stawia sobie za cel odwiedzić każdą, nawet najmniejszą, baridajską wioskę. W tym celu zabiera swojego kompana, wiernego psa Bariego, i rusza w wieloletnią podróż po ziemiach Baridasu. Od Awary po Wielką Nawę, od gór po morze, monarcha spotyka się z Baridajczykami, pije niezliczone trunki i prowadzi różnorodne rozmowy o życiu, kraju, polityce, społeczeństwie. Niekiedy nawet asystuje im w rąbaniu drewna, prowadzeniu pługa czy innych czynnościach gospodarskich. Słowem, poznaje życie poza murami Pałacu Królewskiego w Almerze.

W tym filmie nie dzieje się nic, a zarazem dzieje się wszystko. Obraz autorstwa Weslinga Barindersona pokazuje Baridas lat spokojnych – co trapiło wtedy ludzi, co ich interesowało, jak postrzegali siebie i świat, dokąd dążyli, czego chcieli. Wielka baridajska podróż Wielkiego Księcia Arpeda to fascynujący wykład o społeczeństwie i o tym, czy spokój rzeczywiście jest tym, czego kraj najbardziej potrzebuje, a przy okazji przypomina historyczne realia Baridasu w czasach, gdy mury były mniejsze niż ten obecny.
Awatar użytkownika
Karolina Aleksandra
król-senior
Posty: 1967
Rejestracja: 25 wrz 2012, 20:23
NIM: 430209
Herb: k14
Lokalizacja: Ekorre
Kontakt:

Re: Kino Klubu Mikronacyjnego Seniora im. Cesarza Imperatora Marcusa Lebencjusza w Nowym Brzegu Wschodnim

Post autor: Karolina Aleksandra »

Obrazek
#30. Chwała Wielkiej Sclavinii Wielonarodowej!

CWSW! NTOK! CSML! ABCD!

Po raz pierwszy te skrótowce wybrzmiały ponad dekadę temu na placu w Eldoracie, gdzie Przywódca Ostatecznej Krucjaty, Młynek Kawowy, określił kurs Sclavinii na kolejnych kilka lat. CWSW zdefiniowało sclavińską kulturę, NTOK przyszłość, a CSML powstał, gdy Konsul Krzysztof Kwazi (który nie był diukiem) próbował rozwiązać NZME podążające za ideami Odolana Zwitariusza. Gubicie się w skrótowcach? ABCD! Od tego jest ten film – podróż po historii drugiej odsłony Sclavinii w Księstwie Sarmacji. Od Michała Jerzego Hassa (z prologiem z udziałem Andrzeja Swarzewskiego), przez Kawowego i Odolana Zwitariusza, smog i beton w Eldoracie, aż po Błękitny Październik.

Czy Sclavinia wróci na Sarmatazję i zajmie swoje miejsce na odwiecznie zielonobłękitnych polach Mirii, niegdyś kultywowanych przez diuka Troya?

Tego nie wie nikt.

Wiadomo jednak, że najbardziej w pamięć zapada ostatnia scena filmu.
„I kto jest debeściak?“ — pyta Kawowy tłumów zgromadzonych nad brzegiem Eldy.
Chór mu odpowiada: „Annuntio vobis gaudium magnum!“
Awatar użytkownika
Karolina Aleksandra
król-senior
Posty: 1967
Rejestracja: 25 wrz 2012, 20:23
NIM: 430209
Herb: k14
Lokalizacja: Ekorre
Kontakt:

Re: Kino Klubu Mikronacyjnego Seniora im. Cesarza Imperatora Marcusa Lebencjusza w Nowym Brzegu Wschodnim

Post autor: Karolina Aleksandra »

Obrazek

#31. Agent Trizondal, zgłoś się

Rok 2007. Księstwo Trizondalu zostaje inkorporowane w obręb Księstwa Sarmacji. Jego władze nie do końca ufają sarmackiemu monarsze, Piotrowi Mikołajowi. Po cichu wysyłają więc do Grodziska kilku uśpionych agentów, którzy mają obserwować sytuację z perspektywy stolicy i reagować, gdyby zaszła taka potrzeba. Trzy lata później Rzeczpospolita Sclavinii i Trizondalu rozwiązuje traktat stowarzyszeniowy z Księstwem Sarmacji. Agentów nikt nie odwołuje.

Rok 2026. Agent Trizondal od dawna jest na sarmackiej emeryturze. Mieszka w kamienicy w Grodzisku z dziećmi i wnukami, codziennie chodzi na spacery ze swoim seterem scholandzkim, a wieczorami grywa w brydża w lokalnym klubie seniora. Pewnego dnia ta rutyna zostaje zaburzona. Do drzwi dzwoni listonosz, który wręcza mu paczkę zaadresowaną do kogoś innego. Na paczce znajduje się numer telefonu, ale próba zadzwonienia kończy się sygnałem głosowym oznajmiającym niedostępność abonenta.

W środku przesyłki, która okazuje się zamówieniem z sarmackiego Amazona, leży monumentalne dzieło: konstytucja Księstwa Trizondalu. Ten powiew przeszłości sprawia, że agent Trizondal włącza telewizor dokładnie w chwili, gdy prezenter sarmackiej telewizji wypowiada kilka słów, które emerytowany agent szybko rozpoznaje jako zaszyfrowaną wiadomość.

Dlaczego ruiny Królewskiego Miasta Trizopolis wybudzają Agenta Trizondal? Czego od niego chcą? Czy Sarmacka Racja Stanu go zdemaskuje? I dlaczego akurat w trakcie sarmackiej elekcji? Czekając na odpowiedzi, agent rusza na poszukiwanie dawnych kolegów, którzy tak jak on wtopili się w krajobraz Księstwa. Film przeplata obrazy z Trizondalu lat 2007–2010 z wizualiami dzisiejszego Grodziska, w którym złota jesień staje się tłem dla elekcyjnej gorączki. Nostalgiczne dzieło pełne zwrotów akcji.
Awatar użytkownika
Karolina Aleksandra
król-senior
Posty: 1967
Rejestracja: 25 wrz 2012, 20:23
NIM: 430209
Herb: k14
Lokalizacja: Ekorre
Kontakt:

Re: Kino Klubu Mikronacyjnego Seniora im. Cesarza Imperatora Marcusa Lebencjusza w Nowym Brzegu Wschodnim

Post autor: Karolina Aleksandra »

Obrazek

#32. Tysiącletnie cesarstwo

Tragiczna opowieść o władcy, który tak bardzo boi się końca swojego państwa, że skazuje się na wieczność — Gazeta Teutońska

„Wieczna noc” zmusza w pewien sposób do refleksji — Vladimir ik Lihtenštán

Cesarstwo Leblandii jest u szczytu potęgi. Tysiąc obywateli, pałac pęka w szwach od petentów, a sarmackie gazety piszą o najpotężniejszym państwie na Pollinie. Wszyscy są zadowoleni, poza jednym człowiekiem. Cesarz Marcus Lebencjusz patrzy na swoje dzieło i widzi tylko to, że kiedyś się skończy.

Senator Anike radzi mu słuchać teraźniejszości. Arcykapłan tłumaczy, że każde państwo przeżywa swój dzień, od poranka do zmierzchu, a Leblandia jest dopiero we wczesnym przedpołudniu i południe ma jeszcze przed sobą. Cesarz słyszy z tego tylko jedno: po południu przychodzi wieczór, a po wieczorze noc. Za tę pociechę Arcykapłan wylatuje z pałacu. Zostaje wiedźma z lasu pod Porta Regni, która ma dla Cesarza jedno słowo („Głupiś“) i jedno ostrzeżenie. Lebencjusz nie słucha ani jednego, ani drugiego, i dostaje dokładnie to, o co prosił.

Film na podstawie opery „Wieczna noc“ opowiada o tym, co się dzieje, gdy państwo żyje wiecznie, a ludzie nie. Ostatnia scena rozgrywa się 4 grudnia 2015 roku w pustym pałacu w Leben City. Cesarz otwiera dziennik i zapisuje jedno słowo. Nie zdradzimy jakie, ale Ludwik XVI napisał je pierwszy.
Awatar użytkownika
Karolina Aleksandra
król-senior
Posty: 1967
Rejestracja: 25 wrz 2012, 20:23
NIM: 430209
Herb: k14
Lokalizacja: Ekorre
Kontakt:

Re: Kino Klubu Mikronacyjnego Seniora im. Cesarza Imperatora Marcusa Lebencjusza w Nowym Brzegu Wschodnim

Post autor: Karolina Aleksandra »

Obrazek

#33. Altborczyk w Grodzisku

„Dwie godziny chodzenia po mieście. Wyszedłem z seansu odmieniony, choć nie umiem powiedzieć, w jaki sposób” — widz z pubu na rynku

Grodzisk, tydzień przed Wolną Elekcją. Ośmioro kandydatów, osiem wieców i tłum, który podąża przed siebie. Środkiem ulicy idzie Altborczyk. Ma na sobie złoto i drogie kamienie, na głowie laur, a w dłoniach lirę i pióro. Świeci tak, że przechodnie mrużą oczy, ale mało kto zwalnia, bo za rogiem ktoś właśnie obiecuje nowy początek.

Kamera chodzi za nim przez cały dzień. Większość mieszkańców bierze go za element czyjejś kampanii i pyta, z którego jest komitetu. Tylko nieliczni przystają na chwilę, całują rąbek szaty i słuchają do końca. Ci odchodzą z odrobiną jego blasku i z koroną standardów na duszy. Reszta zdąży na wiec wyborczy.

Film nakręcony na podstawie wiersza „Altborczyk” Vladimira ik Lihtenštána. Narratorem jest Konrad Einsiedler von Hippogriff, którego młodsi Sarmaci mogą kojarzyć z deklamacji dzieła ik Lihtenštána w Kąciku Sarmackiej Poezji w Sarmackim Radiu.

Film nie odpowiada na pytanie, kto wygra elekcję. Odpowiada natomiast na pytanie, kto miał czas posłuchać poezji i mądrości w niej skrytej.
Awatar użytkownika
Karolina Aleksandra
król-senior
Posty: 1967
Rejestracja: 25 wrz 2012, 20:23
NIM: 430209
Herb: k14
Lokalizacja: Ekorre
Kontakt:

Re: Kino Klubu Mikronacyjnego Seniora im. Cesarza Imperatora Marcusa Lebencjusza w Nowym Brzegu Wschodnim

Post autor: Karolina Aleksandra »

Obrazek

#34. Ciuadissimo

Specjalnie dla widzów z rynku w Edelweiss Stadt emitujemy dziś wyjątkowo zwięzłe mistrzostwo kina Południowego Baridasu.

„Najlepsza kampania wyborcza, jaką widziałem. Szkoda, że po terminie zgłoszeń“ — widz z pubu na rynku

Wolna Elekcja wchodzi w ostatnią prostą. Lista jest zamknięta, ośmioro kandydatów objeżdża prowincje, a Regent może wreszcie odetchnąć. Wtedy w Ciuad de Bravo ziemia się rozstępuje i wychodzi z niej dziewiąty kandydat. Major Bravo wraca z zaświatów i nie zamierza pytać nikogo o pozwolenie na start w elekcji.

Kampania Majora jest dokładnie taka jak on, czyli brawurowa. Nie ma programu, sztabu ani strony internetowej. Ma za to hasło „La Libertad de Banano“, a za sobą ciągniki pełne bananów i tłumy Baridajczyków z Republiki Południowego Baridasu. Porządku pilnuje La Militia El Regulo, która każdego niezdecydowanego pakuje na przyczepę. Pochód rusza z Ciuad de Bravo i kroczy przez całą Sarmację prosto na Grodzisk. Z każdym przebytym kilometrem tłum tylko jeszcze bardziej rośnie.

Czy Major Bravo zostanie nowym Księciem Sarmacji? Trzeba wytrwać do końca pięciogodzinnego spektaklu, aby się tego dowiedzieć.
Awatar użytkownika
Karolina Aleksandra
król-senior
Posty: 1967
Rejestracja: 25 wrz 2012, 20:23
NIM: 430209
Herb: k14
Lokalizacja: Ekorre
Kontakt:

Re: Kino Klubu Mikronacyjnego Seniora im. Cesarza Imperatora Marcusa Lebencjusza w Nowym Brzegu Wschodnim

Post autor: Karolina Aleksandra »

Obrazek

#35. Grand Theft Auterra: Al Rajn

„Premierę przekładano dwa razy. Reżyser przepraszał i obiecywał, że dopieści film tak, jak na to zasługujemy. Słowa dotrzymał, tylko nie wiem, czy to dobrze“ — widz z pubu na rynku

Auterra, Teutonia. Bezimienny bohater kradnie powóz i robi to, co zrobiłby każdy na jego miejscu, czyli bierze nogi za pas. Wybiera jedyny kierunek, w którym nikt nie ruszy za nim w pogoń. Jedzie na pustynną ziemię niczyją, w głąb ruin dawnego Sułtanatu Al Rajnu.

Al Rajn świeci pustkami. Zostały w nim tylko wielbłądy, które jakimś cudem ocalały z rajńskiej apokalipsy postklonowej. Bohater kradnie je więc jednego po drugim w mieście, w którym nie ma ich komu ukraść. Ani policji, ani świadków, ani satysfakcji. Licznik gwiazdek pościgu pokazuje okrągłe zero, radio gra samo sobie, a ogromny świat stoi otworem. Wolno wszystko, tylko nikt nie patrzy.

Pod płaszczykiem akcji film zadaje pytanie, które zna każdy mikronauta. Po co to wszystko robimy? Dla siebie czy dla serduszkującej widowni? Czy brak komentarzy powinien demotywować? Bohater ma mnóstwo czasu, żeby się nad tym zastanowić. W Al Rajnie nikt mu nie przeszkodzi.
Awatar użytkownika
Karolina Aleksandra
król-senior
Posty: 1967
Rejestracja: 25 wrz 2012, 20:23
NIM: 430209
Herb: k14
Lokalizacja: Ekorre
Kontakt:

Re: Kino Klubu Mikronacyjnego Seniora im. Cesarza Imperatora Marcusa Lebencjusza w Nowym Brzegu Wschodnim

Post autor: Karolina Aleksandra »

Obrazek

#36. Marie Lumerique. Dreamlandzka Sytuacja

Marie Lumerique, lumeryjska szpiegini (wciąż nie znosi słowa „szpieżka”), wraca na duży ekran. Po sarmackiej misji liczyła na urlop, ale mocodawcy z Lumerii mają dla niej zadanie, które sami nazywają formalnością, a mianowicie: polecieć do Królewskiego Stołecznego Miasta Dreamopolis, wkraść się w łaski dreamlandzkiego monarchy i namówić go, aby Królestwo zostało prowincją Lumerii.

Kłopoty zaczynają się już na przejściu granicznym, gdzie paszportu Marie nie sprawdza nikt, bo od lat nikt tam nie pracuje. Jak obalić władzę w państwie, w którym nie ma komu rządzić? Kogo przekupić, skoro nikt nie odbiera telefonów? Dreamopolis wygląda na wymarłe, a mimo to na forum co wieczór ktoś zakłada nowy wątek. Marie dość szybko odkrywa, że nowi mieszkańcy stolicy to agenci z całego Pollinu, wysłani tu z dokładnie tym samym zadaniem co ona. Każdy udaje rodowitego Dreamlandczyka, więc wszyscy pilnie składają wnioski o obywatelstwo, kandydują do parlamentu i kłócą się o konstytucję. Królestwo od dekady nie było tak aktywne.

Uczciwy raport dla centrali zmieściłby się w jednym zdaniu – „państwo jest martwe, można brać”. Marie wie jednak, że gdy tylko wyśle ten telegram, agenci rozjadą się do domów, a Dreamland umrze po raz drugi, tym razem przez nią. Wykonać rozkaz czy zostać pod przykrywką razem z resztą faux amis?
Awatar użytkownika
Karolina Aleksandra
król-senior
Posty: 1967
Rejestracja: 25 wrz 2012, 20:23
NIM: 430209
Herb: k14
Lokalizacja: Ekorre
Kontakt:

Re: Kino Klubu Mikronacyjnego Seniora im. Cesarza Imperatora Marcusa Lebencjusza w Nowym Brzegu Wschodnim

Post autor: Karolina Aleksandra »

Obrazek

#37. Ayy Carramba! Republica la Palma wzywa

Po dwunastu latach ciszy radiostacja w Grodzisku łapie sygnał z Kontynentu Vaarlandzkiego. Trzeszczy, urywa się, ale jedno słychać wyraźnie: „Ayy carramba! Republica la Palma wzywa!”. El Presidente Juan Pablo Morales zaprasza cały Pollin na Mascaras de Carnival.

Seniorzy z całego mikroświata wsiadają na statki i płyną ku Republice z czystej ciekawości. W Santiago de Palma wszystko jest gotowe: rum płynie, cygara pociągają, na Plaza de la Libertad stoją tłumy w maskach, a w kalendarzu wciąż jest lato 1956. Program obejmuje turniej wędkarski, który organizuje El Presidente, sędziuje El Presidente i w finale wygrywa El Presidente, z wynikiem, którego nie da się uzyskać wędką.

Goście bawią się znakomicie do chwili, gdy ktoś pyta, o której odpływa statek powrotny. Odpowiedź w espaguglanto rozumie tylko tłumacz, który nagle blednie. Komedia karnawałowa z dreszczykiem.
Awatar użytkownika
Karolina Aleksandra
król-senior
Posty: 1967
Rejestracja: 25 wrz 2012, 20:23
NIM: 430209
Herb: k14
Lokalizacja: Ekorre
Kontakt:

Re: Kino Klubu Mikronacyjnego Seniora im. Cesarza Imperatora Marcusa Lebencjusza w Nowym Brzegu Wschodnim

Post autor: Karolina Aleksandra »

Obrazek

#38. Ostatnia doba Regenta

Dwudziesty drugi dzień regencji poabdykacyjnej. Daniel January von Tauer-Krak budzi się w Pałacu Książęcym po raz ostatni i robi to, co robił codziennie od 31 października: sprawdza, czy tron nadal jest pusty. Jest. O 21:00 zamknie się głosowanie, ktoś wreszcie na nim usiądzie, a Regent będzie mógł oddać klucze.

Kamera nie odstępuje go przez całą dobę. Regent podpisuje ostatnie postanowienie, podlewa paprotkę w sali tronowej i czeka, aż ktoś go o cokolwiek zapyta. Nikt nie pyta, bo cały Grodzisk wpatruje się w licznik głosów. Na szczęście Regent ma z kim rozmawiać. Jest przecież także Ministrem Finansów, Marszałkiem Sejmu, Asesorem Koronnym i Wicekrólem Baridasu, więc najważniejsze narady dnia odbywa sam ze sobą i za każdym razem dochodzi do porozumienia. W domu czeka na niego jeden z kandydatów, ale przy kolacji o polityce się nie rozmawia.

Kameralny dramat o człowieku, który przez trzy tygodnie pilnował cudzego krzesła i ani razu na nim nie usiadł. Przynajmniej tak twierdzi.
ODPOWIEDZ

Wróć do „Sport i kultura”

Kto jest online

Użytkownicy przeglądający to forum: Obecnie na forum nie ma żadnego zarejestrowanego użytkownika i 1 gość